1.9

•••

Sarılmamız bitince annem saçlarımı okşarken gözlerimi kapattım.

“İyi misin kuzum?”Başımı salladım.

“İyiyim anne.”

Ama değildim. Ata’nın söyledikleri hâlâ aklımdaydı.

*Birbirlerine iyi gelmeyen bir çift *

Belki de gerçekten sorun bendim.

Belki Yaman’ın hayatına girdiğimden beri her şey daha kötü olmuştu.Tam o sırada telefonum titredi.Ekrana baktım.

Bilinmeyen numara

Mesajı açtığımda kalbim bir anda hızlandı

Bilinmeyen: Engellemek çözüm değil Melincim

Kaşlarımı çattım.

Bilinmeyen: Hem bugün çok güzel görünüyordun.

Telefon elimden düşecek gibi oldu.

Bugün…

Sahildeydim.Ve beni gören sadece

Salih

Başımı kaldırıp anneme baktım.

“Anne…”

“Ne oldu?”Telefonu ona uzatmadım

“Yok bir şey.”

Ayağa kalkıp odama çıktım. Kapıyı kapatır kapatmaz telefonu elime aldım.

Melin: Salih?

Uzun süre cevap gelmedi.

Sonra…

Bilinmeyen: Akıllı kız.

Nefesimi tuttum.Demek gerçekten oydu.Tam mesaj yazacakken yeni bir bildirim geldi.

Bilinmeyen: Ama sana bir tavsiye vereyim.

Bilinmeyen: Yaman’dan uzak dur.

Ekrana bakakaldım.

•••

Aynı saatlerde Yaman, görev yerinde telefonuna gelen mesajı gördü.

Salih’ten.

Salih: Melin’e yazdım.

Yaman’ın yüzündeki ifade bir anda değişti.

Yaman: Sana ne dedim ben?

Salih: Sakin ol teğmenim 😏

Yaman: Ona bir daha yazma.

Salih: Yoksa?

Yaman telefonu sıkıca kavradı.

Yaman: Salih, son kez söylüyorum.

Salih: Geç kaldın.

Yaman: Ne yaptın?

Karşıdan cevap gelmedi.Yaman aradı.Telefon çaldı

Bir kere

İki kere

Üç kere

Açan olmadı.Yaman’ın içindeki huzursuzluk gittikçe büyüdü. Çünkü Salih’in ne yapabileceğini biliyordu.

Ve bu kez mesele sadece kendisi değildi. Melin vardı.

•••

Ben hâlâ telefonun başında bekliyordum. Sonunda dayanamadım.

Melin: Yaman’ı nereden tanıyorsun?Mesaj gönderildi

Görüldü
Ama cevap yoktu.Tam telefonu bırakacakken yeni bir mesaj geldi.

Bilinmeyen: Bunu sana anlatmak için biraz erken

Bilinmeyen: Ama merak etme

Bilinmeyen: Yakında her şeyi öğreneceksin.

Ekranı kapattım.Kalbim deli gibi atıyordu.Salih kimdi?Yaman’la ne alakası vardı?Ve en önemlisi…Benimle neden bu kadar ilgileniyordu?

O gece ilk defa gerçekten korktum.

…
O gece bir türlü uyuyamadım.Telefonumu yatağımın yanındaki komodine bırakmıştım ama gözüm sürekli ona kayıyordu. Ya yine yazarsa? Ya gerçekten beni takip ediyorsa?Battaniyeyi üzerime çekip gözlerimi kapattım. Tam uykuya dalacakken telefonum titredi.Ekrana baktım.Bilinmeyen: Uyudun mu Melincim?İçim ürperdi. Telefonu hemen ters çevirdim. Cevap vermeyecektim.Birkaç saniye sonra yeni bir mesaj geldi.

Bilinmeyen: Cevap vermemen de güzel.

Bilinmeyen: Demek söylediklerimi düşünüyorsun.

Telefonu tamamen kapattım. Korku, içimde giderek büyüyordu.

•••

Öğlen olduğunda telefonumu geri açmıştım. Ve telefonuma bir bildirim daha gelmişti. Yaman’dan

Teğmen: iyi misin?

•••

Takip etmeyi unutmayınnnn💓