17. bölüm / 50
Kristal kalpler17.BÖLÜM
Bölümler 50Şu an: 17.BÖLÜM
- 1 1.BÖLÜM250 kelime
- 2 2.BÖLÜM292 kelime
- 3 3.BÖLÜM287 kelime
- 4 4.BÖLÜM286 kelime
- 5 5.BÖLÜM461 kelime
- 6 6.BÖLÜM536 kelime
- 7 7.BÖLÜM367 kelime
- 8 8.BÖLÜM370 kelime
- 9 9.BÖLÜM324 kelime
- 10 10.BÖLÜM516 kelime
- 11 11.BÖLÜM367 kelime
- 12 12.BÖLÜM302 kelime
- 13 13.BÖLÜM397 kelime
- 14 14.BÖLÜM328 kelime
- 15 15.BÖLÜM316 kelime
- 16 16.BÖLÜM324 kelime
- 17 17.BÖLÜM349 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 18.BÖLÜM242 kelime
- 19 19.BÖLÜM307 kelime
- 20 20.BÖLÜM382 kelime
- 21 21.BÖLÜM383 kelime
- 22 22.BÖLÜM369 kelime
- 23 23.BÖLÜM392 kelime
- 24 24.BÖLÜM367 kelime
- 25 25.BÖLÜM288 kelime
- 26 26.BÖLÜM298 kelime
- 27 27.BÖLÜM305 kelime
- 28 28.BÖLÜM396 kelime
- 29 29.BÖLÜM292 kelime
- 30 30.BÖLÜM335 kelime
- 31 31.BÖLÜM494 kelime
- 32 32.BÖLÜM530 kelime
- 33 33.BÖLÜM556 kelime
- 34 34.BÖLÜM369 kelime
- 35 35.BÖLÜM361 kelime
- 36 36.BÖLÜM456 kelime
- 37 37.BÖLÜM390 kelime
- 38 38.BÖLÜM382 kelime
- 39 39.BÖLÜM420 kelime
- 40 40.BÖLÜM342 kelime
- 41 41.BÖLÜM382 kelime
- 42 42.BÖLÜM307 kelime
- 43 43.BÖLÜM217 kelime
- 44 44.BÖLÜM295 kelime
- 45 45.BÖLÜM212 kelime
- 46 46.BÖLÜM360 kelime
- 47 47.BÖLÜM208 kelime
- 48 48.BÖLÜM166 kelime
- 49 49.BÖLÜM287 kelime
- 50 50.BÖLÜM238 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yeni bölümle karşınızdayımm
&&&
17. BÖLÜM – SESSİZLİĞİN KIYISI
Asya taburcu olduğunda, güneşli bir öğleden sonra başlamıştı.
Ama onun içinde hava hâlâ bulutluydu.
Hastane çıkışı kameralardan saklanmaları gerekmişti. Uras, Asya’yı bir kapüşonla gizlemiş, yanına kimseyi yaklaştırmamıştı.
Arabanın içinde sessizlik vardı.
Ama o sessizlik huzursuz edici değildi.
Yorgundu. Hem ruhu, hem bedeni…
Asya, başını cama yasladı.
Yol kenarındaki palmiye ağaçlarını izlerken derin bir nefes aldı.
Uras direksiyonda, gözlerini yoldan ayırmadan konuştu:
> “Biraz uzaklaşalım. Sadece birkaç gün. Ne basın, ne antrenman… sadece sen ve ben.
Gözlerden uzak, denize yakın bir yerde.”
Asya, gözlerini ona çevirdi.
Yorgun ama minnet dolu bir bakışla başını hafifçe salladı.
“Gidelim.”
---
Akşama doğru Mersin’in biraz dışında, sessiz bir sahil kasabasına vardılar.
Uras’ın ailesinin eski yazlığını hazırlatmıştı önceden.
Denize sıfır, beyaz perdeleri rüzgârla dans eden bir evdi.
Asya içeri girdiğinde ayaklarını çıkarıp halıya bastı.
Kendini evde gibi hissetmişti.
Gerçekten, çok uzun zamandır böyle hissetmemişti.
O gece birlikte balkonda oturdular.
Ay, denizin üzerinde yavaşça yükselirken, ikisi de yıldızlara bakıyordu.
“Asya…” dedi Uras.
“Aslında ben... o sabah seni bulduğumda, bir an seni sonsuza dek kaybettiğimi düşündüm.”
Asya, başını çevirip ona baktı.
“Ve ben... seni hâlâ sevdiğimi fark ettim.”
Uras başını eğdi.
Gözlerinde hem pişmanlık hem umut vardı.
> “O gece Selin’le olanlar… onların hiçbiri olması gereken şeyler değildi.
Seni kaybettikten sonra içimde bir boşluk oluştu. Ama o boşluğu yanlış şeylerle doldurmaya çalıştım.”
Asya, gözlerini denize çevirdi.
Dalgaların sesi araya girdi.
Uzun bir sessizlik oldu.
Sonra, usulca konuştu:
> “Kalbim hâlâ kırık. Ama hâlâ sana ait…”
Uras, yanına biraz daha yaklaştı.
Ve o an, ikisi de başka hiçbir şeye gerek olmadığını hissetti.
Ne ün, ne madalya, ne sosyal medya.
Sadece birbirlerine.
---
Ertesi sabah, sahilde birlikte yürüyüş yaptılar.
Asya gülümsüyordu, uzun zaman sonra ilk defa gerçekten huzurluydu.
Ama telefonuna gelen bir bildirimle gülümsemesi yavaşça silindi.
“Uluslararası Spor Federasyonu, Asya Fortana’yı büyük dünya şampiyonası için özel davet etti.
Tek şart: Katılım süreci boyunca medya ile işbirliği.”
Uras mesajı okuduğunda başını salladı.
“Yani bu yine seni alıp götürecek, değil mi?”
Asya gözlerini kısıp ufka baktı.
> “Belki de bu kez gitmeden seni de yanımda götürmeliyim…”
---
Beğendiniz miii yorum yapmayı unutmayın
Bölüm etkileşimi