Kristal kalpler kitap kapağı

13. bölüm / 50

13.BÖLÜM

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 50Şu an: 13.BÖLÜM

Yeni bölümle karşınızdayımm

&&&

---

13. BÖLÜM – SESSİZ YÜZLEŞME

Mersin, aylar sonra böyle bir kalabalık görmemişti.
Havalimanının çıkış kapısında gazeteciler, kameralar, hayranlar…
“Elit Grand Prix Şampiyonu Asya Fortana, memleketine döndü!”
“El salladı mı? Gülümsedi mi?”
“Döndüğünde ilk kimi görecek?”

Ama Asya, tek bir şey yaptı.
Kırmızı bir şapka ve siyah bir montla kalabalığın içinden hızla yürüdü.
Ne gözlük, ne maske…
Artık saklanma zamanı değil, kendini yeniden var etme zamanıydı.

Onu karşılayan kimse yoktu, özellikle de Uras.
Ama Nehir ve Livia, sabah Asya’yı antrenman pistinde yalnız bırakmak istememişti.
Asya ise netti:
“Bu gece… sadece buz ve ben.”

---

Gece, buz pistine tek başına girdiğinde ışıklar yarım yanıyordu.
Sanki pist bile onun yalnızlığına saygı duyuyordu.
Ay ışığı camlardan süzülüyor, Asya’nın kayışı salonda yankılanıyordu.

O kadar zarif, o kadar kontrollü ama aynı zamanda kırılgan görünüyordu ki…
Sanki her dönüşte içindeki öfkeyi eritmeye çalışıyordu.

Ve tam o anda…
Kapının hafifçe açıldığını fark etti.
Dönüp baktı.
Ay ışığında bir silüet…

Uras.

Elinde hiçbir şey yoktu. Ne çiçek, ne hediye…
Yalnızca gözlerinde bir yük vardı.
Sessizce pistin kenarına geldi.
“Asya…”
Bu kelime Asya'nın göğsüne bir yumruk gibi çarptı.

Asya kaymayı bırakmadı, ama temposunu yavaşlattı.
“Burada ne işin var?”

Uras boğazını temizledi, sesi kısık çıktı:
“Her şeyi açıklamak istiyorum. Lütfen…”

Asya kaymayı bıraktı, ona döndü.
Gözleri sertti ama içi kırılmıştı.

> “O gece… seni bekliyordum. Kutlamamız gereken bir zafer vardı.
Ama sen başka bir zaferin yanındaydın.”

Uras başını eğdi.
“Selin… sarhoştu. Ben… bir şey anlamadım. Gözümü açtığımda—”

Asya sesini yükseltti:
“Öyle bir açıklama yok Uras. Çünkü ben geldiğimde sen cevap değil, bir seçim yapmıştın.”

Pistin ortasında, birbirlerine birkaç adım mesafede durdular.
Buz sessizdi. Ama aralarındaki hava… fırtınalıydı.

Uras yaklaştı.
“Bana bir şans ver. Bir kez daha seni kaybetmek istemiyorum.
Seni izledim… Fransa’da, televizyonda. O dönüşünü gördüm, ve kalbim parçalandı.
Çünkü o buzun üstünde ben yoktum.
Orada sadece sen vardın.
Ve ben… dışında kaldım.”

Asya'nın gözleri doldu.
Ama bu kez ağlamadı.

> “Belki de olması gereken buydu.
Ben buzun üstünde büyüdüm Uras…
Seninle bir hayal kurdum. Ama gerçek, beni yalnız bıraktı.”

Uras sessizce yaklaştı.
Ellerini uzatmadı, dokunmadı.
Sadece fısıldadı:
“Dönmeyecek misin bana?”

Asya bir adım geri attı.
“Belki bir gün… ama o gün, bu gece değil.”

---

Asya buzda yeniden kaymaya başladı.
Uras sessizce kenarda onu izledi.
Ve anladı:
Bu sefer, affedilmek için yalnızca “özür” yetmeyecekti.
Çünkü Asya artık sadece kalbiyle değil, karakteriyle de ayakta duran bir kadındı.

---

Beğendiniz miii yorum yapmayı unutmayın

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…