9. Bolum

Zar zor yerimden doğruldum. Oksijen maskesini çıkarıp ayağa kalktım.yusuf. Yusuf yaşıyor mu?. Devran onu öldürmüş olamaz degilmi ? Koridora çıktım Hastaneden de ayrıldım. Devrandan ne olursa olsun uzak durmam gerekliydi .

Taksiyle eve geldim. Anahtarımı açıp eve girdim. Yemek yedim. Bunları yaparken aklımda iki soru vardı. Yusuf yaşıyor muydu? Devran katil miydi? Beynimden ne yaparsam yapayım gitmiyordu. Bu sorular. Cevapta bulamıyorum çünkü cevabını bilmiyordum soruların. Kapı çaldı. Kim gelecekti ki Devran haricinde. Kapıyı acmalimiydim? Acmamaliydim kesinlikle acmamaliydim. "Evdesin alya biliyorum" dedi sesi üzgün ve sakindi.cevap vermedim gitsin diye. Hayat çok garip degilmi yanımda olsun istediğim kişinin şimdi benden uzak durmasını istiyorum."Alya, kapıyı aç dedim sana,bak sana zarar vermiycem" dedi sinirleniyordu. Sinirlenince bir seri katil oluyordu kapıyı acmiycaktim ama konuşmam lazımdı yoksa bu evi başıma yıkar." Git Devran, lütfen git" dedim konuştuğum anda sesim titremisti yada bedenim titrediği için titriyordu yada bedenimde sesim de korktuğum için titriyordu."gitmiyorum, kapıyı aç konuşalım söz veriyorum sakin olucam." Dedi bir şey söylemedim nasil kacabilcegimi dusunuyordum " kapıyı kırar içeri girer yinede seninle konuşurum alya, şuan kaçmayı düşünüyorsan sakın bunu denemeyi bile düşünme " dedi aştı. İlacımı yanıma alırsam bir set olmaz degilmi astım ilacımı alıp geldim pencereden kacicaktim montumu aldım " kapıyı acicam ama ilk önce odadan astım ilacımı almam lazım bekle olurmu?" Dedim astım ilacimla ve telefonumla camdan atladım ve bütün ara sokaklara girdim uzaklaşınca yürümeye başladım. Ama yusufa indirdiği yumruklar beni koşmaya zorluyordu.

Lanet olsun ki ondan çok korkuyordum. Derin düşüncelerle boğulurken. Gelen mesaj sesiyle yerimden sıçradım.- Devran adlı kişiden yeni bildirim- titreyen elimle mesaja tıkladım."seni bulduğum zaman işte benden kaç alya. Çünkü bu kez sakin olmayacağım " dedi nefes alış verislerim hızlandıran yine koşmaya başladım maratonda koşar gibi ve sanki her an önümde belircekmiş gibi hissediyorum.

Sağa döndüm, sonra yine sola döndüm sonra yine birine çarptım. Bu çarpışmalar bir gün beni ölüme götürecek " afedersiniz acelem vardı sizi görmedim" dedim " başını yerden kaldirmiyordu . Ama 16 17 yaşında zayıf biriydi. Hayır bu devrandi ayakkabıları aynısı hemen koşmaya başladım ki bileğinde bir el hissettim " sonumuz hayrolsun" dedim fisildayarak