29. bölüm · Kızıl Saçlar
29. Bölüm-Sahil'den Eve
~Nereye gittiğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yoktur~
"Ne garibi ben gayet normalim."
"Hı hı kesin öyledir."
"N-Neyse gidelim mi artık."
"Yok gitmeyelim burası güzelmiş."
"Ya yoruldum ama ben."
"Öpersen düşünürüz."
"Sapık adam."
Yanağını gösterdi. "Burdan." yaklaşıp yanağını öptükten sonra hemen arkamı döndüm.
"Hadi gidelim. İstediğini yaptım." dönüp kalmıştı, belki ki beklemiyordu.
"Alya..."
"Efendim Anıl."
"Bana bir vursana."
"Niye, kaşınıyor musun?"
"Rüyada gibiyim belki uyuyakalmışımdır." omzuna sert bir yumruk attıktan sonra acı ile bağırdı.
"Tamam rüyada değilmişim."
"Acıdı mı?"
"Acımadı."
"Kesinlikle öyledir eminim."
"Kızım susta bin arabaya hadi."
"Tamam ya biniyoruz."
Gıcık olduğunu söylemiş miydim?
Gıcık.
"Ne düşünüyorsun bin hadi."
"Tamam ya geldik işte."
&&&&&
Sabah gözümü odada açtım. Sabah saatleri olduğunu düşünüyordum. Ev ilk geldiğim zaman ki gibi sessizdi.
Tabii ben uyurken konuşamadıklarını unutmuşum. Anıl Nehir, Gece ve ben uyurken evde en ufak bir ses çıkmasına izin vermiyordu. Sanki kendisi çok sessizlik gibi bir de görevlileri tehdit ediyordu.
Her neyse herkesi bu sessizlikten kurtarmak için giyinip aşağı indim.
"Uyanmışsın." Nehir'in ardından Gece'de anında yanıma gelirken gülümsedim.
"Günaydın."
"Günaydın. Dün gece ne oldu, hatta direkt dün neler oldu anlat hadi."
&&&&&
Hellooo ben geldimm.
Bu aralar bölümleri daha yavaş atmayı düşünüyorum. Çünkü hem dershane var hem de okul açılacak derslerden dolayı tüm boş vakitlerim de taslak yazıyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ederimm. 🤍