2.bölüm

Zorbalık gün geçtikçe rutinleşmişti deniz sabah sınıfa girdiğinde sırasının üzerine çizilmiş hakaret içerikli yazıları gördü not defteri kayıptı eşyaları dağıtılmıştı sınıftakiler kıkırdarken Teoman en arka sırada oturmuş soğuk bir izlemeyle denizi süzüyordu deniz hiçbir şey demeden sırasını temizledi Teoman onun ağlamasını yalvarmasını bekliyordu ama deniz pes etmiyordu ders boyunca teomanın bakışlarını üzerinde hissetti
sıradaki yazıları silerken kullandığı ıslak mendil yırtılıyor tahtanın ahşabı parmaklarını kanatacak gibi duruyordu ancak deniz gözünü teomandan bir an bile kaçırmadı
Teoman sırasına yaslanmış bir halde elindeki kalemi parmaklarının arasında çevirirken gözlerini bir saniye bile denizin üzerinden ayırmıyordu bu bir kedi fare oyunuydu fakat deniz kendisini kurban gibi hissetmekten çoktan vazgeçti teomanın ona olan bu takıntılı yıkıcı ilgisi denizin zihninde zehirli bir sarmaşık gibi büyüyen hastalıklı bir bağlılığa dönüşüyordu.