BU TUHAFTI

Kütüphanede birkaç dakika daha sessizlik içinde çalıştılar.
Yelena rafın önündeki kitapları sıraya koyarken Draco karşı tarafta duran kitapları düzenliyordu.
"Şu kitap yanlış yerde," dedi Draco.
Yelena dönüp baktı.
"Hangisi?"
Draco elindeki kitabı gösterdi.
"Şu. Tarih bölümünde olması gerekiyor."
Yelena kitabı aldı.
"Ben koymadım onu."
"Ben de koymadım."
"Öyleyse kitap kendi kendine gelmiş."
Draco kaşını kaldırdı.
"Muhtemelen."
Yelena güldü.
"Çok zekice."
"Biliyorum."
Bir süre daha çalıştılar.
Sonra Yelena üst raftaki bir kitaba uzandı.
"Şunu bana verir misin?"
Draco kitabın olduğu yere baktı.
"Sen yetişemiyor musun?"
"Yetişiyorum."
Yelena parmak uçlarına yükseldi.
"Bak."
Kitabın kenarını yakaladı.
Tam çektiği sırada yanındaki iki kitap da hafifçe öne kaydı.
"Dur—"
Yelena dengesini kaybetti.
Kitap elinden çıktı.
Ve bir anda öne doğru sendeleyerek Draco'nun üzerine düştü.
Draco refleksle bir adım geri gitti.
"Yelena—"
Yelena ellerini hemen geri çekti.
"Özür dilerim!"
İkisi de birkaç saniye kıpırdamadan kaldı.
Yelena'nın yüzü kızarmıştı.
Draco da alışılmış alaycı ifadesini takınmamıştı.
Sadece ona bakıyordu.
Yelena hemen doğruldu.
"Ben... kitabı alıyordum."
"Fark ettim."
"Sonra kaydı."
"Onu da fark ettim."
Yelena başını eğdi.
"Harika."
Draco kısa bir nefes verdi.
"İyi misin?"
Yelena bu soruyu beklemiyormuş gibi başını kaldırdı.
"Evet."
Draco da biraz garip bir şekilde:
"Tamam."
Yine sessizlik oldu.
Yelena yere düşen kitaba baktı.
"Kitap..."
Draco eğilip kitabı aldı.
"Ben alırım."
Yelena elini uzattı.
"Hayır, ben—"
İkisinin elleri kitabın üzerinde aynı anda durdu.
İkisi de bir anda ellerini çekti.
Yelena gözlerini başka tarafa çevirdi.
"Sen... koy."
Draco kitabı tuttu.
"Tamam."
Rafa doğru yürüdü.
Draco kitabı yerine koyduktan sonra birkaç saniye öylece durdu.
Sonra arkasını döndü.
"Yelena."
"Ne?"
Draco bir an ne söyleyeceğini bilemedi.
"Hiç."
Yelena kaşlarını çattı.
"Ne hiç?"
"Boş ver."
Yelena da cevap vermedi.
İkisi yeniden kitapları düzenlemeye başladılar.
Ama bu kez ikisi de birkaç dakika boyunca birbirlerine bakmamaya özellikle dikkat etti.
Kütüphanenin sessizliği geri gelmişti.
Birkaç dakika boyunca ikisi de gerçekten çalıştı.
Yelena sol taraftaki rafları, Draco ise sağ taraftakileri düzenliyordu.
Aralarında birkaç raf olmasına rağmen ikisi de az önceki olayı düşünüyordu.
Sonunda Draco sessizliği bozdu.
"Bu arada..."
Yelena elindeki kitabı rafa yerleştirdi.
"Ne?"
Draco ona bakmadan konuştu.
"Az önceki şey..."
Yelena'nın eli durdu.
"Hangisi?"
"Kitap."
"Kitap düştü."
"Sen de."
Yelena gözlerini kapattı.
"Draco."
"Ne?"
"Konuyu kapat."
Draco'nun ağzının kenarı hafifçe kıvrıldı.
"Tamam."
Birkaç saniye geçti.
"Gerçi komikti."
Yelena ona döndü.
"Hiç komik değildi."
"Biraz."
"Değildi."
"Biraz."
Yelena elindeki kitabı kaldırdı.
"Bir daha söylersen bunu kafana atarım."
Draco gülümsedi.
"İşte şimdi normale döndük."
Yelena bir an durdu.
"Ne demek istiyorsun?"
Draco omuz silkti.
"Az önce ikimiz de garip davranıyorduk."
Yelena cevap vermedi.
Draco devam etti.
"Sen utanıyordun."
"Utanmıyordum."
"Utandın."
"Hayır."
"Yüzün kızarmıştı."
Yelena hemen yüzünü eliyle kapattı.
"Sus."
Draco'nun gülümsemesi büyüdü.
"Şimdi de kızardın."
"Draco!"
"Tamam, tamam."
Yelena başını iki yana salladı.
"Sen gerçekten dayanılmazsın."
"Ben bunu daha önce de söylemiştim."
"Ben de daha önce ciddiye almamıştım."
Draco kısa bir kahkaha attı.
Bir süre sonra Yelena'nın bakışları karşı raftaki eski bir kitaba takıldı.
"Şu kitabı bana uzatır mısın?"
Draco kitaba baktı.
"Hangisi?"
"Üçüncü sıradaki."
Draco kitabı aldı ve ona uzattı.
Yelena kitabı alırken bu kez elleri birbirine değmedi.
İkisi de fark etti.
Ama hiçbir şey söylemedi.
Yelena kitabı açtı.
"Bu neden burada?"
Draco yanına geldi.
"Neymiş?"
"Eski büyü tarihi."
Draco kitabın sayfasına baktı.
"Belki biri yanlış yere koymuştur."
"Bugün herkes kitapları yanlış yerlere koyuyor."
"Sen de dahil."
Yelena ona baktı.
Draco Yelenaya bakıp gülerek.
"Ben en azından insanların üstüne düşmüyorum."
Sonra gülmeye başladı.
Yelena da kendini tutamayıp güldü.
"Tamam," dedi Draco. "Bu iyiydi
"Değildi"
" Gayet iyiydi küçük kuğu"
Yelena'nın gülümsemesi biraz azaldı.
"Bu lakabı hâlâ kullanman garip."
Draco ona baktı.
"Neden?"
"Geçen yıl bunu sırf beni sinirlendirmek için söylüyordun."
"Şimdi de söylüyorum."
"Farkı ne?"
Draco birkaç saniye düşündü.
"Bilmem."
Yelena onun cevabını bekledi.
Draco sonunda kitabı elinden aldı ve rafa koydu.
"Belki artık sadece sinir etmek için değildir."
Yelena ona baktı.
Draco ise hemen başka bir kitaba uzandı.
"Şunu da yerine koy."
Yelena kaşlarını çattı.
"Konuyu değiştirdin."
"Evet."
"Neden?"
"Çünkü konuşmayı sevmiyorum."
Yelena gülümsedi.
"Yalan."
"Kanıtla."
"Beş dakikadır susmuyorsun."
Draco başını iki yana salladı.
"Sen de az değilsin."
İkisi tekrar raflara döndü.
Bir süre sonra Yelena sessizce:
"Draco?"
"Hm?"
"Dün gece için..."
Draco'nun hareketleri yavaşladı.
Yelena devam etti.
"Gerçekten kimseye söylemeyeceksin, değil mi?"
Draco ona baktı.
Bu kez yüzünde alay yoktu.
"Söylemeyeceğim."
Yelena birkaç saniye onu izledi.
"Tamam."
Draco başını hafifçe salladı.
Sonra ortamın tekrar ağırlaşmasını istemiyormuş gibi elindeki kitabı kaldırdı.
"Ama bunun karşılığında bir şey isteyeceğim."
Yelena şüpheyle baktı.
"Ne?"
"Bir daha üzerime kitapla düşme."
Yelena gözlerini devirdi.
"Seninle ciddi konuşmaya çalışıyorum."
"Ben de ciddiyim."
Yelena gülmemek için dudaklarını bastırdı.
"Tamam."
"Anlaştık."
Tam o sırada kütüphanenin diğer ucundan Madam Pince'in sesi geldi.
"Konuşmayı kes!"
İkisi birden sustu.
Draco Yelena'ya baktı.
Yelena fısıldadı:
"Bu kadın bizi duyuyor."
Draco da aynı sesle:
"Snape'ten daha korkunç."
Yelena gülmemek için başını önüne eğdi.
"Kesinlikle."
İkisi tekrar kitaplara döndü.
Bu kez gerçekten sessiz kaldılar.
Ama aralarındaki o tuhaf gerginlik, az önceki kadar rahatsız edici değildi.
Sanki ikisi de ne olduğunu henüz anlamasa da, bir şeylerin yavaş yavaş değişmeye başladığını fark ediyordu.