BİR ADIM DAHA

Sadece birbirlerini tanımaya başlayan iki insanın sessizliği vardı.
Maria başını hafifçe kaldırdı.
Alex hâlâ karşısındaydı.
Aralarındaki sessizlik birkaç saniye daha devam etti.
Maria ne söyleyeceğini bilemedi.
Sonunda hafifçe:
- Neden hâlâ bana bakıyorsun?
dedi.
Alex'in dudaklarında küçük bir gülümseme oluştu.
- Çünkü bakmayı seviyorum.
Maria'nın kalbi hızlandı.
- Bana bakmayı mı?
- Evet.
Maria gözlerini kaçırdı.
- Bunu söylemek zorunda mıydın?
- Hayır.
- O zaman neden söyledin?
Alex bir adım yaklaştı.
- Çünkü artık bazı şeyleri saklamak istemiyorum.
Maria yavaşça başını kaldırdı.
Alex'in gözleri doğrudan onun gözlerindeydi.
Bu kez Maria bakışlarını kaçırmadı.
Aralarındaki mesafe çok azalmıştı.
Maria bunu fark ettiğinde kalbinin hızlandığını hissetti.
Ama geri çekilmedi.
Alex de yaklaşmaya devam etmedi.
Sadece olduğu yerde durdu.
- Rahatsız oluyorsan söyle.
Maria başını iki yana salladı.
- Rahatsız olmuyorum.
Alex'in yüzündeki gülümseme biraz daha belirginleşti.
- Emin misin?
Maria hafifçe gülümsedi.
- Evet.
Bir süre birbirlerine baktılar.
Sonra Maria elini tezgâhın üzerinden çekmek isterken Alex'in eliyle hafifçe çarpıştı.
İkisi de durdu.
Maria eline baktı.
Alex de aynı yere baktı.
Sonra Maria istemsizce güldü.
- Yine oldu.
- Ne?
- Ellerimiz yine çarpıştı.
Alex kaşlarını kaldırdı.
- Belki de tesadüf değildir.
Maria başını iki yana salladı.
- Sen her şeye bir anlam buluyorsun.
- Belki sen her şeyi fazla tesadüf sanıyorsun.
Maria gülümseyerek ona baktı.
- Çok konuşuyorsun.
- Sen de beni susturmuyorsun.
Maria cevap vermedi.
Çünkü haklıydı.
Alex'in yanında olmak artık ona garip gelmiyordu.
Hatta...
Alex birkaç adım uzaklaştığında Maria'nın gözleri istemsizce onu takip ediyordu.
Bunu fark ettiğinde kendisine kızdı.
Alex mutfaktan çıkmak için kapıya yöneldi.
Tam kapıdan çıkacakken Maria'nın sesi duyuldu.
- Alex.
Alex durdu ve arkasını döndü.
- Efendim?
Maria birkaç saniye tereddüt etti.
- Nereye gidiyorsun?
Alex hafifçe gülümsedi.
- Salona.
- Tamam.
Alex birkaç saniye ona baktı.
- Beni çağırmak için mi durdurdun?
Maria hemen başını iki yana salladı.
- Hayır.
- Emin misin?
- Evet.
Alex kapıya yöneldi.
Maria birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra istemeden:
- Sadece...
Alex yeniden döndü.
- Sadece?
Maria bakışlarını yere indirdi.
- Bir şey yok.
Alex ona doğru geri geldi.
- Maria.
Maria başını kaldırdı.
- Efendim?
- Benden bir şey söylemek istiyorsan söyle.
Maria birkaç saniye sustu.
Sonra çok daha alçak bir sesle:
- Gitmeni istemedim.
Alex'in yüzündeki ifade değişti.
Maria söylediği şeyin farkına vardığında yanaklarının ısındığını hissetti.
- Yani...
Alex hafifçe gülümsedi.
- Anladım.
Maria gözlerini kaçırdı.
- Yanlış anlama.
- Yanlış anlamıyorum.
Alex onun yanında durdu.
- O zaman kalayım.
Maria başını hafifçe salladı.
- Kal.
Bu tek kelime ikisinin arasında başka bir sessizlik oluşturdu.
Ama bu kez sessizlik çok daha farklıydı.
Alex yanındaki sandalyeye oturdu.
Maria da onun karşısındaki sandalyeye geçti.
Bir süre konuşmadan oturdular.
Sonra Alex elini masanın üzerine koydu.
Maria'nın bakışları istemsizce onun eline kaydı.
Alex bunu fark etti.
- Ne düşünüyorsun?
Maria hemen gözlerini kaldırdı.
- Hiç.
- Yine yalan.
Maria gülümsedi.
- Belki.
Alex elini biraz ona doğru yaklaştırdı.
- O zaman söyle.
Maria onun eline baktı.
Bir an tereddüt etti.
Sonra kendi elini yavaşça Alex'in elinin üzerine bıraktı.
Alex'in parmakları hafifçe kıpırdadı.
Maria elini çekmedi.
Alex de onun elini nazikçe tuttu.
Maria'nın kalbi hızla atmaya başladı.
Ama bu kez korkmadı.
Sadece ona baktı.
- Alex...
- Efendim?
- Böyle olunca...
Maria cümlesini tamamlayamadı.
Alex yumuşak bir sesle:
- Ne oluyor?
Maria başını hafifçe eğdi.
- Kalbim çok hızlı atıyor.
Alex gülümsedi.
- Benimki de.
Maria şaşırarak ona baktı.
- Gerçekten mi?
- Gerçekten.
Maria'nın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
İlk kez Alex'in de onun kadar heyecanlandığını bilmek içini garip bir şekilde rahatlatmıştı.
Alex başparmağıyla Maria'nın elinin üzerinde çok hafif bir hareket yaptı.
Maria'nın nefesi kısa bir anlığına kesildi.
Alex elini çekmedi.
Tam tersine, parmaklarını onun parmaklarının arasına geçirdi.
Alex ona baktı.
Maria da ona baktı.
İkisi de gülümsedi.
Artık aralarındaki mesafe yalnızca birkaç santim değildi.
İçlerinde de bir şeyler değişmeye başlamıştı.
Maria bunu inkâr edemiyordu.
Alex'e güvenmeye başlamıştı.
Onun yanında kendisini güvende hissediyordu.
Ve belki de...
Kalbi, aklından biraz daha önce ona yaklaşmaya başlamıştı.