1.bölüm

2006,11 ekim

Her zaman onu kapıda bekleyen karan ortada yoktu. Komşuları Kaan amca ağlıyodu.Ama karan amca hiç ağlamazdı. Ağlamazdı değil mi?

“Lale’m neden?” O sırada sitenin giriş kapısı bir gürültü ile açıldı. Karann duruyordu. Berrak 1 yaşında haliyle hala hiçbirşey anlamamıştı.
Karan, 2 yaşına girmişti bugün, annesi ise yoktu artık. Bunu idrak edememişti karan. Berrak ona hep eti karam derdi. Çok sevdiği bir çikolataydı.hatta ilk öğrendiği kelime buydu.
Annesi ise kaan derdi. Babasının adını çok sevmişti annesi. Koymak istemiş çocuğunun adını ama aynı olmasını istememiş. Bu yüzden karan koymuş çocuğunun adını. Karanın 4 temel anlamı vardır. Kahraman, dürüst,masum ve karanlık.
“Hepsi senin yüzünden oldu!” Babası kaan amca, ona bağırmıştı. Ama karan ağlayamazdı,çünkü annesi ona senin dokuz ayda ancak olmuş gözlerin 5 saniyede sulamasınlar derdi.
Günümüz,ilahi bakış açısı
“Acil hasta, tansiyon düşük,nabız düzensiz atıyor” Karan’ın nöbeti bitmişti. Ve bugün 11 ekimdi.Annesinin ölüm,onun ise doğum günüydü.ne yapcağını bilmiyordu, aradan 20 yıl geçmiş olsada.Berrakla araları tamamen kopmuştu, Berrağın da annesinin öldüğünü öğrendikleri zaman. O 13 ağusta ölmüştü, berrağın kardeşi Atlas’ı doğururken. Onu da zaten telefondan öğrenmişlerdi. “Alo baba. Ben kayseriye gidiyorum, evet, annemin mezarı için.” Uçağı bir saateydi. istanbula taşınmışlardı. 20 yıl önce.
***
Uçak soğuk ve kalabalıktı.Karan,uçağa binerken duraksamıştı. Kalkış 1 saat önce yapılmış,inişe geçiliyordu. “Beyfendi lütfen koltuğunuzu dik duruma getirin.” Derken uçak sarsıldı. Şu anda kayseriye inmişlerdi!

***
“Kızım, gel şuraya. Haberlerim var”
Anneanemin sesiyle mutfağa doğru ilerledim. “Noldu anneane?” Babamı üç yıl önce kaybetmiştim, bu yüzden anneanemde kalıyordum. “Karan kayseriye gelmiş”
“Ne? K-karan mı?” Anneanem başını salladı. “Evet,evet bizimki”
Dışarısı -19 derece. Soğuk gelmesin diye sığınakta kalıyoruz. Bir de karan mı geliyor. Tamam. Sakin.
***
Dışarıya çıktığımda donuyordum. Hala da donuyordum. “Uff neden dışarı çıktım şimdi ki ben?” Arkadan gelen uluma sesleriyle dikkatim dağıldı. “Ananı-“ kurt arkamdaydı. “Lan dur,bence anlaşabiliriz.”
Arkadan adım sesleri geldi. “Pardon, iyi misiniz?” Arkadan gelen sesle irkildim. “Evet,sadece kurt tarafından kovalanıyorum. Yolunuza devam edin.”
Arkamı döndüm, ve gördüğüm manzarayla dondum kaldım. “Sen… karan?”