Abuk subuk hisler

KESKİN ...

İki koca gün geçmişti ve sanki günden gine umut aramızdan gidiyordu.

Sahi umut var mıydı? Varsa neredeydi? Her gece sakladığım kadında mı? Eğer öyleyse ben kollarımda uyuyan kadını gün geçtikçe solduruyordum.

Her akşan hayaletleri kabusularında görmesi benim suçum du. Eski neşesi yoktu. Eski umudu yoktu. Artık eski Melodi yoktu...

Sahi o hiç olmamıştı ki...

Saçlarını okşarken yine kaşları çatıktı . Sessizce ağlıyordu, sanki bir tık sesi çıksa soktuğumun hayaletleri onu bulacakmış gibi. Yakında uyanırdı, muhtemelen sıçrayarak kalkacaktı. Ben de onu sakinleştirecektim.

Uzun bir buse bıraktım saçlarına. "Hepsi geçecek, biz burdan Korkut la beraber çıkacağız. Sen ben ve Korkut, evimize gideceğiz. " Bir buse daha "Her şey çok güzel olacak"

"Ke-Keskin ya hiç bir şey güzel olmazsa. Ya kendimizi avutuyorsak" İlk defa sıçrayarak uyanmadı ya da hiç uyumamıştı. Gözlerinin feri gitmişti adeta, sesi de cılız çıkıyordu.

"Her şey geçer ve daha güzeli gelir. Şu an cehennemdeysek burda durmanın ne anlamı var. İlerlemeye devam etmeliyiz. Ve ettikte. Biz baya bir ilerleme kat ettik. Yeri geldi korktuk ama mutlu da olduk. Değil mi? Yan yanayız yatıyoruz, sen varsın kollarımda. Korkut burda bir yerde. Bundan daha önemli ne olabilir. "

Gözünden akan yaşı ellerimle sildim. "Ama ya burda hapsolusak. Çıkışı bulamazsam. Haya-" Sanki nefesi kesilmiş gibi durdu "Nefes al, nefes ver güzelim"

Derince bir nefes verdi "Keskin" Kollarımla onu daha çok sardım. "Burdayım " Saçlarını öptüm "Hiç kimse seni benden alamaz. Tamam mı? "

"Baba da mı? "

"Evet güzelim o piç kurusu da"

"Hiç mi? "

"Hiç bırakmam ben seni"

"Ama bıraktın" Deyip bacağında ki sargıya baktı . "Özür dilerim güzelim. Çok özür dilerim" Saçlarını biraz daha öptüm.

İki gündür yavaştan dönüyordu ve ona bunu ben yapmıştım. Saçlarını ne kadar öpersem öpeyim acısı hafiflemezdi. Belki de haklıydı ben onun için bir hiçtim. Ama o benim için çok şeydi. Anlatamazdım işte, tuhaf tuhaf abuk subuk şeyler hissettiriyordu. Daha önce hiç hissetmediğim şeyler.

"Keskin " Biraz kıpırdanıp alnını alnıma yasladı. "Ben teşekkür ederim ve özür dilerim " Kaşlarımı çattım. "Neden özür diliyorsun ki? " Biraz daha yaklaştı "Bunun için"

Beni öptü, beni öpmüştü. Dudakları dudaklarıma değmişti. Ağzım açık kalırken ne yapacağımı bilmiyordum. "Keskin bir şey söyle, bir tepki ver "

Tepki olarak karşılık verdim, bende onu öptüm. Ama nedenn öptüğünü bilmiyordum bile. Karşılık aldım.

Bayılabilirdim, gerçekten. Dudakları dudaklarımda dolanırken onu daha kucağıma aldım. Elim sırtında dolaşırken gözlerimi kapatmıştım.

Ben böyle bir şeyi rüyamda bile hayal edemezdim. Öpüşü şehvetlenirken ona yetişemiyorum. "Akışına bıraksana Keskin " Utanıyordu, yanakları al al olmuştu ama devam ediyordu. Bende karşılık veriyordum. Sadece ona yetişmeye çalışıyordum.

"Keskin " Alt dudağını edim, çok güzeldi. "Hmm" Nefesi nefesime karışırken "Tuvalete gitmemiz gerek" Dedi.

Böyle bir anda , tam da ben alışmaya başlamışken. İntikam alsa bu kadar koymazdı. "Peki" Diye bilmiştim ama ben bitsin istemiyordum ki.

"Gözlerini açsana Keskin" Başkmı ı yana salladım "Bu bir rüya, uyanmak istemiyorum " Alt dudağımı ısırınca "Sence bu bir rüyamı" Güldüğünü hissedebiliyırdum "Rüyamda bile canıma okuyorsun Melo" Hafifçe kalktığını hissettiğimde "Eğer bu seni rahatsız ediyorsa, peki tamam ben gideyim"

Gözlerimi açıp onu kollarımın arasına çektim. Boynunu öpüp "Canıma okunacaksa sadece sen oku, bundan asla rahatsız olmam" Sırtı göğsüme yaslıyken onu kucağıma oturtmuştum.

"Keskin gerçekten tuvalet gitmemiz gerek " Utanınca da tuvaleti geliyordu. Güldüm, onu kucağımdan indirmeden ayağı kalktım. "Ben yürürüm" Demesine rağmen ilerledim. "Bu bacakla yürütmem seni "

"Keskin bu sefer kapımın önünde bekler misin? " Tuvalete girip etrafı kontrol ettim. "Dururum tabii" Dedim.

"Keskin" Etrafta dolanmaya başladım. "Burdayım" Mırıldanmaya başladım. Aynanın önüne geldiğimde kırık aynadan kendime baktım. Rezil bir haldeyim. Sakallarım çıkmıştı ve pislenmiştim, arkamı kontrol ettikten sonra eğilip yüzümü yıkadım.

"Keskin" Ellerini yıkıyordu "Çok mu kötü görünüyorum? " Cıkladım "Benden iyisin " Dedim. İkimiz de pistik, hem de çok pis.

Buna rağmen öpmüştü beni. Pisliğime rağmen yanımdan hiç ayrılmıyordu. "Keskin" Yanında yürürken kolunu omzuma doladı. "Söyle güzelim" Kaldığımız odaya girince "Sence sana neden bu kadar hızlı âşık oldum? " Sedyenin üzerine geçip oturdu.

"Hani ben kötü bir canavarla büyüdüm ya. Buradakilerden daha korkunç olanıyla." Yutkundu. Belinden tutup iyice kendime çektim onu. "Belki sen bana iyi davrandın ya, bende bunu aşk sandım. Ya ama değişirsen, ya bu Keskin olarak kalmazsan? Keskin bana söz ver, değişmeyeceğine karşılık bana bir söz ver"

"Söz, seni bırakmayacağıma, hep seveceğime, değişmeyeceğime karşın annemin üzerine söz bir tanem... "

Sustu, sustum. Sessizlik aramızda ince bir şerit çekti ama ben ona sarılmayı bırakmadım.

Onu öpüyordum, ona sarılıyordum. Acıyı dindirmek istiyordum. Yalnız olmadığını bilsin istiyordum. Onu çok sevdiğimi bilsin istiyordum. Ben burdayım, demeden burda olduğumu hissetsin istiyordum.

...

"Melodi " Başı göğsümdeydi, dakikalarca susup oturmuştuk bu sedyede. "Şşş biraz daha böyle kalsak olur mu? " Başımı sallayıp onayladım onu. Saçlarını okşamaya başladım ama elimi alıp beline doladı. "Böyle kalsın" Durulmuş bir sesle , yavaşça konuşuyordu.

Cebinden telefonunu çıkartıp müzik uygulamasına girdi. Kalben ' den Sakin Ol Evladım açıp telefonu kenara koydu.

Biz bir sedyenin üzerinde,arkamızda güneş, telefonda en az on defa tekrarlanan şarkı. Kollarımın arasında sarıldığım kadın ve Kalben. Biz sustuk o konuştu, bizim suskunluğumuzu o bastırdı...

"Kalbim de bir taş , gözüm de yaş
Yürür ayyaş sapar boynuma
Kalbimde bir taş, gözümde yaş
Yürür ayyaş sapar boynuma
İnsan kendine yakalanır
İnsan kendinden yaralanır
Ah kendimden bir çıksam
Koşsam koşsam ve atlasam
Deniz atlasa, balık sevse, evinde misafir etse
Sussam sussam balık sussa, öpsede ve de koklasa... "

...

Kalben-Sakin Ol Evladım