Bölümler 2Şu an: Tuzaklı Kapılar
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
beni bu yaptıklarım değil yapmak zorunda bırakıldıklarım eziyor...
15 Ocak 2030
Acının saplantılı pençesinde kapana sıkışmış gibiydim. Migrenim akşamdan beri devam ediyordu kafam çatlıyordu ellerim artık sinirden buz kesmişti bu lanet olası yerde tek başımaydım. Akşam bizi tutup hepimizi başka depolara kitlediler ve ben ekibimle iletişim kurmanın bir yolunu arıyorum ama migrenim pek izin vermiyor. " Kahretsin ben neden bu üstü giydim!" Diye sinirli bir şekilde homurdandım çünkü bu lanet olası yerde bu elbiseyle uzanmak bile zordu üstüne üstlük soğuktu. Depo oldukça karanlıktı tek ışık kaynağı minik bir boşluktan içeri süzülüyordu anladığım kadarıyla şuan gün doğuyordu çünkü ışık yeni yeni odaya vuruyordu. Depo küf kokuyordu ilk geldiğimde kokudan burda gebericem sandım ama biraz olsun alıştım yinede o pis koku hala gitmiş değil ve duvarların arkasından kemirgenlerin sesini duyabiliyordum bu son derece tiksindirici bir durum ama buna katlanmam gerekiyordu. Ve şuan iki tane tuğlanın üstüne oturmus sırtımı küflü soğuk duvara yaslamış bir şekilde o minik ışığa bakarak migrenimin geçmesini bekliyordum birde burdan nasıl kacacağimi ama bu biraz zor yinede imkansız değil. Koridordadan bir ses geldi sakin ama temkinli bir yürüme sesiydi. Sese fazlasıyla odaklanmıştım nereye gideceğini fazlasıyla merak ediyordum ve tamda kapının önünde durdu. O kişi durduğu an nefesim kesildi yer ayaklarımın altından kaydı ve kendimi boğuluyormuş gibi hissettim. Kocaman depoda kapının arkasından nefes sesleri yükseldi bu ürkütücü ve Merak uyandırıcıydı. Sessiz bir iç çekiş ve demir kapının kilidi yavaşça açıldı. Kapı yavaşca aralandı ve bu uğursuz depoda silah sıkılmis gibi büyük bir gürültü koptu. İçeri girdiğinde benimle dalga geçen o adamı tekrar gördüm. "Sevgili komutan nasılsın yerin rahatmı" diye yapmacık bir tavırla konuşup dudaklarını büzdü bu bile tiksindiriciydi yinede burdan kaçmanın tek yolu şu adamı yola getirmekti. "Sen kim oluyorsun da beni burda tutuyorsun!?" Diye sinirimi hakim olamayarak bağırdım.
Sesim kulak kanatacak seviyedeydi ama ben burda kafayı yerken sesimi ayarlıyamıyordum yani bu orospu neden bana bulaşıyor idi. Sinirim altüst olmustu duvarlar üstüme üstüme geliyordu. Normalde böyle bunalmış hissetmezdim özellikle görevlerde kafama silah yaslansa bile ama şuan yaşadıklarım çok saçma ve can sıkıcıydı birazdan kendimi boğazlayabilirdim. "Sakin ol Sevgili komutan biraz rahatla hiçbirsey yapmadım" dedi sakin bir tonlama ile özellikle hiçbirsey kelimesini fazlasıyla vurgulaması rahatsız vericiydi bu yüzden bile kafasına sıkmak istedim. Bana bakarken ruhuma bakıyormuş gibiydi. Gözünü gözlerimden çekmiyordu sert ama yumuşak bir kararlılık ve yangın vardı yorgun gozlerinde. Sesimi daha sakin ve kontrolu çıkarmaya çalışarak "sen kimsin ve ekibim nerede" diyerek ona bir soru yonelttim. Bunu sorunca kaşlarinda ilkez minik bir çatilma gördüm yavaşça kaşları çatıldı. Bana bakan harelerinde soğuk can alıcı rüzgarlar esti. İçimde şimşekler çaktı. "Ben Lucas Valenti nam-ı değer Ghost ve şunu söylemeliyim ki ekibin güvende ama uzun bir süre onlarla birlikte olamayacaksın sevgili komutan" dedi sakince ama gözleri sakin görünümüyordu. Bu açiklama bana yetmedi neden beni buraya getirdi yada ekibim şuan nerede?. "Beni buradan çıkar ve ekibimi geri getir!" Diyerek bağırdım bu sırada ayağa kalktım artık yumruklarımı sıkıyordum. "Sakin ol Sevgili Komu-" diyeceği anda sinirle birdaha bağırdım "Benim adım EMMA VOLKOV!" Dediğim anda sakince aşağı yukarı kafasını salladı ve tekrar gözlerimin içine baktı. Mavi gözleri can alıcıydı uff ne saçmalıyorum ben bu adam beni kaçırdı lan terörist bu. "Sevgili komutan sakin ol biraz ne bu gerginlik şimdi ben gitmeliyim sende keyfine bak" dedi ve yarım bir sırıtışla demir kapıyı kapattı adımları uzaklaştıktan sonra homurdandım. " Koyfono bok" dedim. Aptaldı bunu öldürmek lazımdı. O tuğlanın üstüne geri oturdum soğuk küflü duvara belimi yasladım artık alışmıştım bu soğukluğa. Sessizlik içinde etrafıma tekrar bakındım ben burdan nasıl çıkacaktım?
...
Bölüm etkileşimi
