4. BÖLÜM

17.08.1999 --> İstanbul
YAZAR

O gün Marmara Bölgesi'nde 7,4 şiddetinde büyük bir deprem olmuştu.Deprem 45 saniye sürmesine rağmen bir çok insanın hayatını elinden almıştı.Anne-babasız kalan çocuklar,çocuklarını kaybeden ebeveynler,yok olmuş aileler ve daha nicesi...

Erdem Yılmaz ve Elif Yılmaz da bu kişilerden sadece ikisiydi.O gece hepsi yataklarında huzurla uyuyorlardı.Fakat gece 3.00 sularında hepsinin hayatı alt üst olmuştu.

Evin ani sallanması ile bütün aile uyanmıştı.Elif ve ondan 5 yaş küçük kardeşi Erdem aynı odada kalıyordu.Elif deprem olduğunu hissetiği anda kardeşinin yanına koşmuş ve ona sarılmıştı.Annesinin içeriden bağırışlarını duyuyordu."Elif iyi misiniz kızım?Kardeşini de al ve yanımıza gel"

Elif ilk önce gitmek istedi fakat içinden bir ses gitmemesi gerektiğini söylüyordu.Fakat sonra annesinin yanına gitmenin iyi bir fikir olduğunu düşündü.Tam kardeşini kucaklayıp gidecekken kardeşi ağlamaya başladı.Kardeşinin ağlamaları birazdan susar diye düşündü ve onu kucağına aldı.Tam kapıya doğru yürüyordu ki kardeşi daha yüksek ağlamaya,minik ve tombul elleri ile ona vurmaya başladı.Elif bunlara daha fazla dayanamadı ve onu yatağına geri bırakıp yanına kıvrıldı.

Minik kardeşinin tombul elleriyle oynamaya başladı.Yaramaz kardeşi bu oyunu çok seviyordu.Onun yüzündeki kıkırdamalar ile birlikte yaşadığı acıya rağmen Elif de gülümsedi.İki kardeş yan yana yatıyor ve belkide son saniyelerini birlikte geçiriyorlardı.Bu ihtimal aklına gelince yanağından bir yaş süzüldü.

Üzüldüğünü kardeşine belli etmemek için göz yaşını sildi.Ne kadar kardeşi daha ne yaşadığını bilmese bile ablası üzüldüğünde hemen anlar ve ağlamaya başlardı.

Ev yeniden sallanmaya başladı.Elif kardeşini bu sefer kucağına aldı.Az önce yatağın üzerine bıraktığı deprem çantasını koluna taktı.Bu sefer gerçekten anne-babasının yanına gidecekti.

Fakat tam kapıya ulaştıklarında tavan çatlamaya başladı.Tavandaki çatlaklar hızla duvarlara indi.Evin zaten eski bir bina olması Elif'i daha da korkuttu.

Olduğu yere çivilenmişti sanki.Küçük adımlarla geriledi.Kapıdan uzaklaşınca o anki sıkıntıyla yere çöktü ağlamıyordu,gözleri dolmuştu.Kardeşini göğsüne bastırıp kokusunu içine çekti.

Öylece kara kara düşünürken bir anda ayağa kalktı.Sallantı şimdilik durmuştu ama her an tekrar başlayabilirdi.Pes etmedi.Kardeşini daha sıkı tuttu ve kapıya yöneldi.Kapının yanına gittiklerinde kapının kasası yıkıldı ve önlerini kapattı.

İşte o an Elif oturup hüngür hüngür ağlamaya başladı.Bütün inancını kaybetmişti.Odanın ortasında durduğunu fark ettiğinde odanın sol köşesine ilerledi.Köşeye çekilip çöktü.Kardeşine sıkıca sarıldı ve ona ninni söylemeye başladı.

"Atem tutam ben seni
Şekere katem ben seni
Akşam baban gelende oy
Önüne atem ben seni ... "

Kardeşinin uyumasıyla beraber onunda gözleri ağır ağır kapandı.İkiside birbirlerine sıkıca sarılarak derin bir uykuya daldı.Ama biri hiç uyanmamak üzere...

***
25/08/1999——>Bursa

Yaşlı kadının kucağındaki bebek sürekli ağlıyordu.Birer boncuğa benzeyen deniz mavisi gözlerinden akan yaşlar günlerdir durmuyordu.Kumrala çalan sarı saçları hırçın bir deniz gibi dalgalıydı.Tombul elleri sürekli havadaydı.Sanki birilerine vuruyordu.

Yaşlı kadın karşısındaki hamile kadına bakıp gülümsedi.Sonra kucağındaki bebeğe bakarak "Onu evlat edinmekte kararlısınız demi" diye sordu.Genç kadın yanındaki genç adama baktı ve "Eminiz,her zaman" dedi.Yaşlı kadın "O zaman işlemlere geçelim" dedi ve bir kağıt çıkardı: Evlat Edinme Belgesi.

Sonra çekmeceden bir tükenmez kalem çıkarıp kadına uzattı. "Buyrun sizden başlayalım.Lütfen buraya adınızı,soyadınızı,doğum tarihinizi ve telefon numaranızı yazar mısınız ve bir de imza rica edeceğim"
diyerek boş bir alanı gösterdi.

Kadın kalemi aldı ve formu doldurmaya başladı.Kendi kısmını doldurunca kocasına uzattı.Adam da kendi kısmını doldurunca kalemi yaşlı kadına geri uzattı.Yaşlı kadın da kağıdın en altına imzasını attı.

KİŞİSEL BİLGİLER

Ad-soyad: Ayşe KARLI Selami KARLI
D.Tarihi: 03/02/1974 18/05/1971
Tel.No: 545... 555...

Kadın belgeyi masaya koydu.Sonra başka bir çekmeceden bir nüfus cüzdanı çıkardı ve onlara uzattı.

NÜFUS CÜZDANI

Ad-soyad: Erdem YILMAZ
D.Yeri: Sürmene/TRABZON
D.Tarihi: 25/12/1998
Kan Grubu: 0 rh+
Anne Adı-Soyadı: Nermin YILMAZ
Baba Adı-Soyadı: Yüksel YILMAZ

Yaşlı kadın "Bu bebeğin nüfus cüzdanı.Bütün bilgileri burda yazıyor" dedikten sonra aynı çekmeceden birde aşı kartı çıkarıp çekmeceyi kapattı.

Aşı kartını masanın üstüne bıraktıktan sonra ayağa kalktı ve masanın üstündeki evlat edinme belgesini aldı ve yazıcıya doğru ilerledi.Yazıcıya kağıdı yerleştirdikten sonra düğmeye bastı ve belgenin bir kopyasını aldı.

Sonra geri masasına ilerledi,deri sandalyesine oturdu.Belgeleri birer şeffaf dosyaya koydu.Birini onlara uzattıktan sonra diğerini çekmecesine koydu.

Genç kadın elindeki nüfus cüzdanını açtı ve bebeğin bilgilerini okudu.Sonra ismini sesli bir şekilde teleffuz etti.

"Erdem"

********************************************************