Bölümler 5Şu an: Geçmiş Kapıyı Çalarsa
KARANLIĞIN İZİNDE
BÖLÜM 3 — ULA, BU DOSYA SANA EMANET!
09.15 — İSTANBUL ADLİYESİ
Alisa Koral'ın İstanbul'daki üçüncü günüydü.
Üç gün.
Sadece üç gün geçmişti ama sanki üç aydır buradaydı.
Önce yeni ev, yeni düzen, yeni adliye derken şimdi de önüne bırakılan gizemli bir cinayet dosyası...
Üstelik bir de Eren Karahan vardı.
Alisa'nın hayatında eksik olan tek şey, birinin her cümlesine cevap vermesiydi. Eren de sağ olsun bu açığı fazlasıyla kapatıyordu.
Telefonunu masaya bıraktı ve kahvesinden bir yudum aldı.
Tam bilgisayarını açacakken kapı tıklandı.
"Gel."
Kapı aralandı.
"Sayın savcım, başsavcı sizi çağırıyo."
Alisa başını salladı.
"Tamam, geliyorum."
Dosyasını aldı, ceketini düzeltti ve odadan çıktı.
---
09.24 — BAŞSAVCI ODASI
Alisa kapıyı iki kez tıklattı.
"Gel uşağum!"
Alisa kapıyı açtı.
Başsavcı televizyonunu açmış sen anlat karadeniz izliyordu.
"Hoş geldun kızım. Otur hele."
"Hoş bulduk başsavcım."
Başsavcı gözlüğünü çıkardı.
"Nasıl gideyi bakalum İstanbul hayatı?"
"İyi gidiyo. Alışmaya çalışıyorum."
"Alışursun alışursun. İstanbul biraz karışıktur ama insanunu da seversen bırakmaz."
Alisa hafifçe gülümsedi.
Başsavcı masanın üzerindeki kalın dosyayı ona doğru itti.
"Ha bu arada, sana bi dosya veriyrum."
Alisa dosyaya baktı.
"Mert Yalçın soruşturması mı?"
"He ya. Bak, dosyayu şöyle bi inceledum. Bazı şeyler hiç içime sinmedu."
Alisa dosyayı açtı.
Başsavcı devam etti:
"Tanık ifadeleri birbirini tutmayi, kamera kayıtlarunda eksiklik var. Bir de olayın üstunden günler geçmiş, hâlâ doğru düzgün bi ilerleme yok."
Alisa sayfaları çevirdi.
"Anladım."
"Bu davayı sana veriyrum ha. Ama öyle alelacele karar vermek yok. İyice araştıracaksun. Kim ne saklayi, kim kime çalışayi ortaya çıkarıcasun."
"Elimden geleni yaparım başsavcım."
Başsavcı kaşlarını kaldırdı.
"Elunden geleni değul kızım, en iyisinu yapacasın. Seni buraya boşuna getirmeduk."
Alisa gülümsedi.
"Merak etmeyin."
Başsavcı arkasına yaslandı.
"Ha, bi de şu komiser var ya..."
Alisa'nın yüzü hafifçe değişti.
"Eren Karahan mı?"
"He, o. Soruşturmada onun ekibiyle çalışacasun."
Alisa içinden derin bir nefes aldı.
Başsavcı bunu fark etti.
"Ne oldu?"
"Yok, bir şey olmadı."
"Ula kızım, yüzünden belli. Daha adamla çalışmadan kavga mı ettinuz?"
Alisa gülümsememek için kendini zor tuttu.
"Henüz etmedik."
Başsavcı kahkaha attı.
"İyi bari. Hadi bakalum, Allah kolaylık versun."
---
09.47 — ADLİYE KORİDORU
Alisa dosyayla birlikte odasına doğru yürürken telefonuna bildirim geldi.
Eren Karahan seni etiketledi.
Alisa kaşlarını çattı.
Instagram'ı açtı.
Eren bir hikâye paylaşmıştı.
Hikâye: Kahve + bitmeyen dosyalar + huysuz savcı. Günaydın İstanbul ☕
Alisa birkaç saniye ekrana baktı.
"Huysuz savcı mı?"
Hemen mesaj attı.
Alisa: Beni mi etiketledin sen?
Eren: Yok, başka Alisa Koral var.
Alisa: Çok komiksin.
Eren: Biliyorum.
Alisa: Dosyayı incelemek yerine Instagram'da takılıyosun galiba.
Eren: İkisini aynı anda yapabiliyorum. Çok yönlüyüm.
Alisa: Allah sabır versin bana.
Eren: Amin, bana da.
Alisa telefonu kilitledi.
Bu adam gerçekten bir gün başına iş açacaktı.
---
10.03 — ALİSA'NIN ODASI
Alisa dosyayı masaya yaymıştı.
Mert Yalçın.
Otuz iki yaşında.
İş insanı.
Kendi evinde ölü bulunmuştu.
İlk incelemelerde olayın cinayet olduğu düşünülüyordu. Fakat dosyada bazı ayrıntılar vardı ki Alisa'nın aklına yatmıyordu.
Özellikle tanık ifadesi.
Tanık, olay gecesi saat 21.10'da evin önünden ayrıldığını söylüyordu.
Ama kamera kayıtlarında aynı kişinin 21.38'de hâlâ sokakta olduğu görülüyordu.
Yirmi sekiz dakika.
Bir insanın yanlış hatırlayabileceği bir süre miydi?
Belki.
Ama aynı kayıtlarda başka bir gariplik daha vardı.
Alisa fotoğrafları yan yana koydu.
Birinde siyah bir araç.
Diğerinde aynı araç.
Plaka görünmüyordu.
"Sen kimsin bakalım?"
Tam o sırada kapı açıldı.
"Ben miyim?"
Alisa başını kaldırdı.
Eren kapıda duruyordu.
"Hayır, fotoğraftaki adam."
Eren içeri girdi.
"Bir an bana soruyosun sandım."
"Keşke sorsaydım."
Eren karşısındaki sandalyeye oturdu.
"Dosyayı aldınız demek."
"Az önce başsavcıdan çıktım."
"Başsavcı sizi sevdi mi bari?"
Alisa dosyadan başını kaldırdı.
"Bu soruyu neden sordun?"
"Merak ettim. Adam kolay kolay kimseyi beğenmez."
"Sanırım beni beğendi."
Eren güldü.
"Vay. Daha üçüncü gün."
Alisa fotoğrafı ona uzattı.
"Şuna bak."
Eren fotoğrafı aldı.
"Ne var?"
"Bu araç iki farklı kamera kaydında da aynı yerde."
"Ee?"
"Aradaki süre yirmi sekiz dakika. Araç hiç hareket etmemiş. Ama tanık, sokağın boş olduğunu söylüyor."
Eren fotoğrafı biraz daha yaklaştırdı.
"Belki tanık aracı fark etmedi."
"Belki."
"Yani?"
"Yani belki de biri bizi yanlış yere bakmaya çalıştırıyor."
Eren birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra gülümsedi.
"Fena değilsiniz savcım."
Alisa kaşını kaldırdı.
"Fena değil miyim?"
"Şimdilik."
"Karahan, isterseniz kapı orada."
Eren ayağa kalktı.
"Ben de tam çıkacaktım zaten."
Kapıya yürüdü, sonra durdu.
"Bu arada."
Alisa iç çekti.
"Ne var?"
"Başsavcı sizi benimle çalıştırıyorsa artık sık sık görüşeceğiz."
Alisa dosyasına döndü.
"Hayatımın en kötü haberi."
Eren güldü.
"Ben de sizi özleyeceğim savcım."
---
11.26 — KOMİSERİN ODASI
Eren masasının başında oturmuş, ekipten gelen raporu inceliyordu.
Kapıdan polis memuru Cem girdi.
"Komiserim, savcı hanım dosyayı almış."
Eren başını kaldırdı.
"Fark ettim."
"Nasıl biri?"
Eren sandalyesine yaslandı.
"Zeki."
Cem bekledi.
"Başka?"
"İnatçı."
"Başka?"
"Çok konuşuyor."
Cem güldü.
"Komiserim, siz de çok konuşuyorsunuz."
Eren kalemini masaya bıraktı.
"Sen kendi işine bak Cem."
Cem çıkarken gülümsemeye devam ediyordu.
Eren tekrar dosyaya döndü.
Telefonu titredi.
Alisa'dan mesaj vardı.
Alisa: Tanığın eski adresini buldunuz mu?
Eren: Günaydın, nasılsınız?
Alisa: Eren.
Eren: Tamam tamam. Bulduk.
Alisa: Konum at.
Eren: Rica ederim?
Alisa: Lütfen.
Eren: İşte bu. İnsan gibi konuşabiliyoruz.
Alisa: Konum.
Eren kahkaha attı.
---
12.08 — TANIK EVİ
Alisa ve Eren, tanığın eski evinin önündeydi.
Bina oldukça eskiydi. Girişteki posta kutuları dağılmış, merdivenlerin ışığı yanmıyordu.
Alisa etrafa baktı.
"Burada mı yaşıyormuş?"
Eren başını salladı.
"Bir süredir."
"Komşularla konuştunuz mu?"
"İki kişiyle. Ama pek bir şey bilmiyorlar."
Alisa merdivenlere yöneldi.
Eren arkasından seslendi.
"Bir dakika, savcım."
Alisa döndü.
"Noldu?"
"Birlikte gidelim."
Alisa kaşlarını kaldırdı.
"Zaten birlikte gidiyoruz."
"Önden hızlı hızlı yürüyüp beni bırakmayın diye söylüyorum."
"Ben sizi beklemek zorunda mıyım?"
"Biraz nezaket bekliyorum sadece."
Alisa gülümseyerek merdivenleri çıktı.
"Beklemeye devam edin."
Eren başını iki yana salladı.
"Çok zor kadın."
---
Dairenin kapısı açıktı.
Alisa önce kapının çevresini inceledi.
"Kapı neden açık?"
Eren silahına davranmadan önce kapının içini kontrol etti, ardından içeri baktı.
"Kimse yok gibi."
İçeri girdiler.
Ev dağınıktı ama öyle alelade bir dağınıklık değildi.
Çekmeceler açılmış, dolaplar karıştırılmıştı.
Alisa salona geçti.
"Bir şey aramışlar."
Eren eğilip yerdeki kâğıtlara baktı.
"Öyle görünüyor."
Alisa masanın üzerindeki fotoğrafları fark etti.
Bir tanesini eline aldı.
Mert Yalçın.
Yanında iki kişi daha vardı.
Fotoğrafın arkasını çevirdi.
Kalemle yazılmış tek bir tarih vardı:
17.06.2024
Alisa fotoğrafı Eren'e uzattı.
"Bu tarihte ne olmuş?"
Eren fotoğrafa baktı.
"Henüz bilmiyorum."
Alisa'nın telefonu çaldı.
Arayan başsavcıydı.
"Efendim başsavcım?"
"Ula Alisa, bi gelişme var mi?"
"Şu an tanığın eski evindeyiz. Birkaç fotoğraf bulduk."
"İyi iyi. Sakun bi şeyi atlamayun. Bu işin içinde başka bi iş var gibi geleyi bana."
"Benim de öyle."
Başsavcı bir an sustu.
"Ha, Eren de yanındadur şimdi."
Alisa Eren'e baktı.
"Evet, yanımda."
"İyi. O uşağa da söyle, biraz dikkatli olsun. Her şeye atlamasun."
Eren uzaktan seslendi.
"Başsavcım duyuyorum!"
Başsavcı telefondan güldü.
"Ula duyuyosan kendune çeki düzen ver!"
Alisa gülmemek için dudağını ısırdı.
Telefon kapandı.
Eren ona döndü.
"Çok eğlendiniz galiba."
Alisa fotoğrafı çantasına koydu.
"Biraz."
"Başsavcı beni seviyor."
"Tabii. Belli."
"Niye öyle söylediniz?"
"Hiç."
---
14.37 — İSTANBUL ADLİYESİ
Alisa odasına döndüğünde masasında yeni bir zarf buldu.
Üzerinde isim yoktu.
Sadece küçük bir not vardı:
SAVCI ALİSA KORAL'A
Alisa zarfı eline aldı.
Eren de arkasından odaya girmişti.
"Ne o?"
"Yeni bir şey."
Zarfı açtı.
İçinden tek bir fotoğraf çıktı.
Fotoğrafın üzerinde Mert Yalçın vardı.
Ama bu kez yanında başka biri duruyordu.
Alisa fotoğrafı çevirdi.
Arkasında üç kelime yazıyordu:
"Geçmişi unutmadık Alisa."
Alisa'nın yüzündeki ifade bir anda değişti.
Eren bunu fark etti.
"Alisa?"
Savcı ilk kez cevap vermedi.
Çünkü bu fotoğrafın ne anlama geldiğini anlamıştı.
Bu yalnızca Mert Yalçın dosyasıyla ilgili değildi.
Birileri onun İstanbul'a dönmesini bekliyordu
Ve birileri onu çok önceden tanıyordu.
DEVAM EDECEK....
Bölüm etkileşimi
