~5. BÖLÜM

"hani benden nefret ediyordun neden sardın yaramı neden yardım ettin bana ne değişti"

"Hiçbir şey değişmedi. Sen hala benim için katilin kızısın. Hala senden nefret ediyorum ve bu mezara kadar değişmeyecek. Sana neden yardım ettim çünkü hatırlarsan sen de bana yardım etmiştin. Şöyle düşün bana bir borç verdin Ben de bunu geri verdim"

*Hüseyin odadan çıkar*

*Leyla'nın gözünden yaşlar gelir*

İçinden:
"Daha başıma ne gelecek çok merak ediyorum. Şu an tanımadığım birinin evindeyim. Babam annem gibi beni terk etti. Daha ne gelecek acaba başıma"

Hüseyin bir adamını arar.

Telefonda:

"Alo Mustafa demireli bulun demiştim. Noldu lan bir adamı bulmak bu kadar mı zor lan"

Adam:

"Hayır efendim hala arıyoruz bulacağız merak etmeyin"

"Hele bir bulmayın işte o zaman s*kicem ebenizi"

Hüseyin telefonu kapatıp kenara atar.

İçinden:
"Neredesin piç herif neredesin insan bu kadar mı pislik olur bir baba evladını hiç mi sevmez kızını hiç mi aramaz lan"

GECE SAAT 2

Dışarıda yağmur yağıyor Şimşek çakıyordur. Birden sert bir şimşek çakar. Leyla hemen yataktan sıçrayıp kalkar.

İçinden:
"Of bu Şimşek nereden çıktı-"

Birden yine şimşek çakar.

"AAAA ANNEE"

Hemen odadan çıkar ve salona koşar.

Hüseyin mutfak'tan su alıp yukarı çıkıyordur.

Leyla koşarak merdivenlerden iniyor önüne bakmıyordur. Birden Hüseyin'e çarpar.

Hüseyin'in elindeki bardak yere düşüp kırılır. Sinirle bir kırılan bardağa Bir de Leyla'ya bakar.

"NAPI-"

Sert bir Şimşek daha Çakar. Leyla hemen Hüseyin'in arkasına girip gözlerini sıkıca kapatır.

Hüseyin'in sözü ağzında kalır Leyla'ya döner.

"Sen şimşekten mi korktun yoksa bana mı öyle geldi"

*Leyla korkudan titriyordur*

"Çocukluğumdan beri şimşekten korkarım"

Hüseyin Leyla'nın titrediğini fark eder. Korkmasın diye;

"Hadi lan korkma hem adı üstünde çocukluk travman"

"H-hem ben b-burdayım benden kork şimşek'ten değil"

*Leyla Hüseyin'in gözlerine bakar*

"İnan bana Hüseyin şimşek'ten daha çok travma yarattın ben de hayatımı mahvettin ve mahvetmeye de devam ediyorsun"

Hüseyin Leyla'nın gözlerine bakar sonra hemen bakışlarını çeker.

"Neyse saat 2 sen hala ayaktasın hadi git yat benim de uykum var yarın işe gideceğim oyalama beni"

Hüseyin tam gidecekken.

"Ama ben odaya giremem tek uyuyamam korkuyorum"

Hüseyin derin bir iç çeker ve geri dönüp Leyla'nın elinden tutar ve kendi odasına getirir.

"Bu gece benimle uyu yani benim odamda uyu he bir de yatak benim kusura bakma yatağı sana vermem git yerde yat"

"Çok sağ ol ya çok centilmensin bayılıyorum sana"

*Leyla Hüseyin'e göz devirir*

" Salak"

" Tüm kızlar bayılıyor zaten bana o yüzden normal canım"

Yataktan bir yorgan bir yastık alıp Leyla'yı atar.

"Bak uyuyacağım Şimşek çakarsa korkup zırlarsan işte o zaman acımam atarım dışarı"

*Hüseyin yatağa uzanır*

" Hıı gıcık"

Leyla göz devirir ve yorganı serip yastığı koyup uzanır. Hüseyin çoktan uyumuştur.

İçinden:
" Salak üstüme örtmeye de bir şey vermedi mal"

Dışarıda hala şimşek çakıyordur yağmur şiddetlenir ve hemen gözlerini kapatır ve uyumaya çalışır ama olmaz korkuyordur.

"Hüseyinnn hüseyinn salakk malll gerizekalııı uyudun mu pust of ya ayı işte ne olucak"