Devo

4. Bölüm: Parçalanmış Zaman Odası
Derin derin nefes alan üç maceracı, Muhafız'ın durduğu yerin arkasındaki devasa bronz kapıları iterek açtı. Zamanın kendisinin kırılmış gibi göründüğü küresel bir odaya girdiler. Havada asılı duran kaya adacıkları, hiçbir mekanik destek olmadan dönen devasa parıldayan çarklarla çevriliydi.
Odanın tam ortasında, çatlamış devasa bir kristal küre süzülüyordu: Ruhani Küre. Düzensiz bir şekilde atıyor, odaya mavi ve mor enerji dalgaları yayıyordu.
"Küre ölüyor," dedi Minel, çatlamış kristale bakarken sesi dehşetle kaplanmıştı. "Bu kristal, ölümlüler alemi ile ruhlar dünyası arasındaki perdeyi tutar. Birisi onu kasten parçalamış."
"Eğer perde tamamen yırtılırsa, ruhlar alemi bizim dünyamıza taşar," dedi Malik durumun ciddiyetini kavrayarak. "Köyümüz... her şey hayaletler ve karanlık tarafından yutulur."
İlknur, süzülen kristalin hemen altındaki bir sunağın üzerine oyulmuş üç boş yuvaya bakarak taş platformun kenarına yaklaştı. "Küre tamir edilebilir ama üç özel anahtara ihtiyaç var. Bunlardan biri, sığınağın antik gökbilimcisine ait olan benim pusulam."
"İkincisi ise ailemin siyah muskası," diye ekledi Minel, onun yanında durarak. "Perde koruyucularının nesilden nesile aktardığı yadigar."
"Peki ya üçüncüsü?" diye sordu Malik, devasa odaya göz gezdirerek.
İlknur, tavana yakın duran süzülen taş bir adanın tepesini işaret etti; orada taş bir yuvaya derinlemesine saplanmış parıltılı, gümüş bir hançer duruyordu. "Bağlama Bıçağı. Malik, o süzülen kayalara tırmanabilecek kadar çevik olan tek kişi sensin."
Malik hiç tereddüt etmeden, yerçekimine meydan okuyarak hareket eden kayaların üzerinden zıplamaya başladı. Altında, ruhlar onu dengesinden çıkarmak için yukarı doğru hücum ediyordu. Minel büyüsünü kullanarak onun etrafında bir ışık kalkanı oluştururken, İlknur pusulasının enerjisini yönlendirerek dönen çarkları sabitledi ve güvenli bir yol yarattı.
Son bir sıçramayla Malik en yüksek kayaya ulaştı, gümüş hançerin kabzasını kavradı ve çınlayan bir sesle taşı söküp çıkardı.