~1. BÖLÜM

Bu o gündü. Anne ve babasının öldürüldüğü gün Hüseyin'in yıllardır bu anı beklediği ve intikam alacağı gün. Peki neden bu kadar zaman bekledi?

Leyla sabah kalkar ve aşağı iner. Babası kahvaltı hazırlıyordur

"Günaydın baba"

"Günaydın canımın içi gel otur"

Hüseyin hazırlanır. Beline bir silah koyup Mustafa'nın evine gider. Sert bir şekilde kapıyı çalar.

Mustafa:
"Allah Allah Sabah sabah kim bu?"

"Bilmem. Ben bakarım"

*Gidip kapıyı açar*

"Buyrun k-"

Hüseyin, Leyla'yı dinlemez ve hemen içeri girer.

"MUSTAFAA! NERDESİN LAN"

Mustafa mutfaktan çıkıp gelir.

"Noluyo l-"

Hüseyin'i görünce şok olur.

"S-sen nasıl-"

Leyla da yanlarına gider.

"Noluyo baba kim bu adam"

Hüseyin birden Mustafa'ya yumruğu Çakar.

*Belindeki silahı ona doğrultur*

"Artık o gün bugün Mustafa Demirel ölüm günün"

"Hayır yapma sakın kızım var benim acı lütfen"

*Bağırır*

"SEN ACIMIŞMIYDIN HE SEN ACIMIŞMIYDIN BANA"

*Leyla ağlamaya başlar*

"Ya kimsin sen ne istiyorsun babamdan babam ne yaptı sana?"

*Hüseyin sinirle Leyla'ya döner*

"BABA NE OLACAK PİÇ YETİM BIRAKTI BENİ"

*Gülümser*

"Ben de seni yetim bırakacağım leylacığım"

*Tetiği çeker ve ateş eder*

"HAYIR HAYIR BABAAA!"

Kurşun Mustafa'ya değmemiştir. Çünkü hemen çekilmiştir. Hüseyin'e tekme atar ve hemen kaçar.

Hüseyin yere düşmüştür. Hemen kalkar ve peşinden gider. Ama Mustafa gözden kaybolmuştur.

"AAAAA! ALLAH BELANI VERSİN LANN!"

*Leyla dışarı çıkar*

"Babam. Babam nereye gitti?"

*Hüseyin sinirle Leyla ya döner*

"O şerefsiz baban kaçtı ama sen kaçamayacaksın"

"N-ne ne ded-"

Hüseyin leyla'yı sırtını alır ve arabaya koyar. Sonra da kendisi binip arabayı çalıştırır ve giderler.

#Bölüm sonu