SAYGI, SEVGİ VE SINIRLAR: ''ANNE/BABA/EVLAT..''

Annelik bütün meslekler içinde zor ve en önemli meslektir. Bi saati yok yani sabah beş akşam beş değil, mesai saatleri 7/24 devam ediyor. Çok büyük bir fedakarlık gerektiren bir meslek annelik. Bir karşılık da beklemez Rabbinin rızasından başka.. Ama şimdi anneye dışarıda da rol biçilmeye başlandı, kariyer de yaparım çocuk da hesabı. Bu bir çelişkidir, anneyi tahtından indirip savaşa sokarsanız karışıklık çıkar. Anne narindir, kırılgandır... Baba içeride anne dışarıda olmaz, olmamalı.. Şimdi çocuk ya anneanne ya babaanne ya da kreşler, anaokulları elinde büyüyor, eve gelince annesine sarılıyorsa bir çocuk büyük bir nimet şu an çocuk için gerçekten.. Seni annen yetiştiriyorsa, Hak üzere ise o anne, evladını da Rabbinin rızası üzerine yetiştiriyorsa ne âla..Büyük nimet gerçekten yani bir hanım kardeşim, bir hedefli olmayıp hem o hem o olursa kişinin başına gelecek şey havan gibi kendi kendini döver der büyüklerimiz. Kadına fıtratının dışında roller yükleniyor şu an, sen bedenine ve ruhuna kaldıramayacak yükler yüklersen bir gün patlarsın Allah muhafaza, kadına da şu an olması gerektiğinin dışında yükler yükleniyor bunun sonucunda ne evinde denge olur ne evliliğinde ne aile olarak huzurlu bir dengesi olur. Olmaz yani fıtrata ters işler yüklersen sen orada nasıl bir denge bekleyebilirsin ki..
Bunu da erkeklerin kimisi işine geldiği için yapıyor kimisi de kendisi ben her şeyi yaparım kafasında olduğu için yapıyor. Kadının yeri kimse kusura bakmasın ama evdir. Onun en güvenli limanı olması gereken yer neresidir? Evidir.Aksini kimse iddia edemez. Zaten Rabbimizin emir ve yasaklarına baktığımız zaman hep bizlerin faydasına olduğunu görüyoruz biraz tefekkür ettiğimiz zaman yani bizi bizden daha çok bilen ve bize bizden daha yakın olan Rabbimiz (celle celaluhu) bize annemizden bile daha merhametli, Ya Rahim Ya Rahman olan Rabbimiz bu dünyada bizi en çok sevdiğini iddia eden kişiden daha çok kulunu seviyor ve daha çok merhamet nazarıyla bakıyor. Bunu idrak edebilirsek hakkıyla, emir ve yasakların esasını anlamış olacağız inşaallah. Annelik o salladığı beşikle dünyayı sallayabilen bir müessesedir. Basite indirgeyip, küçümsenemez bir gerçek. Baba peki ? Yani babanında rolü küçümsenmeyecek kadar büyük.. Yani sadece işe gelip gel eve ekmek getir değil, bir baba ailesindeki bireylerin, yani eşinin, evlatlarının ve kendisinin yaptığı amellerden mesul.. Bir baba evindeki İslami öğrenimden ve öğretimden sorumlu.. Onlara gerekli itikadi ve fıkhi bilgileri öğretmekle, öğretemiyorsa da öğrenmeleri için bilen ehl-i sünnet hocalara göndererek, kendisi de gidip öğrenerek, aile bireylerinin ve kendisinin dininden sorumlu.. Mesuliyeti büyük.. Anne kendi sorumluluğunu bilecek, baba kendi sorumluluğunu bilecek.. Herkes kul olma şuuru ve bilincinde olarak kendi sorumluluğunu yerine getirirse bir denge sağlanır ama anne babanın görevini, babada annenin görevlerini üstlenirse denge kaybolur. Anne baba gibi davranmaya başlar, baba anne gibi davranmaya başlar, evlat ise hem anne hem baba gibi davranmaya başlar.. Dengeler alt üst ters kepçe olur yani anlayacağınız.. Allah muhafaza..

Onlarla anlaşamadığımız zaman ne yapacağız?

Anlaşamadığımız konularda saygı ve sevgi çerçevesinde davranmayı bırakmayacağız inşaallah. “Rabbin, kendisinden başkasına asla ibadet etmemenizi, anne babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlanırsa, kendilerine ‘Öf!’ bile deme; onları azarlama; ikisine de güzel söz söyle.”
(İsrâ Suresi, 17/23)
Yani onlara her zaman merhamet göstererek, aşağılayıcı ve kırıcı söz söylemeden çünkü bazen onların zamanında olmayan şeyler şimdiki zamanda olabiliyor, evlatlar da bu sefer ne diyor küçümseyerek sen ne anlarsın gibi kelamlar edebiliyor, Alaycı bir dille değil de yumuşak ve saygılı bir dille onlara yaklaşmamız lazım. Küçüklüğünde onlar nasıl senin gözünün içine bakarak, senin aynı şey için beş yüz kere bu ne diye sorduğun sorulara hiç sıkılmadan cevap vermesi gibi evlat da evlat olarak anne ve babasına hiç sıkılmadan, azarlamadan onların sorularına cevap vermesi lazım ve onlara her zaman Rabbimizin rızası doğrultusunda davranması lazım..

Anne ve babanın her istediğini yapmak zorunda mıyız?

Anne ve babanın her istediği nasıl yapılmaz biliyor musun kardeşim ? Eğer Rabbimizin emir ve yasaklarına ters bir şeyler isterlerse anne ve babanın dediği, istediği o yönde yapılmaması gerekir. Çünkü Rabbimizin hatrı her hatırdan üstündür. Anne ve babamız bizden haram bir şey isterse, mesela tesettürlüsün, tesettürünü çıkarmanı isterlerse çıkarmayacaksın. Para yok git kredi çek derlerse gidip çekmeyeceksin, faize bulaşmayacaksın. Namaz kılmamanı söylüyorsa namazını terk etmeyeceksin. Bir konuda yalan beyan etmeni istiyorlarsa yalan söylemeyeceksin. Birinin malını çalıp, hırsızlık yapmanı istiyorlarsa yapmayacaksın..''Biz insana, anne babasına iyi davranmasını emrettik. Eğer onlar, hakkında hiçbir bilgin olmayan bir şeyi bana ortak koşman için seni zorlarlarsa, onlara itaat etme. Dönüşünüz ancak banadır. O zaman yapmakta olduklarınızı size haber vereceğim.''
(Ankebût Suresi, 8.Ayet)

Velhasılı anne baba Allah'a isyana götürecek herhangi bir konuda sizden bir şey isterse o konuda anne babaya itaat edilmez..

Onların dualarını almak/Evlat olmak..

Anne ve babamızı her zaman arayıp, hallerini hatırlarını sorup, onların dualarını almaya ehemmiyet göstermemiz lazım. Yani onları sadece şimdi türeyen anneler günü babalar günü gibi sanki senede birer günden ibaret iletişimlere indirgemek yanlış olur. Ki zaten böyle adlandırılan günlerin İslam'da yeri yoktur kardeşim. Her gün anneler günü, her gün babalar günü..Bayramlarda arıyoruz diyelim senenin geri kalanında doğru düzgün gidip ziyareti bırak, aramaya bile vakit ayıramıyor hale geldik evlatlar olarak. Hadi arıyoruz, ziyaret ediyoruz diyelim, ilgi ve alaka konusunda hepimizin eksiği çok.. Doğduğumuzdan bu yana bizimle hastalığımız da, sağlığımız da, sevincimiz de, üzüntümüz de kim doğru düzgün ilgilendi ki ebeveynlerimiz dışında.. Arada istisnalar olur, ilgilenmeyen anneler veya ilgilenmeyen babalar da vardır illaki.. Fakat genel olarak anne ve babanın yeri ayrıdır bu konuda.. Şİmdi evlatlar olarak biz nasıl kendi evlatlarımızdan saygı, sevgi, ilgi ve alaka bekliyorsak bizlerde evlat olarak öyle davranışlar takınmamız lazım..Kendi evladımızın bize yapmamasını istediğimiz davranışları bizler anne ve babalarımıza yapmamamız lazım.Onları devamlı gözetip, saymamız lazım inşaallah. Rabbim her konuda rızasına uygun afiyetle yaşayıp, afiyetle davranmayı nasip eylesin.Amin..