11.bölüm. Mutlu son

Artık en iyi arkadaşım olmuştu Mert. Kimin böyle bir arkadaşı vardı ki, benim vardı.

Bir gün sonra tamamen hazırdık eve gitmeye.
Gülsüm doktor gelmedi çünkü istanbulda çok yakın bir arkadaşı vardı onun yanında kalıcak ti bir kaç gün.
Ben ve Mert uçağa binmiş tık. Gece uçuşu olmuştu. İkimizde uçakta uykuya dalmış tık. Başımı uyurken Mert'in omzuna yaslamiştım kafamı oda benim kafama yaslamisti başını .

Uçaktan indikten sonra o evine ben evime gittim . Bir yıl sonra bende staja onun staj yaptığı hastanede yapıyordum. En iyi arkadaşımdı kendisi.

Bana iliğim derdi arkadaşların yanında gülerek. Sormuşlar di ne demek diye.
Ben kanserken bana ilik vermişti kendisi yani hayatımı onun iliğine borçluyum demiştim ona gülerek bakarak .

Aradan uzun yıllar geçmesine rağmen hiç ayrılmamış tık . Aradan 5 yıl geçmişti.

İkimizde birer doktorduk artık.

Hayatta hiç bir şey tesadüf değildi . Benim hayatımı kurtaranin o olduğu gibi.

Evet gerçekten onu seviyordum. Hiç bir zaman biriyle konuştuğumda böyle hissetmemiştim.

Kendi kendime belkide seviyordum. Tabi ki birşey söylemedim.
İnanın arkamdan bıraktığım acıları, bırakmak o kadar da kolay olmadı.

Hayatın beni bırakmadığı gibi o da beni bırakmamıştı. İykide bırakmamıştı . Tam herşey bitti derken elimi tutup bırakmamıştı. Bir gün hastaneden çıkıp çok güzel bir parkta yürüyorduk.

Artık bana söylemişti. Duygularımın karşılıksız olmadığını . evet o da beni seviyordu. Hayatın bana bu kadar zorlukla gelmesinin bir sebebi varmış. Eyer o gün burnum kanamasaydı sokakta Mertle tanışma fırsatım olamazdı. Her şeyin bir sebebi vardır.

Her hüzünlü günlerin arkasında mutlu günler saklıdır. Hayatta güzel günlerde vardır. Sabreder sen mutlaka gelir.

Gizliyıldız.
R...,@

Yazarın okura notu (!).
"Hiç bir duygu karşılıksız değildir, sadece karşılık beklemek uzun sürer ".

Umarım duygularınız karşılıklı olur.

Ve mutlu son.

Kendinize iyi bakın hoşçakalın 💧

Başka bir kitapta görüşmek üzere 😉😉❤️