Bölüm 4

-EFİL

Sabah gene karnımın ağrısıyla uyandım. Gözlerimi açtığımda lodos yatağın köşesine oturmuş, saçlarımı okşuyordu. Uyanır uyanmaz onu dibimde görmek beni korkutmuştu. Ürkek gözlerle ona bakarken elini uzattı ve saçımın bir tutamını kulağımın arkasına koydu "korkma ürkek kuş, benim yanımda güvendesin." Dedi ve ekledi "sen kendine gel, sonrada salona gel kahvaltı yapalım." Dedi ve odadan çıkıp kapıyı kapattı. Benim karnım hâla çok ağırıyordu. Yataktan çıktım ve... Kahretsin, çorçafları değiştirmem gerekiyor. Karın ağrımın sebebi Şimdi belli oldu. Hemen çarçafları çıkartıp kirli çamaşır sepetine attım ve yenilerini serdim. duş aldım, dolabımda genellikle kısa kıyafetler vardı zorda olsa uzun bir eşofman takımı buldum. Hemen giydim ve yemek salonuna gittim. Lodos en baştaki sandalyeye oturmuş başlamak için beni bekliyordu. yanına oturdum, lodos tabağıma her çeşit yemekten koydu ama ben karnımın ağrısından yemek yemedim ve yerimde rahatsızca kıpırdamdım "bir şey mi oldu" dedi lodos. yanaklarımın kızardığını hissediyorum. "bir şeyim yok sanırım soğuk almışım" Dedim geçiştirmek için. Zarzor birkaçlokma yedim ve odama gitmek için ayağa kalkmıştımki "Nereye gidiyorsun daha hiçbir şey yemedin" Diyen lodosun sesi gitmeme engel oldu. "Fazla aç değildim zaten biraz midem bulanıyor odama gidip dinleneceğim" Dedim. Onaylar gibi hafifçe başını salladı. Odama geçtim kapıyı kappattım, üzerimi değiştirecektim. Tam çıkarmak için kazağımı belinden hafifçe kıvırmıştımki birden kapı açılınça kazağımı hemen geri indirdim. Lodos kapıda durmuş bana bakıyordu. Odanın içine doğru birkaç adım attı ve bana yaklaştı. Aramızda iki adım bıraktı ve konuştu "iyi gözükmüyorsun, doktor çsğırmamı istermisin? "Yok ben iyi-aaahhh" Daha sözüm bitmeden karnıma giren kırampla iki büklüm oldum. "Hayır! Sen iyi değilsin" Dedi ve bir adım daha yaklaştı. Tam beni kucağına alacakken dışarıdan patlayan silah sesleriyle irkildim.

-LODOS
evet, düşmanlarım gene geldi. Hemen efili pencereden uzaklaştırdım ve kaanı aradım "alo kaan, düşmanlarım gene geldi acilen buraya gelmen gerek! " Dedim ve telefonu kapatıp efile döndüğümde titriyordu hemen ona sarıldım "korkma ürkek kuş ben yanındayken kimse sana birşey yapamaz." "Gitme lodos. Bırak korumaların halletsin ama sen gitme" Dedi titreyen sesiyle ve ekledi "k-korkuyorum" Onu saçlarından öptüm ve ardından odadan çıktım. Dışarı çıktığımda kaan gelmişti. Hemen pozisyon alıp ateş etmeye başladık. Ortalık Kan Gölü olmuştu resmen. Düşmanlarımın çoğunu öldürdüm ama kaçanlar da vardı. ortalık durulunca hemen efilin Bulunduğu odanın penceresine baktım. Siktir. Odaya ateş etmişlerdi pencerede üç tane delik vardı. Hemen odaya çıkıp efilin yanına girdiğimde gene o pozisyonda kilitlenmişti. Onu böyle gördükçe üzülüyor ve endişeleniyorum. Hemen efilin yanına gittim ellerini tutup onu sakinleştirmeye çalıştım "tamam güzelim,geçti, korkma, sakinleş" Dedim, işe yaramadı. Onu kucağıma alıp yatağa bıraktım, saçlarını okşadım "korkma güzelim geçti ben yanındayım sakinleş" Onu sakinleştirmeye çalıştım, bir süre sonra uyuya kaldı. üzerini örtüp odadan çıktım.