Bölümler 16Şu an: 5.bölüm
- 1 1.bölüm520 kelime
- 2 2.bölüm531 kelime
- 3 3.bölüm535 kelime
- 4 4.bölüm284 kelime
- 5 5.bölüm332 kelime · Okuduğun bölüm
- 6 6.bölüm489 kelime
- 7 7.bölüm475 kelime
- 8 8.bölüm1.203 kelime
- 9 9.bölüm1.073 kelime
- 10 10.bölüm1.140 kelime
- 11 11.bölüm1.114 kelime
- 12 12.bölüm1.030 kelime
- 13 13.bölüm1.138 kelime
- 14 14.bölüm1.060 kelime
- 15 15.bölüm985 kelime
- 16 16.bölüm906 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Herkes uyuduğunda çok sıkılmıştım. Zaten uykum da yoktu. “Biraz dolaşsam fena olmaz,” diye düşündüm. Hem hava almış olurdum.
Hemen ayağa kalktım ve yürümeye başladım. Sağa sola baktım, etrafı inceledim. Biraz ilerledikten sonra yerde bir ağaç parçası buldum. Çok önemli bir şey değildi ama o an bana küçük bir zafer gibi gelmişti.
Tam arkamı döndüğümde Kerem’in beni takip ettiğini fark ettim.
“Sen niye beni takip ediyorsun?” diye sordum.
“Takip etmiyorum,” dedi sakin bir sesle. “Seni koruyorum. Bir şey olur diye.”
Neden beni düşünüyordu? Neden gelmişti? Hiçbir fikrim yoktu. Sadece başımı hafifçe salladım.
“Artık dönsek mi?” dedi sonra. “Burası çok soğuk. Üşümüyor musun?”
“Hayır, üşümüyorum,” dedim. “Abartıyorsun biraz. Drama queensin.”
“Drama queen sensin!” diye karşılık verdi. “Üzülünce hemen bana yükleniyorsun.”
Tartışmayı uzatmak istemedim. Kolunu tuttum.
“Tamam, bu sefer sen haklısın,” dedim.
Birlikte yürümeye devam ettik. Yolda sadece banklar vardı. Oturmak istedim.
“Biraz oturabilir miyiz? İki saattir yürüyorum,” dedim.
Kerem güldü. “İki saat mi? İki dakika oldu.”
“Tamam, hadi oturalım,” dedi sonunda.
Bankta sessizlik çöktü. Konuşacak bir şey yok gibiydi. İkizim Ekin ve Doruk uyuyordu. Keşke uyanık olsalardı da biraz eğlenseydik.
Beş dakika sonra sıkıldım.
“Bence gidelim,” dedim.
“Biraz daha oturalım,” dedi Kerem. “Belki bir şey olur.”
Tam o sırada makyajlı bir kız yanımıza geldi ve oturdu.
“Merhaba, Kerem sen misin? Kayboldum da,” dedi.
Şaşkınlıkla Kerem’e baktım. Kızı tanıyordu, bu belliydi.
“Ben Feyza Nisa,” dedi kız. “Kerem’in arkadaşıyım. Okulun en popüler kızıyım diyebilirim. Sen kimsin?”
“Ben Ezgi,” dedim. “İkizim Ekin var. Biz sıradan insanlarız işte.”
Bana küçümseyici bir bakış attı. Göz devirdim.
Bir süre sonra çadıra dönmeye karar verdik. Kerem, “Gelin, çadırda yer var,” dedi.
İstemesem de bir şey demedim.
Çadıra girdiğimizde Ekin ve Doruk uyanmıştı.
“Bu kim?” diye sordu Ekin.
“Feyza. Kerem’in arkadaşı,” dedim.
Feyza konuşmaya başladı:
“Evet, okuldan. Bu arada biraz çöp kokuyorsunuz! Ben parfüm falan kullanıyorum.”
Ekin’le birbirimize baktık.
“Biraz daha saygılı olsan?” dedim.
Ekin de sertçe ekledi:
“Yeni tanıştığın insanlara böyle mi davranıyorsun ya burdan S!kt!r git yada ben giderim ! "
O an çok şaşırdım. Çünkü Ekin genelde böyle çıkışmazdı.
Bölüm etkileşimi
