Korkunç kasaba

Gece yarısı saat tam 03.15’i gösterdiğinde, kasabanın en eski ve terkedilmiş malikanesinin önünde duruyorlardı. İlknur, elindeki eski pirinç pusulanın ibresinin çılgınca kendi etrafında dönmesini izlerken soğuk terler döküyordu. Normalde yön göstermesi gereken pusula, bu bahçeye adım attıklarından beri etraftaki görünmez gücün etkisiyle kontrolden çıkmıştı.
"Bu yer hakkında anlatılan fısıltılar doğruydu İlknur," dedi Malik, elindeki fenerin titrek ışığını sislerin arasına doğrultarak. "Burada zaman ve mekan normal işlemiyor."
Bahçenin ortasında, gökyüzüne doğru yükselen ve üzerinde kökeni bilinmeyen parlak runik semboller işlenmiş antik bir taş kemer duruyordu. Kemerin arkası, normal bir ormana değil, sonsuz bir karanlığa açılıyor gibiydi.
Tam o sırada etraflarını sarmalayan yoğun sisin içinden ruhani bir sessizlik yayıldı. Rüzgar bir anda kesildi, ama ağaçların dalları sanki görünmez eller tarafından sallanıyordu. Malik ve İlknur başlarını kaldırdıklarında, sisin içinden süzülen saydam, mavimsi bir ışıkla parlayan gölge figürleri gördüler. Arayışta olan garip ruhlar, kapının etrafında sessizce dalgalanıyordu.
İlknur cebinden çıkardığı küçük el fenerini taş kemere tuttuğunda, sembollerin tek tek mavi bir ışıkla parlamaya başladığını fark etti.
"Malik, feneri kapıya doğru tut," diye fısıldadı İlknur. Ses titriyordu ama adımları kararlıydı. "Bu kapı sadece başka bir dünyaya değil, geçmişin ve geleceğin mühürlendiği boyuta açılıyor. Ruhlar bize zarar vermek için değil, kapının sırrını korumak için buradalar."
Malik, gaz lambasını havaya kaldırıp diğer elindeki tahta asa ile yere sağlamca bastı. Görünmeyen ruhların soğuk nefesi tenlerini yalayıp geçerken, ikili taş kemerin tam ortasına doğru ilk adımı attı.
Kemerden geçtikleri an, arkalarındaki dumanlı orman ve sis dalgası bir anlığına yok oldu. Taşların üzerindeki semboller son bir kez parıldadı ve paranormal dünyanın kapıları İlknur ve Malik için ardına kadar açıldı.bitti