231.Gün

Erkeklerin hepsinin kötü olduğunu savunuyorlar.Ama sen öyle biri değilsin.Vedaları sevmezsin,kandırmacadan nefret edersin.Tanımadığın birini bile kırdıysan özür dilersin.İnsanların kafası saçma çalışıyor.Erkek veya kadın diye bir ayrım olmamalı.Bak sen meleksin,bense şeytana bile taş çıkartırım.Ben ölümle oynarım sense yaşama kucak açarsın.Biz farklı insanlarız.Doğru ve gerçek olan bu.Tek ortak yönümüz gece.Senin tek kötü yönün geceye ait olman.Seninle ilgili tek sıkıntımız seni gündüz göremeyecek olmam.Oysaki ben de geceye aitim.Sadece seni her zaman görmek istiyorum.Seninle konuşurken artan ritmimi seviyorum.Ancak doğru olan bu değil,doğru olan benden kaçman.Biz farklı şehirlerin insanlarıyız.Bu şehir sana yabancı.

Elimi sakince kupaya uzattım.Yine her şeyden kaçıp buraya gelmiştim.

"İnsanlar ne kadar da iki yüzlü,doktor."diye mırıldandım.

"Öyleler,sonbahar."

"Birbirlerini seviyormuş gibi gözüküyorlar.Ancak hiçbiri birbirini sevmiyor.İşin içinden çıkamaz hale geldim.Korkuyorum."

"Korkacak bir şey yok.Sen kendin ol yeter."

"Ama yakında bu insanlar yüzünden benliğimi kaybedeceğim."

"Kaybetmeyeceksin.Sana yardımcı olmak için buradayım.Anlat,günün nasıl geçti?"

"Yorucu.Dile kolay bayram ama her evde bir cenaze var."

Ve bu beni korkutuyor.Çünkü bayram diyince aklıma sadece ölüler geliyor.

Konuyu hızla değiştirdim."Bir de Iphone'nun yeni modeli çok güzelmiş.Saçma!O markayı gerçekten sevmiyorum."

"Neden sevmediğini hiç düşündün mü?"

"Hoşuma gitmiyor sadece."

"Cidden dikkatlice düşündün mü?"

Zihnimi zorladım.Bir şey yoktu.Omuz silktim."Gereksiz abartılan şeyleri sevmem biliyorsun."Kafasını reddercesine iki yana salladı.

"Hayır,bu öyle bir şey değil.Hatırla.Başka bir nedeni var."

Gözlerimi kapadım ve zihnimin beni yönlendirmesine izin verdim.

Telefonun ekranı açılıyor."Hey siri,bu kız gerizekalı mı?"Gülerek karşı çıkıyorum.Küçüğüm,daha çok küçüğüm."Peki bu kız ne zaman gelin olacak?"Gülerek onu izliyorum.O da mutlu.Sonra bileğimi ısırıyor.Saat yapıyor böylece.Küçüğüm ve mutluyum.

Gözlerimi açmadan bekledim.Demek bu yüzden hakaretleri sevgi sözcüğü olarak algılıyordum.Bu yüzden o markadan nefret ediyor,bu yüzden saat takmayı sevmiyordum.İşte bu yüzden evlenmek istemiyordum.Halbuki hepsine bir kılıf bulmuştum.Dobraydım,laf atardım.Iphoneyi sevmiyordum çünkü gereksiz abartılıyordu.Saat takmıyordum çünkü umrumda değildi zaman.Evlenmek istemiyordum çünkü kimseye bağlı kalamam.

Gözlerimi açarken tüm bilgilerim yerle bir olmuştu.Aynı anda konuştuk.

"Zihnin sana oyun oynuyor."

"Zihnim bana oyun oynuyor."