4. Bölüm

Medya; Helen Akalın

Çalar saatin sesi yüzümü buruşturmama neden olurken gözlerimi araladım. Uykumu tam olarak alamamış gibi hissediyordum. Ayaklarımı sürüye sürüye banyoya gittim ve yüzümü yıkayıp dişlerimi fırçaladım. Helen ile birlikte kahvaltı yaptık. Hazırlanmak için odama geçtik Helen de bugün benden giyinecekti. Üzerimizi giyinip makyajımızı yaptık. Çantama ihtiyacım olabilecek şeyleri koyduktan sonra saçlarımı tarayıp salık bıraktım. Ayakkabılarımızı giyinip evden çıktık. Helen arabasıyla geldiği için ayrı arabalarla gidecektik. Arabaya bindiğimde kafamda ki soruları susturmak için müzik açıp sesi fulledim.

Bende sesli bir şekilde eşlik ederken keyfim yerine gelmişti.

"Hani diyordun ya "Aşk dediğin şey bi' rastlantı"
Ne dün ne de yarın vardı
Gördüm onu indi gardım
İhtimaller ve Tanrı
Bizi sadece bize mi bıraktı"

Telefonuma bildirim sesi geldi. Araba kullandığım için bakamamıştım. Birkaç dakika sonra telefonum çaldı. Bakmadan açtım "alo?" Dedim gözüm yoldayken. "Günaydın doktor hanım" dedi Bora. Sesinden keyfinin yerinde olduğu belliydi. Dudaklarımda bir gülümseme belirdi. "Günaydın üsteğmenim ne yapıyorsunuz?" Dedim bende şakasına ayak uydurarak. "Kışlaya geçeceğim şimdi, sen ne yapıyorsun?" Dedi sesi artık daha az şakacıydı. "Bende hastaneye gidiyorum" dedim. Kırmızı ışığa geldiğimi farkedince arabayı yavaşlatarak. "Ben seni şey için aradım aslında. Bugün biraz yoğunum akşam da 7 gibi çıkacağım kışladan. Hani gün içinde mesaj atarsan görmeyebilirim ondan haber vermek istedim" dedi Bora. Gülümsemem büyürken içim kıpır kıpır olmuştu. Sen beni düşünüp haber mi veriyorsun? Diye geçirdim içimden. E çok tatlı bu ama ısırırım ki ben bunu. Diye düşünürken uzun süre sessiz kaldığımı farkedince mahcup olup "tamam canım sorun yok. Müsait olunca dönüş yaparsın. Bizde iş çıkışı Helen ile alışverişe gideceğiz. Konser için bir şeyler alacağız." Dedim bugün ki planımızdan bahsederek. "Akşam bana aldıklarının fotoğraflarını atarsın o zaman?" Dedi şakayla karışık. Artık canım dememe alışmış gibiydi. O gün ki gibi birkaç saniye sessiz kalmamıştı. "Atarım" dedim. "Tamam o zaman görüşürüz dikkatli kullan arabayı." Dedi Bora. Son 3 kelimede sesi ciddileşti. "Tamam canım görüşürüz" diyip kapattım telefonu.

Birkaç dakika sonra hastaneye gelmiştim. Odama girip kapıyı kapattım. Gözüm ilk çiçeğe takıldı. Gerberalarım yavaş yavaş büyüyorlardı. Toprağına baktım, hala nemli olduğu için sulamadan yerime oturdum.

....

Saat akşam 5' i bulurken günüm sakin geçmişti. Pek yorulmamıştım. Helen ile önce bir burgerciye gidip güzel bir burger gömdük. Bayağıdır yememiştim ve bu oldukça iyi gelmişti. Ardından alışveriş merkezine geçtik. Helen alacağını almışken ben hala ne alacağımı düşünüyordum. Gözüme bir parça çarpınca ona doğru ilerledim. Askılı, soluk yeşil bir bluzdu ve çok hoş görünüyordu. Bedenimi bulup kabine geçtim. Bluz üstümde de hoş durunca almaya karar verdim. Altına da siyah bir mini etek aldım. Sonrasında bir takıcıya girdik. Ben gümüş takı bakarken Helen gold bir şeyler bakıyordu. Ben bir üst kol bilekliği ile kolye aldım. Helen de takılarını alınca Helen'in evine geçtik. Helen de beyaz bir mini etek ile bebek mavisi bir üst almıştı.

Eve gelince önce o duşa girdi. Bende o sırada atıştırmalık bir şeyler hazırladım. O çıkınca ben duşa girdim ve üzerime Helen'den aldığım pijamaları geçirdim. Tekrar salona gittiğimde saat 8 olmuştu. Bora eve geçmiş olmalıydı. Telefonumu elime alıp hızla bir mesaj attım.

Siz: naber üsteğmenim

Birkaç dakika mesaj gelmeyince telefonu bıraktım. Helen film açmıştı. Filme odaklandığımda Helen'in World War Z filmini açtığını gördüm. Brad Pitt'i gerçekten seviyordu. Ben filmi daha önce izlemiştim. Bu yüzden izlerken gerilmiyordum ama Helen izlememişti. Telefonuma gelen bildirim sesiyle telefonu elime aldım.

Bora üsteğmen: kusura bakma Defne çok yorgunum duşa girmiştim

Bora üsteğmen: iyidir senden naber

Siz: bende iyiyim sorun yok sen uyu şimdi yorgunsundur yarın konuşuruz

Bora üsteğmen: teşekkür ederim iyi geceler geç uyuma olur mu yarın işe gideceksin uykulu gitmeni istemiyorum

Mesaj gülümsememe neden oldu. Beni düşünmesi çok tatlıydı ve bu çok hoşuma gidiyordu.

Siz: olur geç uyumam sana da iyi geceler

"Bora üsteğmen" kişisi mesajınıza "🤍" emojisini bıraktı.

Gördüğüm bildirimle gülümsemem büyüdü ve telefonu bıraktım. Film bittiğinde Helen çok yorgundu. Onu uyumaya gönderdim ve salon ile mutfağı topladım. Ardından misafir odasına geçip gözlerimi kapadım.

....

Gözlerimi araladığımda Helen yatağımın üstünde zıplayarak biriyle mesajlaşıyordu. "Ne oluyor ya sabah sabah? Kiminle konuşuyorsun sen?" dedim uyku mahmuru sesimle. Helen aniden durdu ve kızardı. Kerem ile konuştuğu belli olmuştu. "Ne konuşuyorsunuz Kerem ile bu saatte?" Diye sordum bu kez. Heyecanla oturdu yatağa ve bana baktı. "Şey... Günaydın yazmış da..." Dedi heyecanlı olduğu kesik kesik konuşmasından belliydi. Birkaç saniye içinde odayı kahkahalarımın sesi sardı.

"Ya gülmesene Defne!" Dedi Helen yakararak. Birkaç saniyede kendimi toparladım. O da rahatlayarak "ben kahvaltıyı hazırlayayım sende hazırlan" dedi. Önce dus alıp saçlarımı kuruttum. Saçlarımı doğal dalgalarına bırakarak yumuşak bir belik ördüm. Üzerimi giyinip hafif bir makyaj yaptım ve aşağı indim. Helen ile kahvaltıya oturduk. Sohbet ederek kahvaltı yaparken aklıma Bora geldi.

Siz: günaydın üsteğmenim bugün yazmadınız bir sorun mu var

Yazıp gönderdim şakayla karışık. Birkaç dakika sonra cevap geldi.

Bora üsteğmen: günaydın Defne. Uyanalı çok olmadı daha.

Mesajı çok soğuk gibi gelirken fazla üstünde durmadım. Uykulu olduğu içindir diye düşündüm. Yoksa niye durduk yere soğuk davransındı ki?

Siz: ee nabeer

Yazıp gönderdim ve telefonu kapattım. Helen hazırlanırken bende masayı toplayıp bulaşıkları hallettim. Bu sırada yeni bir bildirim daha geldi. Bora'dandır diye düşünüp elime aldığımda babam olduğunu gördüm.

Babacımcımm: kızım bu akşam geliyorsun değil mi

Evet, babam noktalama işaretleri bana soğuk geldiği için noktalama işareti kullanmıyordu. Bir edebiyat öğretmeniydi ve bu konuda biraz sıkı bir insandı ama esneklik yaptığı tek zaman benimle konuştuğu zamandı.

Siz: evet baba geleceğim

Babacımcımm: tamam benim güzeller güzeli kızım iyi günler dikkat et

Siz: sana da iyi günler baba sende dikkat et

....

Bugün de çok yoğun geçmemişti ve bu beni mutlu ediyordu ama Bora ile pek konuşamamıştık. Sadece sabah naber yazdığıma cevap vermişti hepsi buydu. Belki yoğundur. Bu düşünce ile kendimi rahatlattım. Önce eve geçip üzerimi değiştirip sonra annemlere geçmem gerekiyordu. Arabada giderken sesini fullediğim müziğe eşlik ettim.

"Yüz ver görelim hadi zahirim
Yetmez kalemi bana alimin
İnadından kurtul bak
Ruhta tamamlansam kimlere aitim
Yüz ver görelim hadi zahirim
Yetmez kalemi bana alimin
İnadından kurtul bak
Ederinden çok kederi var halinin"

Eve gelince arabayı park edip eve girdim. Saçımı ve makyajımı düzeltip üzerime rahat edebileceğim oversize bir kazak ve eşofman altı giydim. Ayaklarıma Spor ayakkabılarımı geçirip tekrar evden çıktım. Yolda giderken bir tatlıcıya uğrayıp tatlı alacaktım.

tatlı işini de hallettikten sonra nihayet annemlerin evine gidebilmiştim. Elimde tatlı paketiyle kapıyı tıklattım. Kapıyı annem yüzünde kocaman bir gülümsemeyle açtı. "Kuzum hoşgeldin!" Dedi ve beni sıkı sıkı kucakladı. "Hoşbuldum annem de çok sıktın nefes alamıyorum" dedim şakayla karışık. Annem çekilince babam görüş alanıma girdi.

"Kızım hoşgeldin" dedi babam bana sarılırken. "Hoşbuldum baba" dedim bende yumuşacık sesimle ve sarılışına karşılık verdim. Hep beraber içeriye geçtiğimizde güzel yemek kokuları evi sarmıştı. "Yine döktürmüşsünüz Melek Hanım" dedim anneme gülerek. "Sevdiğin yemekleri yaptım yavrum." Dedi. Gülümsemem büyürken "sarma da yaptın mı?" Dedim hevesle. "Sarmayı babanla birlikte sardık hatta" dedi annem. Babama dönerken babam gururla gülümsüyordu.

"Vay baba sen bana sarma mı sardın?" Dedim. Babam kahkaha attı. "Tabii ki kızım sana ve annene sarmayacağım da kime saracağım? Umut Tunalı'yım ben neticede" dedi. Bende kahkaha attım. Hep birlikte masayı kurup oturduk. Babamın sardığı sarmalar biraz kalın olmuştu ama fena değildi. Yemek yiyerek bir sürü güzel sohbetler ettik ama aklıma sürekli Bora geliyordu. Acaba bir sorun mu vardı? Neden soğuk davranmıştı? Onu kıracak bir şey mi yapmıştım? Benden mi bıkmıştı? Bu düşünceler zihnimi doldururken belli etmeden babamlarla sohbete devam ediyordum.

Yemeğimizi yiyince onları içeri gönderdim ve masayı topladım. Güzel bir kahve yapıp tabaklara tatlı koydum ve salona geçtim. Kahveleri ve tatlıları servis edip yerime oturdum. Orman meyveli cheesecake almıştım. Annem de benim gibi çok severdi. Babam tatlıyı görünce güldü. "Hala bıkmadınız mı şu tatlıdan yahu?" Dedi. "Ama çok güzel baba sende biliyorsun" dedim bende alınmış gibi yaparak. "Yalan söyleme annen hem daha tatlı hem daha güzel. Değil mi Meleğim?" Dedi babam annemin yanağından makas alarak. Annem utançla kızarırken cevap vermedi. Bu hali kahkaha atmama neden oldu.

"Ee kızım işler nasıl gidiyor? Rahat mısın çok yoruluyor musun?" Diyen babama baktım. Ağzımda ki tatlıyı yutup cevap verdim. "Rahatım babacığım gayet iyi işler. Çok da yorulmuyorum aslında nöbetler dışında pek yoğun geçmiyor günüm" dedim. Bu kez annem cevap verdi. "Yarın nöbetin yok değil mi? Burada sohbet ediyoruz ama uykusuz gitme" dedi annem. Bu düşüncesi beni gülümsetirken ona döndüm. "Yok annem yarın nöbetim. Berkay ve Helen ile konsere gideceğiz yarın iş çıkışı" dedim.

İkisi de hem Berkay'ı hem de Helen'i tanıyorlardı ve bu işime geliyordu. "Gidin tabii kızım gidin. Gençsiniz siz daha güzel güzel eğlenin. Ama yavrum ortama dikkat et olur mu? Sigara dumanının olduğu yerden uzak dur." Dedi annem. Ah evet, benim duman alerjim vardı. Annemin beni uyarma sebebi buydu. "Dikkat ederim anneciğim, sen merak etme. Baba senin iş nasıl gidiyor? Çok yoruluyor musun okulda?" Diye sordum. "Gayet iyi benim güzeller güzeli kızım. Yorulmuyorum hem çocuklarla olmak bana da iyi geliyor." Dedi. Ben gitmek için ayağa kalkarken "ben artık gideyim." Dedim. Normalde olsa ısrar ederlerdi ama hem saat geç olmuştu hem de yarın üçümüz de işe gidecektik. "Tamam güzelim iki dakika bekle" dedi babam ve ayağa kalkıp odalarına gitti. Ben şaşkınlıkla arkasından bakarken elinde bir buketle tekrar salona girdi. Şakayık. Babam şakayık almıştı. Gülümsemem yüzümde büyürken gözlerim doldu. "Baba ya" dedim kısık sesimle. Babam tek kelime edemeden boynuna sarıldım sıkı sıkı. Babam da bana sarıldı. Birkaç dakika sonra ondan uzaklaştım ve buketi aldım elinden. Annem de elinde saklama kabı olan bir poşetle bana doğru geldi. Yemek koymuş olmalıydı. Vedalaşıp arabama bindim.

Buketin bir fotoğrafını çektim arabada. Şakayık çok severdim. Eve gelince arabayı park edip hızla indim. Çok yorulmuştum. Eve girince pijamalarımı giyip makyajımı çıkardım. Buketin fotoğrafını Instagram da paylaştım ve telefonu kenara bırakıp gözlerimi kapattım.

♣♣♣

Sellaaammm

Sizce nasıldı bölümm???

Hatam varsa kusura bakmayın millet ilk kitabım