BÖLÜM 6 SEZON FİNALİ

Gece ilerledikçe şehir daha da tehlikeli bir hal aldı. Sokaklar boştu ama sessizlik aldatıcıydı—her köşede bir tehdit saklıydı. Eren Karaca ve yanındaki adam, dar sokaklardan geçerek güvenli bir noktaya ulaşmaya çalışıyordu.
Eren Karaca, durup çevreyi dinledi. Artık kovalanmıyorlardı… en azından görünürde.
“Burası,” dedi adam, eski bir binayı işaret ederek.
İçeri girdiklerinde karşılarına harita dolu bir masa çıktı. Sınır hatları işaretlenmiş, bazı bölgeler kırmızıyla işaretlenmişti. Bu bir savaş planıydı.
Eren gözlerini haritadan ayırmadı.
“Bunu kim yapıyor?” diye sordu.
Adam kısa bir süre sustu.
“İsim yok… sadece bir yapı. Silah kaçakçıları, eski askerler… herkes.”
Eren’in yüzü sertleşti.
Bu sadece bir çatışma değildi.
Bu, büyüyen bir sistemdi.
Tam o sırada dışarıdan bir ses geldi.
Ardından bir patlama.
Camlar sallandı.
Takip edilmişlerdi.
Kapı bir anda zorlandı. Bu sefer daha organize bir saldırı vardı. Eren hemen pozisyon aldı. Bu, son bir mücadele olacaktı.
Ateş açıldı.
Dakikalar içinde bina savaş alanına döndü.
Eren, son mermilerine kadar direndi. Her hareketi ölçülü, her atışı hesaplıydı. Ama düşman da az değildi.
Bir anda… sessizlik oldu.
Son saldırı geri çekilmişti.
Dışarıdan gelen sesler uzaklaştı.
Eren nefes nefese kalmıştı.
Ama biliyordu.
Bu bitmemişti.
Sadece ertelenmişti.
Sabah olduğunda şehir hâlâ ayaktaydı…
Ama artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
Eren Karaca, haritaya tekrar baktı.
Ve kendi kendine fısıldadı:
“Bu daha başlangıç.”