Aşık olmaya ramak kala

Ben dediği şeyi idrak etmeye çalışırken arkamdan bir ses duydum ve hemen o taraf döndüm. Annem bu tarafa doğru hızlı hızlı yürüyordu. Nihayet yanıma geldiğinde büyük bir heyecanla " Kızım baban uyandı artık yanına girebiliriz" dedi. Hemen koşar adımlarla babamın alındığı özel odaya doğru koşmaya başladım ve babamı gördüğüm anda gözyaşlarımın gözümden akmasına izin verdim. Evet ağlıyordum ama bu sefer üzüntüden değil mutluluktan ağlıyordum. Ben odaya girer girmez arkamdan annem ve Hazal"da girdi. Saatlerce babama sarıldım, onunla konuştum ve onu mutlu etmek için herşeyi yapmaya çalıştım. Ve yavaş yavaş kendine geldiğini hissetmeye basladım. Çok şükür ki bu badireyide atlatmıştık. Hazal'la birlikte odadan çıktık
ve biraz temiz hava alabilmek için bahçeye inmeye karar verdik. Hazal'la yaklaşık 1 saat oturmuş sohbet etmiştik. Yeni yeni rahatlamaya başladığımı hissediyordum. Hazal tuvalete gitmek için hastane binasına doğru ilerlerken aynı anda binadan çıkan baran'ı gordum. Ve sanırım bana doğru geliyordu. SANIRIM BANA DOĞRU GELİYORDU....