4.BÖLÜM ALIŞMA SÜRECİ

Hayat ne kadar da tuhaftı, değil mi? İki gün öncesine kadar beni çok az kişi tanırken şimdi tüm 12. sınıflar tanıyordu. Üstelik tüm kızların hayran olduğu grubun lideri ve ikizi de yıllardır beni tanıyormuş ve aile dostumuzmuş. Şimdi ise tanışma faslındaydık. Son söylediklerimden sonra hiçbiri konuşmuyordu. Bundan rahatsız olup sessizliği bozdum.
"Ona Aras dememe niye bu kadar şaşırdın ki Cesur? Ayrıca sana Ateş dememe niye bu kadar kızdın?"
Beni Aras cevapladı: "Cesur ve benimle alakalı şeyleri sana yalnızken detaylıca anlatırım. İsmim konusuna gelecek olursam ise; herkes bana Mert der. Sadece ikizim olduğu için Ayaz çok nadir bana Aras der, o da kızdıysa. Bana Aras dediği için adam dövmüşlüğüm bile var, o yüzden bu kadar şaşırdı."
"Ben bilmiyordum, kusura bakma. Bende Mert derim o zaman sana."
Cümlemi Ateş'e bakarak devam ettirdim: "Sana da Cesur, tabii. Ateş dediğim için özür dilerim."
Ateş sessiz kalırken Aras konuşmaya başladı: "Bana Aras demende sakınca yok. Hem bende sana Su diyorum, ödeşmiş olduk."
Aras'a tebessümle karşılık verdim. İsmimden hâlâ nefret ediyordum ama bende ona Aras diyeceğim için bu duruma göz yumabilirdim sanırım.
"Ayaz hadi, sen devam et," dedi Aras.
"Peki. Ben de Yiğit Ayaz Seyhan. Mert'in ikiziyim, biliyorsun zaten. İsim konusunda istediğini kullanabilirsin ama çoğunluk Ayaz'ı tercih ediyor. Sevgilim var, C yani eşit ağırlık sınıfında, onu da bir ara tanıştırırım senle sanırım söyleyecek başka bir şeyim kalmadı. Ha, son olarak sevgilimin ismi Eslem, ilk ve üç yıllık sevgilim o. Bu kadar."
Bir saniye... Eslem bu grupta değilken ben neden ve hangi sıfatla bu gruptayım ki?"Bir saniye bir saniye madem senin bir sevgilin var hem de üç yıllık, o neden grupta değil de ben gruptayım?"
"Eslem zaten başka sınıfta ve onun da kendi arkadaşları var. Ayrıca daha önce hiçbirimizin sevgilisini gruba almadık, sen bir istisnasın."
"Dünden beri bu soruyu defalarca hem kendime hem de ikinize de sordum ama hâlâ mantıklı bir cevap bulamadım. Neden ben?"
"Aaa, siz iyice bizi unuttunuz ama bunları biz yokken mi konuşsanız?" diye araya girdi Burak.
Onun dedikleriyle beraber bakışlarımı ona ve Ateş'e doğrulttum ve çok tuhaf bir şey gördüm. Ateş'in bakışları benim boynuma, daha doğrusu oradaki doğum lekeme takılmıştı ya da arkama bakıyordu. Evet, evet bana neden baksın, arkama bakıyordu. Düşüncelerimden sıyrılmak için konuşmaya başladım:
"Burak, sen devam etsene."
"Heh çok şükür biride bunu akıl etti. Ben Burak Özer. Mümkünse bana Burki gibi lakaplar takma, hiç sevmem. Şu an sevgilim yok, on yedi eski sevgilim var: Ceren, Zeynep, Dilan, Çağla, Deniz, Ela, Erva, Ezgi, Ece... Dilan'ı söylemiş miydim?"
Ben ağzım açık bir şekilde onu dinlerken Ayaz araya girdi:"Oha oğlum yavaş gel kızın haline bak ağzı açık kaldı" "Ya oğlum, sende bir izin verseydin keşke. Neyse, Kaderciğim benden de bu kadar, zamanla tanıyacaksın zaten beni."
Araya giren yine Aras oldu: "Hadi kalkalım, artık derse yedi-sekiz dakika kaldı, sana yer ayarlamamız gerek daha."
"Peki sen kendini ne zaman tanıtacaksın?"
"Yalnızken... ya da sen ben, Ayaz varken," dediği sırada telefonuna mesaj geldi ve okuyup bana döndü. "Bu akşam mesela."
"Bu akşam derken?"
"Dün olandan sonra annen hem teşekkür etmek istemiş hem de babanın da işle ilgili babamla konuşacakları varmış. Özellikle bizi de bekliyormuş, o yüzden müsait miyiz diye mesaj atmış. Yani akşam sizdeyiz."
★★★
Vay be! İki gün öncesinde bu yaşadıklarımı bana yaşayacaksın diye söyleseler gülüp geçerdim herhalde ama şimdi bu akşam Aras ve Ayaz'ın bizim evde olacağını öğreniyordum. Ve bu gerçekti. Ben her zamanki gibi düşüncelere dalmışken çoktan sınıfa varmıştık bile.
"Burak kardeşim, sen bir öndeki boş sıraya geçer misin? Su sende Cesur'un yanına."
"Bir saniye, o kızla oturacağımı sana kim söyledi? Mert ben asla o kızla oturmam, anlıyor musun, ASLA!"
"Cesur kardeşim, bir sakin olur musun? Sınıfta tek boş yer Aslı'nın yanı ve sen bu okulda bizden başka hiç kimseyle konuşmazsın ya da oturmazsın, anlıyor musun beni? Ayaz'ın sevgilisi var, bir kızla oturması yanlış anlaşılabilir. Benim yanımda oturursa bu sefer bizi sevgili sanacaklar ve okuldaki tüm kızlar ondan nefret edecek, belki de zorbalık yapacaklar ve o bizimle takılıyorken hiçbir kız onunla oturmak istemez ve bende onu dördümüzden başka hiç kimsenin yanına oturamam."
"O zaman sen Aslı'yla otur Mert çünkü ben o kızla asla oturmam tamam mı?"
"Ya tamam, kesin tartışmayı benden önce nasılsanız öyle kalın. Ben Aslı'nın yanına geçerim."
Tam Aslı'nın yanına oturacakken birden biri kolumu tuttu.
"Seni onun yanına oturtmam. Benim yanımda oturacaksın Burak, sen Aslı'nın yanına Ayaz sen de Cesur'un yanına geç." dedikten sonra bakışlarını Cesur'a yöneltti. "Senin neyin var oğlum bugün? Bir kendine gel, bu kız sana ne yaptı?" dedi ve bana pencere kenarındaki sıraya oturmam için eliyle işaret etti.
Daha fazla olay çıkarmak istemediğim için istediğini yapıp o sıraya oturdum. Gün içinde hep beraberdik. Burak türlü şakalar yapmış, Ayaz ortam gerildiğinde yumuşatmış, Aras emirler yağdırmış; ben sessizce oturmuş onları dinliyordum. Fakat Cesur hep beni izlemişti, yine de buna sesimi çıkarıp onunla kavga etmek istemediğim için her ne kadar merak etsem de sessiz kaldım.
#Okul Çıkışı #
"Su, seni almaya biri geliyor mu, yalnız mı dönüyorsun eve?"
"Normalde şoförüm Ercan abi alır beni, ama cenazesi olduğu için şu an Malatya'da, yani birkaç gün yalnız dönmem gerek. Neden sordun?"
"Seni ben bırakırım."
"Hiç zahmet etme, ben atlar bir taksiye dönerim eve."
"Senin yine hiçbir şeyden haberin yok değil mi?"
"Neyden haberim yok yine ya!"
"Bizim ev sizin evden sadece bir sokak ötede, o yüzden hadi bin arabaya."
"Daha neler öğreneceğim acaba... İyi o zaman, bineyim arabaya."
"Çok şükür."
Arabaya geçip kemerlerimizi taktıktan sonra Aras radyoyu açtı ve arabayı Sezen Aksu'nun en sevdiğim şarkılarından biri doldurdu:

Haydi gel benimle ol
Oturup yıldızlardan bakalım dünyadaki neslimize
Aramızdaki sessizliği bozan yine Aras oldu:

Aramızdaki sessizliği bozan yine Aras oldu. "Biliyor musun, en çok sevdiğim şarkılardan biridir bu."
"Benim de."
"Başka hangi şarkıları seversin peki Su?"
"Hmm... Aslında bir sürü var: Sevsene beni, Bir Çocuk Sevdim, Bahsetmem Lazım... daha bir sürü var."
"Zevkliymişsin."
"Öyleyimdir"
"Ne kadar da mütevazisin sen ya."
"Öyleyim değil mi?"
"Ya sabır..."
" Tamam, tamam, sustum ve teşekkür ederim."
"Niçin?"
"Beni yalnız bırakmadığın için."
"Artık yalnız değilsin Su artık o dört aylık bebek değilsin biz varız yanında."Haklıydı artık o dört aylık bebek yoktu çünkü onlar yanımdaydı.