11. Bolum

( alyanin Anlatımıyla)

Hastaneden çıktığımda, midem hala bulaniyordu. Yusufun yüzü aklıma geldikçe devrandan daha da nefret ediyordum.

Burdan ondan uzağa gitmem gerekli...

Eve gelip ılık bi dus aldım. Günlüğümü elime alıp herseyi yazmaya başladım.

"Aşık olmak. Kitaplarda filmlerde çok güzel. Ama hayatta aşkın es anlamlısı acı demekmiş meğer. 2 3 hafta önce bir çocuk girdi hayatıma. Aşık oluyordum biliyordum çünkü bunu hissediyordum.kalbimin yıllardır değişmeyen ritmimi, dengemi bozmakta kalmadı acılarımı da unutturdu bana. Devran, eve gidince geri geldiğinde beni hatirlamadi. Bana bağırdı benden uzak dur dedi. Yanıma gelen yusufun da yüzünü dağıttı. Çocuğun yüzü mahvolmuşum yusufa her indirdiği yumruklar benim içim acımıştı. Kafasını kaldırıp bana bakınca gözlerindeki kanı gördüm. Korktum yalan yok. Çok korktum. Sanırım ona olan biraz aşkımı orada kaybettim... devrandan kaçtım o beni yakaladı beni öldürmekle tehdit etti ama ben kriz geçirince, beni yaşatmaya çalıştı. Ya beni Kendi elleriyle öldürmek istiyordu yada yasamami. Bilmiyorum ama ondan çok korkuyorum gözlerine bakmaktan yüzüne bakmaktan korkuyorum.beni öldürmesinden değil. O iyi miydi ki?" Günlüğümü kapattım.

Ve komedinin koydum. " Ne yazdın " diyen sesi duyunca yerimden sicradim eve t yüzüne bakmıştım ve donakalmıştım." Neden bana öyle bakıyorsun" o an sacam sapan " nasıl bakıyorum " dedim " korkmuş karşında cin görmüş, azrailmisim gibi" azrailsin de ondan." Devran git." Dedim koşarak banyoya gittim. Ve kapıyı kilitledim. Derin derin nefes alıyordum.nefes alamıyordum. "Sakin ol sakin ol geçecek " diye fısıldadım " gitmiyorum ve sende beni artık dinliyorsun " dedi cvp vermessem gider belki ha "kaçmaktan artık benden alya sana zarar vermiycem.biliyorum o çocuğa karşı kontrolümu kaybettim. Ama bir daha olmayacak. Siz veriyorum. Hem bundan sonra ya senin evinde yada benim evimde kalacak çünkü seni yanımdan ayirmayacagim." Dedimlerinin üzerine sertçe yutkundum.bir şans vermem gerekiyor muydu? Yanından ayıramayacaksa beni vermem gerekmiyormu .hayır kesinlikle vermemem gerekiyor.saat gecenin 4 oldu. Yavaşça kilidi açtım.duvara yaşlanmış uyuyordu. Devrandan ne kadar korksamda uyurken çok masum gözüküyordu. Iceriden bir battaniye aldım.

Yavaşça yanına geldim ve üstünü örttüm. Yine içeri döndüm ve yastık aldım başını kaldırıp yastığa koydum. Yatağıma geçtim.uzandim tavana baktım. " çıktın mı " dedi zaten vampir gibi hiç uyumuyor."Sen hiç uyumazmisin?" Dedim."tuvalete kapısında uyuma tecrübem olmadı hiç, özellikle bir kız için." Dedi alay ettiği sesinden belliydi " battaniye ve yastık için teşekkür ederim.alya barıştık mı?"Dedi ne diyeceğimi bilmiyordum ama kafamı salladım." Hadi uyu " dedi yatağıma uzandım tekrardan ve arkama döndüm.