YOLUN SONUNDA

Altı kişilik araç konvoyu, yağmurla ıslanmış yolda ilerliyordu.

Saat gece yarısına yaklaşıyordu.

Villanın ışıkları çoktan geride kalmıştı. Yol gittikçe tenha hâle geliyor, çevredeki ağaçların gölgeleri farların ışığında kısa süreliğine belirip kayboluyordu.

İlk araçta Alex, Maria ve Aras vardı.

Alex gözlerini yoldan ayırmıyordu.

Maria sessizce camdan dışarı bakıyordu.

Aras ise telefonundaki haritayı kontrol ediyordu.

— On dakika kaldı.

Alex başını salladı.

— Diğerleri?

Aras telefonuna baktı.

— Arkadalar. Bora konumumuzu takip ediyor.

Maria Alex'e döndü.

— Her şey plana uygun gidiyor mu?

Alex kısa bir süre sustu.

— Şimdilik.

— “Şimdilik” hiç güven verici bir kelime değil.

Aras hafifçe gülümsedi.

— Ablam haklı.

Alex ona baktı.

— İkiniz de bugün fazla konuşuyorsunuz.

Maria istemeden gülümsedi.

Ama birkaç saniye sonra yüzündeki ifade yeniden ciddileşti.

— Alex.

— Efendim?

— Sence Edriw gerçekten orada mı?

Alex'in bakışları yola kilitlendi.

— Bilmiyorum.

— Peki neden onun olduğuna inanıyorsun?

Alex birkaç saniye cevap vermedi.

Sonunda:

— Çünkü geçmişimdeki bazı şeyleri yalnızca o biliyor.

Aras telefonunu indirdi.

— Ne gibi şeyler?

Alex derin bir nefes aldı.

— Henüz anlatmaya hazır değilim.

Aras bir şey söylemek üzereydi ama Maria başını hafifçe salladı.

— Bırak.

Aras sustu.

Maria tekrar camdan dışarı baktı.

— Hazır olduğunda anlatırsın.

Alex ona kısa bir bakış attı.

— Teşekkür ederim.

---

Bir süre sonra araçlar yavaşladı.

Uzaktan eski deponun silueti görünüyordu.

Yıllardır kullanılmadığı belli olan büyük yapı, karanlığın içinde sessizce duruyordu.

Bora'nın aracı arkalarından geldi ve diğerlerinin yanında durdu.

Herkes araçlardan indi.

Bora çevreyi kontrol etti.

— Burada kimse görünmüyor.

Sofia etrafa baktı.

— Fazla sessiz.

Lara başını salladı.

— Ben de aynı şeyi düşündüm.

Aras Alex'in yanına geldi.

— Plan?

Alex depoya baktı.

— Önce çevreyi kontrol edeceğiz.

Bora:

— Sonra?

— İçeri gireceğiz.

Maria Alex'in yanında durdu.

— Ve Edriw'i bulacağız.

Alex ona baktı.

— Evet.

Tam o sırada...

Telefonuna bir bildirim geldi.

Alex ekranı açtı.

Tek bir mesaj vardı.

**“Geç kaldın.”**

Ardından ikinci mesaj geldi.

**“İçeri gir.”**

Bora mesajı görünce kaşlarını çattı.

— Bizi buraya kadar yönlendirdi.

Aras:

— Yani bizi bekliyor.

Alex başını salladı.

— Büyük ihtimalle.

Sofia:

— O zaman neden içeri girmemizi istiyor?

Alex depoya baktı.

— Çünkü istediği şey tam olarak bu.

Maria sessizce:

— Bir tuzak.

Alex ona baktı.

— Evet.

Bir süre kimse konuşmadı.

Sonra Maria:

— Ama yine de gireceğiz.

Alex başını salladı.

— Birlikte.

Altı kişi de