Bölümler 5Şu an: BAZI MESAFELER•
KARANLIĞIN İZİNDE
BÖLÜM 1 — BAZI MESAFELER
Bazı mesafeler kilometrelerle ölçülemezdi. Çünkü insan bazen binlerce kilometre uzakta olsa da bir yere, bir insana, bir hayata ait olmaya devam ederdi.
---
İstanbul.
Alisa, taksinin camından dışarı baktı.
Yıllar sonra aynı şehre dönüyordu. Aynı sokaklar, aynı kalabalık, aynı trafik...
Ama hiçbir şey eskisi gibi değildi.
Telefonunun ekranına baktı. Annesinden gelen son mesaj hâlâ açıktı.
Annesi: Eve gelince haber ver. Nehir seni bekliyor.
Alisa istemsizce gülümsedi.
Nehir...
Dört yaşındaki küçük kardeşi. Yıllardır yalnızca görüntülü konuşmalarda görebildiği, büyümesini bir ekranın arkasından izlemek zorunda kaldığı kardeşi.
Taksi apartmanın önünde durduğunda çantasını alıp indi.
Kapıyı annesi açtı.
Annesi: Geldin...
Alisa annesine sarıldı.
Alisa: Geldim anne.
Annesi: Hoş geldin kızım.
Alisa içeri girdiğinde salondan küçük ayak sesleri duyuldu.
Ardından minicik bir ses...
Nehir: ALİSAAA!
Alisa başını çevirdi.
Nehir, elindeki oyuncağı bile bırakmadan ona doğru koştu. Alisa hemen eğilip kardeşini kollarının arasına aldı.
Alisa: Nehir'im...
Nehir: Gerçek misin?
Alisa birkaç saniye ne diyeceğini bilemedi.
Alisa: Değilim, hologramım.
Nehir kaşlarını çattı.
Nehir: Holo ne?
Alisa güldü.
Alisa: Boş ver. Gel buraya.
Nehir iki eliyle Alisa'nın yüzünü tuttu.
Nehir: Saçın uzamış.
Alisa: Sen de büyümüşsün.
Nehir: Ben artık dört yaşındayım.
Alisa: Dört mü? Vay canına. Kocaman olmuşsun.
Nehir: Beş olunca daha da kocaman olcam.
Alisa: Eminim.
Nehir birden Alisa'nın boynuna sarıldı.
Nehir: Bir daha gitme.
Alisa'nın yüzündeki gülümseme biraz soldu.
Alisa: Gitmicem:)
Nehir: Söz mü?
Alisa: Söz.
---
Alisa odasına girip üzerini değiştirdi. Siyah kumaş pantolonunu ve beyaz gömleğini giydi, saçlarını toparladı.
Telefonu çaldığında ekranda kalem memuru yazıyordu.
Alisa: Efendim?
Memur: Savcım, başsavcımız sizi bugün görmek istiyor. Yeni dosyanızla ilgili.
Alisa: Anladım. Yarım saate oradayım.
Telefonu kapattığında kapının önünde Nehir belirdi.
Nehir: Nereye gidiyon?
Alisa: İşe.
Nehir: Ben de gelcem.
Alisa: Sen evde kalacaksın.
Nehir: Ama ben seni özledim.
Alisa derin bir nefes aldı.
Alisa: Nehir, birazdan dönerim.
Nehir: Hayııır. Ben de gelcem. Ben sessiz dururum.
Annesi mutfaktan seslendi.
Annesi: Kızım, bugün nehiroşu bırakabileceğim kimse yok. Yanında götürsen olur mu?
Alisa kardeşine baktı.
Nehir çoktan ayakkabılarını getirmişti.
Alisa: Sen bu konuşmayı bekliyordun, değil mi?
Nehir başını salladı.
Nehir: Evettt.
---
İSTANBUL ADLİYESİ — 10.17
Alisa adliyeye girdiğinde birkaç kişi onu karşılamak için ayağa kalktı.
Yeni görev yeri, yeni insanlar ve onu bekleyen bir sürü dosya...
Nehir ise binanın büyüklüğünü görünce şaşkınlıkla etrafına bakıyordu.
Nehir: Burası senin okulun mu?
Alisa: Binevi.
Nehir: Öğretmenin var mı?
Alisa: Var.
Nehir: Ödev veriyor mu?
Alisa: Hem de çok.
Nehir yüzünü buruşturdu.
Nehir: Ben burayı sevmedim.
Alisa güldü.
Odalarının bulunduğu kata çıktılar. Alisa kapıyı açıp Nehir'i içeri aldı.
Alisa: Şimdi burada oturuyorsun. Ben başsavcıyla görüşüp gelicem. Sakın dışarı çıkma, tamam mı?
Nehir: Tamam.
Alisa: Söz mü?
Nehir: Söz.
Alisa çantasından telefonunu çıkarıp masaya bıraktı.
Alisa: Canın sıkılırsa çizim yapabilirsin.
Nehir masadaki kalemleri gördü.
Nehir: Bunlar benim mi?
Alisa: Hayır, adliyenin. Ama bugünlük senin olabilir.
Nehir kalemlere uzandı.
Alisa son kez kardeşinin başını okşayıp odadan çıktı.
Tam koridora adım attığında karşıdan bir erkek sesi duyuldu.
Eren: Savcım?
Alisa döndü.
Karşısında koyu renk takım elbiseli, elinde dosya taşıyan bir adam duruyordu.
Alisa: Buyurun?
Eren: Komiser Eren Karahan. Başsavcı yönlendirdi. Yeni dosyanızla ilgili birkaç bilgi vermem gerekiyor.
Alisa: Şu an başsavcıyla görüşücem. Sonrasında konuşabiliriz.
Eren: Tabii savcım.
Eren başıyla selam verip uzaklaştı.
Alisa ise görüşme odasına doğru ilerledi.
---
ALİSA'NIN ODASI
Eren, birkaç dakika sonra dosyayı bırakmak için Alisa'nın odasına geldi.
Kapıyı tıklatıp içeri girdiğinde küçük bir kızın masanın başında oturduğunu gördü.
Nehir, önündeki kâğıda bir şeyler çiziyordu.
Eren kapıyı kapattı.
Eren: Merhaba.
Nehir başını kaldırdı.
Nehir: Mereba
Eren: Sen kimsin?
Nehir: Sen timsin?
Eren hafifçe güldü.
Eren: Komiserim ben.
Nehir gözlerini kıstı.
Nehir: Komik misin?
Eren bir an durdu.
Eren: Hayır. Komiserim.
Nehir: Ben de komikimm.
Eren kahkaha attı.
Eren: Ona hiç şüphem yok.
Nehir tekrar resmine döndü.
Eren dosyayı masaya bıraktı.
Eren: Savcımız nerede?
Nehir: Gitti.
Eren: Nereye gitti?
Nehir: Bilmiyom İşe.
Eren etrafına baktı.
Eren: Peki sen burada tek başına ne yapıyorsun?
Nehir: Resim çiziyom.
Eren: Ooo ne çiziyorsun?
Nehir kâğıdı kaldırdı.
Nehir: Bu Alisa. Bu da ben. Bu da annem. Bu da sen.
Eren kaşlarını kaldırdı.
Eren: Ben de mi varım?
Nehir: Evet. Sen komiksin ya.
Eren: Teşekkür ederim. Kariyerimde aldığım en güzel iltifat olabilir.
Nehir bir anda Alisa'nın telefonunu gördü.
Nehir: Eren amca!
Eren: Efendim?
Nehir: Kızılcık Şerbo açsana.
Eren telefonun kilidini açıp ona baktı.
Eren: Kızılcık Şerbeti mi?
Nehir: He.
Eren: Senin yaşında çizgi film izlenir normalde.
Nehir: Ben normal diilim.
Eren gülerek koltuğa oturdu.
Eren: Onu fark ettim.
Telefonu televizyona bağlayıp Kızılcık Şerbeti'ni açtı.
Ekranda birkaç sahne ilerledikten sonra Nursema göründü.
Eren birden ekrana doğru eğildi.
Eren: Bak, Nursema hortladı!
Nehir kahkahaya boğuldu.
Nehir: NURSEMAAA!
Eren: Şşşt, adliyedeyiz biraz sessiz.
Nehir: Ama Nursema geldi!
Eren: Ahaha apoya bak!
Tam o sırada kapı açıldı.
Alisa içeri girdiğinde karşılaştığı manzara karşısında olduğu yerde kaldı.
Eren koltuğa yayılmış, Nehir'in yanında oturmuştu. Telefonun ekranında Kızılcık Şerbeti açıktı.
Alisa: Si- siz napıyosunu-
Eren başını çevirdi.
Eren: Kültürel faaliyet savcım.
Alisa: Ben sana çocuğa göz kulak ol demedim.
Eren: Çocuk gayet iyi. Hatta dizinin bütün karakterlerini benden iyi tanıyor.
Nehir: Alisa! Nursema hortladı!
Alisa gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
Alisa: Harika. İlk iş günümde kardeşime televizyon bağımlısı bir komiser buldum.
Eren: Rica ederim.
Alisa: Sana teşekkür etmedim.
Eren: Ben yine de kabul ediyorum.
Nehir ikisinin arasına baktı.
Nehir: Siz kavga mı ediyonuz?
Eren: Hayır. Biz böyle konuşuyoruz.
Alisa: Maalesef.
Eren gülerek ayağa kalktı.
Eren: Neyse, dosyayı masanıza bıraktım. Bir de başsavcı sizi bekliyor.
Alisa: Başsavcunu- ay başsavcının yayından yeni geldimya eren.
Eren gülerek kapıya yöneldi.
Nehir: Eren amca!
Eren: Efendim küçük hanım?
Nehir: Nursema gelince yine aç.
Eren: Söz.
Eren çıktıktan sonra Alisa kardeşinin yanına oturdu.
Alisa: Nehir, sana odadan çıkma demedim mi?
Nehir: Çıkmadım ki.
Alisa: Afferin sana böyle devam et.
Alisa masanın üzerindeki dosyayı fark etti.
Kapağında tek bir isim yazıyordu:
MERT YALÇIN — CİNAYET SORUŞTURMASI
Alisa'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.
Dosyayı açtı.
Olay yeri inceleme raporu, tanık ifadeleri, kamera kayıtlarının dökümü...
İlk sayfayı okudu. Ardından ikinciyi.
Bir yerde durdu.
Tanığın olay saatine ilişkin verdiği ifade ile kamera kayıtlarında görünen saat birbirini tutmuyordu.
Alisa kalemini eline aldı.
Alisa: İlginç...
Nehir başını kaldırdı.
Nehir: Nodu?
Alisa: Bir şey yok. Sen resmine devam et.
Alisa telefonunu aldı ve kalemliği Nehir'in önüne çekti.
Alisa: Ben başsavcıyla görüşmeye gidiyorum. Birazdan gelicem biryere kaybolma.
Nehir: Tamam.
Alisa: Kapıyı açma, Kimseyle bir yere gitme. Ben gelmeden odadan çıkmak yok.
Nehir: Tamam Alisaaa
Alisa nehirin yanağına küçük bir öpücük kondurup çıktı.
---
BAŞSAVCILIK MAKAMI — 11.06
Başsavcı, Alisa içeri girdiğinde önündeki evrakları düzenliyordu.
Başsavcı: Hoş geldiniz savcı hanum.
Alisa: Hoş bulduk.
Başsavcı: Ha bu almmanya'daki görevinizduzden sonra yeniden İstanbul'da omak nasudur?
Alisa: Alışmam biraz zaman alacak sanırım.
Başsavcı masasındaki dosyayı ona doğru itti.
Başsavcı: Bu dosyayı incelemenuzi istiyrum. Mert Yalçın cinayeti. Soruşturmanun bazı noktalaru henüz aydınlatılamadu
Alisa dosyayı açtı.
Alisa: Olay yerinde bulunan telefon incelendi mi?
Başsavcı: İncelendu. Ancak sonuçlar henüz tamamlanmadu.
Alisa: Tanık ifadeleriyle kamera kayıtları arasında bir zaman uyuşmazlığı var.
Başsavcı başını kaldırdı.
Başsavcı: Oni fark ettinuz demek.
Alisa: Olayın gerçekleştiği saat kesinleştirilmeden tanık beyanlarını esas almak doğru olmaz.
Başsavcı: Bu nedenle dosyayı size verdum. Soruşturmayi yakundan takip etmenizi istiyrum. Ha bu Komiser Eren da ekiple birlikte çalışayi.
Alisa başını salladı.
Alisa: Anladım.
Başsavcı: İlk olarak olay yeri raporuni ve tüm kamera kayıtlaruni yenuden inceleyin.
Alisa: Bugün talep ederim.
Görüşme yaklaşık yirmi dakika sürdü.
Alisa odadan çıktığında aklında dosyadaki tutarsızlık vardı.
Ama bir de içeride bıraktığı küçük bir kardeşi vardı.
---
11.32 — ALİSA'NIN ODASI
Alisa koridorun sonuna geldi.
Kapıyı açtı.
Alisa: Nehir, geldim!
Cevap yoktu.
Alisa içeri girdi.
Koltuk boştu.
Masa boştu.
Telefon hâlâ masanın üzerindeydi.
Nehir yoktu.
Alisa önce kapının arkasına baktı.
Sonra masanın altına.
Alisa: Nehir?
Ses çıkmadı.
Alisa: Nehir, şaka yapma. Çık ortaya.
Bir anda içini kötü bir his kapladı.
Kapıyı açıp koridora çıktı.
Alisa: Pardon, burada küçük bir kız gördünüz mü? Dört yaşlarında, açık renk elbiseli...
Görevli kadın başını salladı.
Görevli: Az önce görmedim savcım.
Alisa hızla diğer koridora geçti.
Alisa: Nehir!
Bir güvenlik görevlisinin yanına gitti.
Alisa: Çocuk kayıp. Dört yaşında. Bu katta gören oldu mu?
Güvenlik: Sakin olun savcım, hemen bakalım.
Alisa: Nasıl sakin olayım? Odada olması gerekiyordu!
Telefonunu çıkardı. Annesini aradı.
Annesi: Efendim kızım?
Alisa: Anne, Nehir yanımda değil.
Annesi: Ne demek yanımda değil?
Alisa: Odadan çıkmış. Bulamıyorum.
Annesi: Alisa, nasıl olur? Nereye gitmiş olabilir?
Alisa: Bilmiyorum anne! Arıyorum işte!
Alisa telefonu kapatıp merdivenlere yöneldi.
Bir alt kata indi.
Koridorları tek tek dolaştı.
Güvenlik görevlileri diğer birimlere haber verdi. Birkaç çalışan da aramaya katıldı.
Alisa: Nehir! Nehir, sesimi duyuyorsan cevap ver!
Bir kapı açıldı. Alisa hemen içeri baktı.
Yoktu.
Başka bir koridor...
Yine yoktu.
Dakikalar geçtikçe Alisa'nın endişesi büyüyordu.
Kardeşini yıllarca uzaktan izlemişti. Onun büyüdüğü yılların çoğunda yanında olamamıştı.
Şimdi, onu birkaç saatliğine yanına getirmişti ve gözünün önünden kaybolmuştu.
Telefonu yeniden çaldı.
Arayan Eren'di.
Alisa: Efendim?
Eren: Savcım, sesiniz kötü geliyor. Bir sorun mu var?
Alisa: Nehir kayıp.
Karşı tarafta kısa bir sessizlik oldu.
Eren: Nasıl yani?
Alisa: Odada yok. Her yere baktım, bulamıyorum.
Eren: Tamam. Siz olduğunuz yerde kalın. Ben de aramaya başlıyorum.
Alisa: Eren, lütfen...
Alisa cümlesini tamamlayamadı.
Eren: Bulacağız savcım. Merak etmeyin.
Telefon kapandı.
Alisa bir kez daha koridora baktı.
Alisa: Nehir...
Sesi bu kez çok daha kısıktı.
---
11.48 — ARŞİV KORİDORU
Nehir, elindeki küçük oyuncakla uzun bir koridorda yürüyordu.
Aslında odadan çıkarken tek amacı tuvaletin yerini bulmaktı. Ancak koridorlar birbirine benzediği için hangi taraftan geldiğini unutmuştu.
Bir kapının önünde durdu.
Etrafına baktı.
Nehir: Alisa?
Cevap yoktu.
Biraz daha yürüdü.
Karşıdan gelen bir görevli onu fark etti.
Görevli: Merhaba küçük hanım. Burada tek başına ne yapıyorsun?
Nehir dudaklarını büktü.
Nehir: Ablamı arıyom.
Görevli: Ablanın adı ne?
Nehir: Alisa.
Görevli: Peki soyadı?
Nehir düşündü.
Nehir: Koral.
Görevli gülümsedi.
Görevli: Tamam, gel bakalım. Seni bulmasına yardım edelim.
Tam o sırada koridorun diğer ucundan Eren göründü.
Nehir onu görünce yüzü aydınlandı.
Nehir: ERENNN!
Eren hızla yanına geldi ve dizlerinin üzerine çöktü.
Eren: Nehir! Napıyon kız burda
Nehir: Alisa'yı bulamadım.
Eren'in yüzündeki ifade yumuşadı.
Eren: Tamam şimdi arayıp bulucaz ablanı
Nehir: Kızar mı?
Eren: Kim?
Nehir: Alisa.
Eren hafifçe gülümsedi.
Eren: Biraz kızabilir. Ama önce seni bulduğuna sevinicektir
Nehir: Ben kaybolmadım ki.
Eren: Öyle mi?
Nehir: Evet. Sadece yolu unuttum.
Eren: Anladım yani yol kaybolmuş, sen değil.
Nehir başını salladı.
Nehir: He
Eren elini uzattı.
Eren: Hadi bakalım, seni ablana götürelim.
---
11.55 — ALİSA'NIN ODASI
Alisa odasına geri dönmüştü.
Masasının önünde ayakta duruyor, telefonunu elinde sıkıca tutuyordu.
Gözleri dolmuştu.
Kapı açıldı.
Eren: Savcım...
Alisa hızla döndü.
Eren'in yanında Nehir vardı.
Bir saniye boyunca hiçbir şey söyleyemedi.
Sonra hemen kardeşinin yanına koştu.
Alisa: NEHİR!
Dizlerinin üzerine çöküp onu kollarının arasına aldı.
Alisa: Nerdeydin sen?! Ödümü kopardın!
Nehir ablasının boynuna sarıldı.
Nehir: Tuvaleti aradım...
Alisa kardeşinin yüzünü iki eliyle tuttu.
Alisa: Bir daha odadan izinsiz çıkmak yok. Tamam mı? Bir daha asla!
Nehir: Tamam...
Alisa onu yeniden kendine çekti.
Gözlerinden birkaç damla yaş süzüldü.
Eren kapının yanında sessizce duruyordu.
Bir süre sonra Alisa başını kaldırdı.
Alisa: Onu siz mi buldunuz?
Eren: Arşiv koridorundaydı bir görevliyle karşılaşmış iyi ki de karşılaşmış.
Alisa ayağa kalktı.
Alisa: Gerçekten çok teşekkür ederim. Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Eren: Önemli değil savcım. Bulduk ya gerisi hallolur.
Alisa başını salladı.
Alisa: Yine de...
Eren: Rica ederim.
Nehir, Eren'in pantolonunu çekiştirdi.
Nehir: Eren amca.
Eren: Efendim?
Nehir: Nursema'yı açmadık.
Alisa gözlerini kapattı.
Alisa: Nehir...
Eren gülmemek için dudağını ısırdı.
Eren: Doğru ya. Çok önemli bir meselemiz yarım kaldı.
Alisa: Eren, sakın.
Eren: Savcım, çocuk yarım kalan kültürel faaliyetini tamamlamak istiyor.
Alisa: Seninle ayrıca konuşacağız.
Eren: Memnuniyetle.
Nehir iki elini beline koydu.
Nehir: Ben Nursema istiyom!
Eren telefonunu çıkardı.
Eren: Peki küçük hanım. Ama bu sefer odadan çıkmak yok.
Nehir: Söz!
Alisa kardeşinin saçlarını düzeltti.
Alisa: Ben de dosyama dönüyorum. İkiniz de burada kalıyorsunuz.
Eren: Emredersiniz savcım.
Alisa masasına geçti.
Dosyayı açtı.
Biraz önce fark ettiği saat uyuşmazlığına yeniden baktı.
Tanığın ifadesinde olay saatinin 21.40 olduğu yazıyordu.
Ancak kamera kayıtlarında şüphelinin binadan çıkışı 21.12'de görünüyordu.
Alisa kalemini eline aldı.
Bir şeyler doğru değildi.
Hem de hiç.
Telefonundaki notlara yeni bir satır ekledi:
“Tanık ifadesi yeniden alınacak. Kamera kayıtları ham görüntüler üzerinden incelenecek.”
Eren, Nehir'e telefonu uzatırken Alisa'ya baktı.
Eren: Savcım, dosyaya mı daldınız yine?
Alisa: Bir tutarsızlık var.
Eren: Neymiş?
Alisa dosyayı ona doğru çevirdi.
Alisa: Tanık, olay saatinde binanın önünde olduğunu söylüyor. Ama kamera kaydı başka bir şey gösteriyor.
Eren'in yüzündeki gülümseme kayboldu.
Dosyaya yaklaştı.
Eren: Bu kaydı ben de gördüm. İlk incelemede saat farkı olabileceği düşünülmüştü.
Alisa: Saat farkı değil. Tanığın ifadesiyle görüntü arasında yirmi sekiz dakika var.
Eren birkaç saniye belgeyi inceledi.
Eren: O zaman tanığı yeniden dinlememiz gerekecek.
Alisa: Kesinlikle.
Nehir telefonun başından seslendi.
Nehir: Eren amca! Nursema konuşuyo!
Eren başını kaldırdı.
Eren: Geliyorum!
Alisa ona baktı.
Alisa: Ciddi misin?
Eren dosyayı masaya bıraktı.
Eren: Savcım, aynı anda iki soruşturma yürütüyorum.
Alisa: Hangi iki soruşturma?
Eren: Biri cinayet. Diğeri Nursema'nın başına ne geldiği.
Alisa istemeden güldü.
Alisa: Çık odamdan.
Eren: Daha yeni geldim.
Alisa: Eren.
Eren: Tamam tamam.
Eren Nehir'in yanına geçti.
Alisa ise yeniden dosyaya döndü.
İstanbul'a döneli henüz birkaç saat olmuştu.
Bir yanda yıllardır özlediği kardeşi, diğer yanda çözülmeyi bekleyen bir cinayet...
Ve henüz bilmediği bir şey vardı.
Bu dosya, hayatına yalnızca yeni bir soruşturma olarak girmeyecekti.
Çünkü bazı izler, insanın peşini kolay kolay bırakmazdı.
BÖLÜM SONU.
Bölüm etkileşimi
