Bölüm 5;Bedel ve Başlangıç

Parmaklarım tacın soğuk, pürüzlü yüzeyine değdiği an dünya sustu. Rüzgârın uğultusu, zihnimdeki fısıltılar, annemin hayali... Hepsi bir anda silindi. Geriye sadece ben ve avuçlarımın arasında atan o karanlık kalp kaldı.

"Bunu yaparsan," dedi içimdeki son insani parça, "bir daha asla sadece Lena olmayacaksın."
"Zaten hiçbir zaman sadece Lena olmadım," diye yanıtladım kendi sessizliğimi. "Ben bir yıkımın kalıntısıydım. Şimdi o yıkımın hükümdarı olacağım."

Tacın sivri uçları avuçlarımı kesti. Kanım, metalin üzerindeki oluklardan aşağı süzülürken tacın rengi değişmeye başladı. O donuk, eski metal, taze bir kırmızılıkla parladı. Tacı yavaşça kaldırdım ve başımın üzerine getirdim. Ağırlığı fiziksel değildi; sanki tüm krallığın kederini kollarımda taşıyordum.

Tacı başıma bıraktığım an, beynimin içinde bir şimşek çaktı.

Acı, tarif edilemez bir acı... Binlerce çığlık aynı anda kulaklarımda patladı. Gözlerimden aşağı sıcak bir sıvının süzüldüğünü hissettim. Göremiyordum ama biliyordum; kapağındaki o görüntü gerçek oluyordu. Gözlerim beyaza bürünmüş, tacın uçlarından sızan kan yüzüme bir maske gibi yayılmıştı.

Dizlerimin üzerine çöktüm, ellerimle yeri tırmaladım. Siyah cam zemin çatlamaya başladı. Ama acının hemen ardından, korkunç bir güç dalgası damarlarıma doldu. Artık üşümüyordum. Kalenin soğuğu, karların buzu artık bana işlemiyordu. Çünkü ben, soğuğun kendisi olmuştum.

Yavaşça ayağa kalktım. Artık her şeyi görebiliyordum. Kalenin duvarlarının arkasını, dağların ötesindeki köyleri, insanların uykularında çektiği acıları... Hepsi benim birer parçamdı.

"Lena..."

Arkamdan gelen sese döndüm. Kalenin gölgelerinden biri, kapıda durmuş dehşet içinde bana bakıyordu. Eski bir dost, belki de hayatta kalan tek tanıdığım yüz. Ama ona baktığımda artık bir bağ hissetmiyordum. O sadece bir faniydi, bense yasın vücut bulmuş hali.

"Lena bitti," dedim. Sesim artık benim değildi; binlerce ruhun aynı anda konuştuğu boğuk bir yankıydı. "Yas başladı."

Kalenin tepesinden gökyüzüne doğru devasa bir karanlık sütunu yükseldi. Fırtına dindi ama kar yağışı durmadı; aksine, kar taneleri artık bembeyaz değil, kül rengindeydi.
🩸👑