4. Bölüm

" Çok korkuttun beni"

Titreyen elleriyle bana ilacı vermeye çalışması beni derinden etkilemişti. Çünkü daha önce kimse benimle bu kadar yakından ilgilenmemisti. İlacı içtikten sonra saçımı okşadı Bi süre. Kendime gelmem yarım saatimi aldı. Kendimi içten içe suçlu hissediyordum. Bugün ona trip atmam ... o şuanda hayatımı kurtardı. Çekinerek geri çekildim ve gözlerine baktım hala korkuyor gibiydi . "Devran şey ben özür dilerim senden" dedim gözleri gözlerime değiyor gibiydi sırada."Neden ki " dedi hiçbiriyle olmamış gibi "bugün saçma sapan tiplere girdiğim için " gözlerimiz hala aynı doğrultuda aynı çizgide ilerliyordu sanki gözlerime bakıpta acılarımı cozmeye çalışıyor gibi dayanamayıp gözlerimi kaçırdım. " sorun değil haklıydın " dedi konuyu kapatmıştık böylece. Bir süre sessizlik oldu. " Alya ben seni daha yakından tanımak,ve yaralarını sarmak istiyorum yanlış anlama onları Bi yara bandıyla gizlemek değil amacım yaralarını iyileştirmek." Bunu dediği anda saki dünya durdu gibi oldu. Şelale akmaz, kuş uçmaz, dünya dönmez oldu . O an sadece ikimiz var gibiydik yani en azından ben öyle hissediyordum. "Peki" dedim sadece 1 haftayı onunla geçirmek için sabırsızım 2 saat hakkımda ne var ne yok öğrendi tabii bende onunkileri. Gözleri çok güzeldi bu zamana kadar birsuru göz gördüm. Ben bi insanın gözlerine çok önem veririm çünkü bütün detay ordadir. Ama bu Ela gözler çok farklıydı. Çok güzel, ama yoğun Bi hüzün vardı. Kum torbasiyla boks yaparken bende ona bakıyordum kasları vardı. Bilmiyorum ona dair herseyi beğenmeye başlamıştım ilk başlangıç noktadan çok uzaktaydim. Portakal ve limon suyu sıkıp ona götürdüm.kumral saçları birbirine karışmıştı.bardagi ona uzattım "teşekkürler hanımefendi "dedi gülümseyerek. Gamzesi vardı şuan dikkatimi çekmişti saclarida daginikti ya böyle tam Bi yaramazlık yapmış çocuğa benziyordu. "Eica ederim" dedim " ben hayatımda bu kadar güzel Bi portakal suyu icmemistim "dedi kesinlikle yanağım kızarmastı "ee meslek sırrı "dedim