♅ KUTU | 2

-2-

Birinin insafına kalmak. Hayatınızın birinin kararlarına bırakılması ne acınası. Siz diye bir şey yoktur artık. İpleri tutulmuş bir kuklasınızdır. Nereye çekilirse ipleriniz, o yöne oynarsınız. O ne zaman isterse o zaman yemek yer, nefes alırsınız. Bazen bazı şeyler bu kadar basit görünür. Ya da göründüğü kadar basit değil midir?

☥

Şaşkınca "Ne?" diye mırıldandım ağzımın içinde. Duyduğum sesle kaç saniye boyunca donup kaldım bilmiyorum ama kendime geldiğimde "Kimsin sen?" diye sordum merakla. Bana adımla hitap ettiğine göre tesadüfen kaçırılan bir kurban değildim onun için. Adımı sanımı biliyor olmalıydı. Beni araştırmıştı ve belki de özenle seçmişti. "Ne istiyorsun benden?" Herhangi bir yanıt gelmeyince kapıyı yumrukladım. "Çıkar beni buradan!"

"Sakin ol. Güvendesin." Benim aksime son derece sakin ve rahat bir yanıttı bu. Eh, tabii, sonuçta kaçırılan o değildi. Bendim.

Robotik ve kalın bir sesti bu. Yakından gelmediği belliydi. Yankılıydı. Yüksek tavanlı odanın kenar ve köşelerine dikkatle baktığımda kameralar ve hoparlörler olduğunu gördüm. Ses de hoparlörden geliyor olmalıydı.

Kamera. İzleniyordum.

Gözüne far tutulmuş tavşan gibi gözlerim irileşti. Kamerada beni izlediğini düşündüğüm kişiye bakarak "Sen de kimsin?" diye sordum.

"Ben Kral."

Garip ve aşağılayıcı bir ifadeyle "Kral mı?" diye tıksırdım şaşkınlıkla. "Adın ne?"

"Adım bu. Kral."

Ne düşüneceğini umursamadan alaycı bir şekilde tısladım. "Bir de kendine Kral mı diyorsun?" Narsiste bak. Kendine Kral diyordu. Delirecektim. Delirmeme şu kadarcık kalmıştı. Gerçekten. "Ne istiyorsun benden? Çıkar beni buradan!"

"Sakin ol."

"Sakin falan olmayacağım, çıkar beni şu siktiğim yerden!"

"Kabul edelim ki küfretmek sana pek yakışmıyor."

Odada deli gibi dolanırken "Ne saçmalıyorsun sen, orospu çocuğu? Çıkar beni buradan! Benim bir ailem var, evim var! Yokluğumu fark etmişlerdir bile! Polise haber vermişlerdir, bulurlar beni! Hapse girersin! Çıkar beni buradan! Çıkar!" diye nefessiz bağırmaya devam ettim.

O ise benim aksime gayet sakindi. "Son kez ikaz ediyorum, sakin ol. Yoksa bu konuşmayı burada sonlandırmak zorunda kalırım." Bir de tehdit ediyordu, manyak. Bu beni daha çok öfkelendirdi. Kısa bir nefes verdikten sonra ekledi. "Seni burada kimse bulamaz, boş umutlara kapılma. Üzülmeni istemem."

Ben hâlâ kaçabilme umuduyla gözlerim etrafı tararken delirmenin eşiğindeydim. Burası neresiydi? Neler oluyordu? Kimdi bu manyak? Beni neden kaçırmıştı? Ne derdi vardı ki benimle? Daha bunun gibi milyonlarca soru. Çıldırmak üzere olmama şaşmamak gerek. Her şey bir muammaydı.

"Burası dış dünyadan soyutlanmış, yalıtılmış bir yer. Seni göremezler, sesini duyamazlar. Seni burada kimse bulamaz." Böbürlenir gibi ekledi. "Burası benim krallığım."

Benim krallığım. Ne kadar megalomanca. Elbette karşımda psikopat bir manyağın yıldırıcı iki çift sözüyle kaçmaktan vazgeçecek hâlim yoktu. Sadece öğrenmek istiyordum. Anlamak. "Beni neden kaçırdın? Benden ne istiyorsun?"

"Bunları konuşmak için çok zamanımız olacak. Artık buradasın, benimle. Yeni evinin tadını çıkar."

"Ne tadı, orospu çocuğu! Ne tadından bahsediyorsun sen? Çıkar beni buradan! Çıkar beni!" Öfkeyle kapıyı yumruklamaya başladım. Durmadan aynı şeyleri sayıklıyordum. "Çıkar! Beni buradan çıkar, pislik herif!"

"Bana küfretmeye devam edersen aramızdaki diyaloğu kesip seni yalnızlaştırmak zorunda kalacağım."

Sanki beni kaçırıp buraya hapsetmemiş gibi beni yalnızlaştırmaktan mı bahsediyordu? Neyin yalnızlaştırmasından bahsediyordu? Daha ne kadar yalnızlaştırabilirdi? Bana karşı üstünlük kuran tehditkâr tavrı çileden çıkmam için yeterdi de artardı bile. "Bana bak piç kurusu, sapık mısın ne boksan artık! Çıkar beni buradan yoksa-"

Ben sözümü tamamlayamadan hoparlörden sağır edici bir ses çıktı ve Kral denen bu soysuz sopsuz manyak benimle iletişimi kesti. Seslendim. Defalarca. Ama bir dönüş olmadı. Belli ki ettiğim küfürlere içerlemişti.

İşte buradaydım. Bir kutunun içinde. Yapayalnız. Bir kutunun içinde belirsiz bir yaşam. Benimle derdi neydi? Ne kadar kalacaktım burada? Kaçabilecek miydim? Kaçamayacaksam beni burada ne kadar tutmayı planlıyordu? Bana ne yapmayı düşünüyordu? Hiçbir şey net değildi ve bu belirsizlik belki de saatler sürecek sessizlikten daha tehlikeliydi. Asıl sinir bozucu olansa kafamın içindeki seslerle baş başa kalıp delirmek üzere olmamdı.

Ben neredeydim?

...

*

YAZAR NOTU: Hi guyss! 💞 Bu bölümü LeylaAda887 , rabiaolgun1 , FatmaNurapar5 , haymanasho , gizemyeniklerr ve AyeSeldaPolatahin okurlarıma armağan ediyorum. 💝 Sizce Kral kim ve nasıl biri? Neler oluyor? Tahmin ve teorilerinizi buraya yazabilirsiniz. Bölümle ilgili yorumlarınızı bekliyorum. 😍
Sevgiler, bol kokulu öpçükler! 😘

•••

SOSYAL MEDYA
Wattpad: -BuzlarKralicesi
Instagram: buzlarkralicesioffical
YouTube: Gülay Sena Dündar