Bölüm 7

Kayıp Saat
Bölüm 29: Rıza’nın Yüzü
Elif, gece boyunca şehirden uzaklaştı.
Ne nereye gittiğini biliyordu ne de neden kaçtığını…
Sadece bir şeyden emindi:
Peşindeydiler.
Sabaha karşı eski bir köprü altına sığındı.
Yağmur başlamıştı.
Saçlarından akan suyla birlikte zihnindeki parçalar da birbirine karışıyordu.
“Selin… Elif… 03.17…”
İki isim, tek beden, parçalanmış bir hafıza.
Tam o sırada arkadan bir ses geldi:
“Kaçtığını sanıyorsun.”
Elif hızla döndü.
Silahını kaldırdı.
Ama karşısındaki kişiyi görünce dondu kaldı.
Rıza Karaca.
Islak saçları yüzüne yapışmıştı.
Sakin görünüyordu.
Elif dişlerini sıktı.
“Sen de mi onlardansın?”
Rıza yavaşça başını salladı.
“Ben onlardan değilim.”
“Ben onları durdurmaya çalıştım.”
Elif silahı indirmedi.
“Bana yalan söyleme!”
Rıza bir adım yaklaştı.
“Eğer yalan söyleseydim, hâlâ hayatta olmazdın.”
Bölüm 30: Gerçek Başlıyor
Elif gözlerini kısarak Rıza’ya baktı.
“Beni neden arıyorlar?”
Rıza uzun süre sustu.
Sonra tek bir kelime söyledi:
“Çünkü sen hatırladın.”
Elif sertleşti.
“Ben hiçbir şey hatırlamıyorum!”
Rıza başını eğdi.
“Henüz.”
Elif öfkelendi.
“Yeter!”
Rıza elini kaldırdı.
“03.17 bir saat değil Elif.”
“Bir proje.”
Elif geri çekildi.
“Bunu zaten duydum!”
Rıza başını salladı.
“Ama sana yarısını söylediler.”
Bölüm 31: 03.17 Projesi
Rıza cebinden küçük bir cihaz çıkardı.
Eski bir kayıt oynatıcı.
Açtı.
Statik bir ses…
Sonra bir kadın sesi:
“Denek 17 stabil değil.”
“Hafıza silme tamamlandı.”
“Yeni kimlik: Elif Arslan.”
Elif’in nefesi kesildi.
Rıza devam etti:
“Sen Selin olarak doğmadın.”
“Sen Selin olarak seçildin.”
Elif titredi.
“Ne demek seçildim?”
Rıza gözlerini kaçırdı.
“03.17 Projesi…”
“…ölü çocukların yerine yeni kimlikler yerleştirme projesiydi.”
Elif’in dizleri boşaldı.
Bölüm 32: Büyük Gerçek
Rıza anlatmaya başladı.
“Karaca ailesi sadece bir paravan.”
“Asıl yapı çok daha büyük.”
“Devletin içinde, dışındaki herkesin üstünde bir sistem.”
Elif fısıldadı:
“Örgüt…”
Rıza başını salladı.
“Adı yok.”
“Çünkü adı olmayan şey yok edilemez.”
Elif bir adım geri gitti.
“Ben neden hedefim?”
Rıza’nın yüzü ciddileşti.
“Çünkü sen başarısız bir deneksin.”
Elif dondu.
“Ne?”
Rıza gözlerinin içine baktı.
“Senin hafızan tamamen silinmedi.”
“Bir kısmı kaldı.”
“Ve sen hatırlamaya başladın.”
Bölüm 33: Av Başlıyor
O anda uzaktan motor sesleri geldi.
Rıza anında silahını çekti.
“Buldular.”
Elif panikledi.
“Kim?”
Rıza soğuk bir sesle:
“Onlar.”
Köprünün ucunda siyah araçlar belirdi.
Işıklar yağmurun içinde parlıyordu.
Maskeli adamlar indi.
Rıza Elif’e döndü.
“Şimdi dinle.”
“Ya benimle gelirsin…”
“Ya da seni geri götürürler.”
Elif nefes nefese kaldı.
“Geri nereye?!”
Rıza tek cümle söyledi:
“03.17’nin başladığı yere.”
Bölüm 34: Seçim
Araçlar yaklaşırken Elif’in içi parçalanıyordu.
Hatırladığı hiçbir şey güvenli değildi.
Unuttuğu her şey daha da korkutucuydu.
Rıza tekrar konuştu:
“Karar ver.”
Elif uzaktaki araçlara baktı.
Sonra Rıza’ya…
Ve ilk kez gerçekten seçim yaptı.
Silah sesleri yağmurun içinde yankılanırken Elif tek bir adım attı.
Rıza’nın yanına.
Ve fısıldadı:
“Gerçeği istiyorum.”
Rıza başını salladı.
“Öyleyse artık geri dönüş yok.”
Arkasından gelen sesler büyüyordu.
Ve Elif ilk kez şunu anladı:
Artık av değil, avcı olacaktı.