Bölüm 1: Sessiz Bir Başlangıç

Bazı insanlar adım atmadan yürür.
O da onlardan biriydi.
Dışarıdan bakıldığında sessiz, sıradan, belki biraz yorgun görünüyordu.
Ama iç dünyası… bir evren kadar geniş, karmaşık ve suskundu.

Bir sabah uyanmadı sadece…
Bir duygunun ortasında gözünü açtı.
Ne tam mutluydu, ne de tam mutsuz.
Bir yerde durmuş, geçmişle geleceğin arasına sıkışmış gibiydi.

“Acaba yeniden sevebilir miyiz?”
Bu soru defalarca döndü zihninde.
Kimi zaman cesurca sordu kendine, kimi zaman korkarak kaçtı cevabından.

Her akşam yürüyordu.
Adımları bir ritim gibiydi ama içindeki dağınıklık hiç azalmıyordu.
Yalnız değildi aslında, ama kimseyle konuşmak da gelmiyordu içinden.
Konuşmak, yeniden hatırlamak demekti.
O ise sadece unutmak istemiyordu; anlamak da istiyordu.

Bir gün şöyle düşündü:
“Bu hislerimi bir kitaba yazsam… kim okur ki?”
Ama sonra fark etti ki;
Aslında herkes bir şeyler hissediyor ama kimse yüksek sesle anlatmıyor.

İşte bu satırlar, birinin sustuğu yerden başlıyor.
Birinin iç sesi oluyor.
Birinin kalbi gibi atıyor bu sayfalar.

Bu bir başlangıç.
Ne mutlu ne de mutsuz.
Sadece gerçek.
Ve bazen… sadece gerçek olmak bile yeterlidir.

---

🕊 “Kırılmak, susmak ve devam etmek… bazı hikâyeler böyle başlar.”