2.sezon bölüm.5

Cephe hattı artık gerçekti. Toprak, sadece bir sınır değil; her an değişebilen bir savaş alanıydı. Eren Karaca ve ekibi, ilk büyük temasın ortasındaydı.
Eren Karaca, siperin kenarından başını kaldırdı. Önünde duman, patlamalar ve yoğun bir çatışma vardı. Karşı tarafın hareketleri sistemliydi—bu artık düzensiz bir çatışma değil, organize bir cepheydi.
“Sağ kanat bastırıyor!” diye bağırdı ekipten biri.
Eren hemen karşılık verdi.
“Geri çekilmeyin! Hattı koruyun!”
Kurşunlar havayı delip geçerken, Eren’in ekibi disiplinli bir şekilde pozisyonlarını korudu. Bu sadece güç değil, koordinasyon savaşıydı.
Tam o sırada, karşı taraftan ağır bir silah sesi duyuldu.
Bir zırhlı birlik yaklaşıyordu.
Eren gözlerini kıstı.
“Bu beklediğim şeydi…”
Hızlıca plan yaptı.
“Sol taraf geri çekilsin. Merkezde sıkışmayı dağıtın. Ben o aracı durduracağım.”
Bir ekip üyesi itiraz edecek gibi oldu ama Eren’in bakışı her şeyi susturdu.
O hareket etti.
Koşarak açık alana çıktı. Kurşunlar etrafında patlıyordu. Ama o durmadı.
Yaklaşan zırhlı araca doğru ilerledi.
Bir el bombası hazırladı.
Son anda fırlattı.
Patlama…
Araç durdu.
Cephede bir anlık denge sağlandı.
Ekip o anı değerlendirdi ve karşı saldırıya geçti.
Savaşın seyri değişmişti.
Ama Eren biliyordu:
Bu sadece küçük bir kazanımdı.
Cephe genişti.
Ve savaş daha yeni başlıyordu.