Sohbet

EVET GERCEKTEN BARAN YANIMA GELİYORDU, HATTA GELMİYORDU GELMİŞTİ BİLE. Hem heyecanla hem de panikle ne yapacağımı bilemeyerek " Selam " dedim. O da selam dedi ve bankın yan tarafını göstererek "boş mu acaba oturabilir miyim?" diye sordu. Bende evet anlamında başımı salladım ve yanıma oturdu. Yaklaşık 2-3 dakika hiç bir şey söylemeden oturduktan sonra sessizliği bozan ben oldum ve büyük bir cesaretle
"Eeeee nasıl gidiyor hayat" diye bir soru sordum.
" E yani idare etmeye çalışıyoruz işten eve evden işe "

"Peki sen napiyosun senin nasıl gidiyor"

"Bendede durumlar aynı işten eve evden işe" dedim onu taklit ederek. Aramizda böyle bi muhabbet oluşmuştu ve anında beklemedigim bir soru sordu

" Sen beni nasıl tanıdın?" dedi. Bende biraz afallayarak

" Hiç değişmemişsin ki hala küçüklüğündeki gibi çok yakışıklısın" ağzımdan çıkan şeyi kulagim duyduğu anda elimi ağzıma götürdüm. Bunu nasıl söylemiştim yaaa. Offf çocuk şimdi beni kesin sapık zannedicek. Muhtemelen kızarmıştım. Ve elimi yuzumden cekmedigim için sıcaklaşmış iki katı kızarmış olmalıydım. Lanet olsun niye dilimi tutamiyordum ki. Neyse en azından yalan söylemedim. Küçükken de gözüme çok karizmatik gelirdi. Ve hala da geliyordu demekki bu benim sorunum değil. Ben yüzümü tutarken o ağzından küçük bir gülümseme sesi çıkardı ve yüzümdeki ellerimi avucunun arasına aldı. ELLERİMİ AVUCUNUN ARASINA MI ALDI O ?

TANRİM, NEDEN KALBİM BU KADAR HIZLI ATIYOR........