Bölüm 3

Sabah uyandığımda karnım çok ağırıyordu. Bir duş alsam kendime gelirim. Üzerimdekileri çıkartıp kendimi sıcak suyun altına attım. Banyom bitince üzerime havlu alıp duştan çıktım. Altıma rahat bir şort üstümede crop giydim. Malikaneyi dolaşmak için odamdan çıktım, bir kapıyı açtım, içerisi çok genişti. Odada bir çalışma masası, üzerinde ise birsürü resmi belge ve evrak vardı. Muhtemelen burası lodosun çalışma odasıydı. İçeri girdim, masadakileri incelerken kapıdan gelen sesle irkildim ve arkamı döndüğünde lodos kapıya yaslanmış iki elini göğsünde dolamış beni izliyordu. Çok utanmıştım "Evraklarımı incelemen bittimi ürkek kuş" dedi ama ben konuşamadım. Odadan hızlıca çıkacakken ayağım burkuldu ve tam amele sümüğü gibi yere yapışacakken belimde bir el hissettim. Evet lodos beni tuttu sonrada kucağına aldı. "Ürkek olduğun kadar sakarsın da" dedi sırıtarak. Benim çenem titremeye başladı. "Dün yemeğini yememişsin,yorgun düşmeni istemem" dedi ve beni bir odaya götürdü. Ortasında kocaman bir yemek masası vardı ve beni bir sandalyeye oturttu. Tabağıma birsürü çeşit yemek koydu ama benim hiç iştahım yoktu. Lodos tam karşıma oturdu ve konuşmaya başladı "bak ürkek kuş, korkuyorsun çünkü daha buraya alışamadın. Şuanlık konuşmuyorsun,sesini doğru düzgün duyamıyorum ama sana bir hafta veriyorum. O bir haftada hem buraya alışacaksın hemde konuşacaksın, sesini duyacam." Dedi ve ekledi "burda kalmana gelirsek, düşmanlarım şuanda heryerdeler ve hepsinin işini bitirene kadar bahçeye bile çıkmicaksın. Bir isteğin veya istiyacın olursa hizmetlilere söylemen yeterli." Sözü bittiğinde ayağa kalktı. Gitmeden önce durdu. Tabağıma daha fazla ekmek koydu. "Yemezsen zayıf düdüşersin" Dedi, sesi yine sertti. Ve giderken arkasına bakmadan fısıldadı: "ve ben zayıflara tahammül edemem..." Kapı kapanınca nefes aldım. Bir hafta, bir haftada alışacakmışım. Ayağa kalkıp pencereden bahçeye baktım, her yerde siyah takım elbiseli adamlar vardı. İçeri döndüm. Sofrayı toplamaya gelen hizmetli ablalardan birtanesini dururdum ve zar zor çıkan sesimle "a-abla... Şeyy telefonunuzu kullanabilirmiyim acaba" Dedim. Açelya ya haber vermem gerekiyor, merak etmiştir. Benimde telefonum evde kalmıştı. "Üzgünüm, lodos beyin izni olmadan size yardımcı olamam. Ama kendisine söylerseniz size yardımcı olur" Dedi ve gitti. Off ya ben lodosla doğru düzgün konuşamazken nasıl telefonunu isterim diye düşünürken arkamdaki sesle irkildim "yoksa bana birşeymi soracaksın ürkek kuş" lodosun sesiydi. Bu adam benim içimimi okuyor ya. Yavaşça arkamı döndüm, aramızda iki karış mesafe vardı "ş-şeyy" dedim geveleyerek. "duyamadım" Dedi bir adım daha yaklaştı ve aramızda sadece bir karış mesafe kaldı. Daha fazla üzerime gelmesinden korktuğum için zorda olsa konuştum titreyen sesimle "ş-şeyy telefonum evde kalmış ve arkadaşıma burda olduğumu söylemem gerekiyor,merak etmiştir"gözlerimin içine baktı birkaç saniye, ve sonra cebinden telefonunu çıkartıp verdi "hopörlör açık olacak ve fazla uzatmicaksın" Telefonu aldım, ağırdı tıpkı onun bakışları gibi.. Hemen numarayı çevirdim. Telefonu açtığında açelyanın sesi endişeliydi. "Alo? Açelya" "Efil? Senmisin" "Evet, benim" "Nezamandır sana ulaşmaya çalışıyorum ya öldüm meraktan sen nerdesin?" Dedi açelya endişeli bir şekilde. Ve ardından lodos bana kısa kes dercesine bir bakış attı. "Açelya sakin ol, ben iyiyim. Evdeyken silahlı saldırıya uğradım ve güvenliğim için şu an lodosun malikanesinde kalıyorum" Dediğimde açelya sadece "NE" diyebildi ve ardından lodos telefonu elimden alıp kapattı. "Bukadar yeter, şimdi odana git" Dedi sert sesiyle. Hemen odama gitiim üzerimi değiştirdim, yatağa geçtim ve uyuyakaldım.