GİRİŞ

꧁𖤍꧂
•🎵 Herkes Gider Mi — Cem Adrian

🎵 Sen Benim Şarkılarımsın — Cem Adrian & Hande Mehan
🎵 Ben Sana Veda Edemem — Çağan Şengül & Cem Adrian

Bazı canlılar dünyaya gözlerini açtıkları anda bir mevsime mahkûm edilir.
O, kışın en acımasız gecesinde doğdu.
Gökyüzü karanlıktı. Rüzgâr, ağaçların dalları arasında uğulduyor; kar, toprağın üzerini sessizce örtüyordu. Dünya soğuktu. Öylesine soğuktu ki insan, bu beyazlığın altında saklanan bütün acıların da donup kalacağını sanabilirdi.
Beyaz kürkü henüz kurumamıştı. Küçücük bedeni annesinin sıcaklığına sığınırken dışarıda kar yağmaya devam ediyordu.
O, henüz hiçbir şey bilmiyordu.
Bir gün sıcaklığın özlemini çekeceğini, güvenmeyi öğreneceğini ve belki de hayatında ilk kez birine sığındığında en çok orada üşüyeceğini bilmiyordu.
Kışın ona öğreteceği çok şey vardı.
Sevmeyi değil belki, ama kaybetmeyi…
Güvenmeyi değil belki, ama ihaneti…
Belkide bir gün, uğruna bütün soğuğu göze alacağı bir şeyin, onu en çok korktuğu şeye dönüştüreceğini de bilmiyordu.
O, kışa mahkûmdu.
Henüz bilmese de onun kaderi ilk nefeste yazılmıştı.
O, bir ömür boyunca o ilk nefesin sıcaklığını arayacaktı…