4.bölüm

Nur ve Naz arkalarına bile bakmadan ormanın derinliklerine doğru koşarak uzaklaştıklarında, arkalarında kocaman bir sessizlik bırakmışlardı. Ekin kaşlarını çatmış, kızların gittiği yöne bakıyordu.
"Bu kızlarda bir gariplik vardı," dedi Ekin fısıltıyla. "Sanki bir şeyden kaçıyor gibiydiler."
Kerem ellerini cebine sokup alaycı bir tavırla bana döndü. "Belki de senin şu 'ayı' dediğin yakışıklılığımdan korkup kaçmışlardır İdilcik," dedi sırıtarak.
Gözlerimi devirdim. "Sana bin kere adımın Ezgi olduğunu söyledim eşşek kafalı! Ayrıca yakışıklılık mı? Aynaya en son ne zaman baktın, mağara adamı?"
Kerem tam ağzını açıp bir şey söyleyecekti ki, Doruk araya girdi. "Yeter be! Didişmeniz bitmediyse biz Ekin’le yolu aramaya devam edeceğiz. Hava kararmak üzere, yine o daracık çadırda mı uyanmak istiyorsunuz?"
“iyi madem gidin arayın bakalım.” Dedi Kerem

“Beni bu mağara adamı ile yalnız mı bırakacaksınız!” Dedim sinirle

“mağara adamı dediğin kişinin karizmasına dayanamayan insanlar var idilcik.” Dedi sırıtarak

sinirlendim ve konuştum “kes be mağara adamı!” Dedim sinirle

sırıtmaya devam etti

“benim uykum geldi ben çadıra gidiyorum.” dedim aslında uykum yoktu ama keremle tek durmak istememiştim şimdi gelde uykun yokken uyu ezgi!
çadıra doğru yürüdüm çadırda bir paket bisküvi buldum ve açtım yemeğe başladım zaten uyuyamazdım en azından birşeyler yiyip oyanalanırdım.

Saat 23;00

dışarı bir çıkayım bari ekinler gelmiş mi diye bakarım

“Ekinler geldi mi Kerem.” Dedim

kerem bana baktı “yok daha gelmediler hani uykun vardı idil.”

aha şimdi yandık ne diycem seninle yanlız kalmak istemedim mi?

”uyandım ya daha fazla uyuyamadım keremcim.”

“hm peki idilcim.”

Ekinler gelmişti “selam bulamadık gene yolu tabiki kaldık burda!”

of ya nasıl olur gene mi? “Of.” of çektim

“Yapcak birşey yok.” Dedi doruk

”iyi ozaman biz yatmaya gidiyoruz iyi geceler.” Dedi ekin

”iyi geceler yelin.” Dedi doruk

“ozaman iyi geceler.” Dedim kereme bakarak

herkes yatmaya gider uyurlar

devam edecek…