Özel Bölüm

İyi okumalarr evime dönmüş gibi oldum bir an pardon

***
“İyi günler!”

Masadaki parayı almamla çekmeceye koydum. Beş ayımızı doldurmuştuk ve Bora’yı zor bela ikna etmemle çiçekçi dükkanı açmıştım.

Bora emniyette devam ederken, ben çiçekçiyi yönetiyordum. Bir tane adam içeri girmesiyle ona baktım. “Buyurun?” dedim.

“Ya ben sevgilimle kavga etmiştim de, ne önerirsiniz?” dedi. Güldüm.

“En sevdiği çiçek neyse, onu.” dedim.

“Haklısınız kusura bakmayın gerginim biraz. Üzüldüm.” dedi. Dudaklarımı birbirine bastırdım. “Beyaz laleniz var mı?” diye sordu.

“Lale hiçbir yerde bulunmaz beyefendi. Zor bulursunuz yani,” dedim.

“Öyle mi? Hay Allah.” dedi. Telefonum çalmasıyla sessize aldım. “Neyse iyi günler o halde.” deyip çıktı. Onun çıkmasıyla Bora’ya dönüş yaptım.

“Niye açılmıyor telefonlarım?” dedi.

“Çalışıyordum. Müşteri vardı Boracım.” dedim.

“Seni özledim ben ya, kapatsana dükkanı.” dedi. Göz devirdim.

“Yine mi Bora? Her gün beni aynı sebepten arıyorsun farkında mısın?” dememle gülme sesi duydum. “Yavrum ne yapayım? Nöbete falan kalıyorum hep, fazla görüşemiyoruz.” dedi.

“Ay Bora!” dedim hatırladığım şeyle. “Ne oldu? Bir şeyin mi var? Ne yaptın?” dedi panikle. Kahkaha attım. “Bir şey olmadı Boracım. Hem benim gücümün farkında değil misin sen? Bana asla bir şey olmaz.” dedim.

“Başladı senin konuşmalar,” dedi.

“Yaa Bora! Özlemedin mi benim böyle konuşmalarımı? Şebeklik yapıyoruz burada.” dedim.

“O konuda kimse üstüne su dökemez sevgilim.” dedi.

“Bunu iltifat olarak kabul edip, gidiyorum. Akşam herkesi bize çağırdım.” dedim.

“Sebep? Biz daha doğru dürüst baş başa kalamadık,” dedi. Göz devirdim.

“Aç gözsün sen. Kalıyoruz ya Bora!” dedim.

“Yetmiyor belki güzelim.” dedi.

“Gitme o zaman işe.” dedim.

“Olmaz.” dedi. Güldüm. “Ay abimlerin çocuğu kız mı erkek mi sence?” dedim.

“Üf sus ya. Zaten hâlâ sinirlerimi bozuyorlar,” dedi.

“Kabullenir misin artık? Bir türlü kabullenip, sevinmedin ya! Dayı oluyorsun, farkındasın değil mi?” dedim.

“Bana ne. Alışmak zorunda değilim, yeğenimin babasına.” dedi.

“Yeğenimin babası mı? Aranızdaki samimiyete bayıldım Boracım.” dedim.

“Bende sana bayıldım.” dedi. Gülümsedim. “Sen görmeyeli öküzlük formundan düşmüşsün bakıyorum? Nazlı enerjisi sana da mı bulaştı?” dedim.

“Ne enerjisi?” dedi.

“Nazlı enerjisi.” dedim.

“Öyle bir enerji mi varmış?” dedi.

“Aramıza hoşgeldin hayatım. Bende bu odunlar kralı nerede kaldı diyordum!” dedim.

“Ya ama yavrucum anlamadım ki?” dedi.

“Kapat Bora, müşteri geldi.” deyip yüzüne kapattım.

***
“Ya düzgün yapsana! O ne öyle kocaman doğruyorsun?” dedim.

“Başımda bağırıp durmasana Nazlı! Hayatımda salata mı yaptım ben? Üstüme gelme benim.” dedi.

“Ya Boracım, sevgilim. Çok büyük doğruyorsun ya! Kafamdan bile büyük.” dedim.

“Yapmıyorum lan! Yardım edende kabahat.” dedi.

“Ne dedin sen?” dememle göz ucuyla bana baktı. “Yapmıyorum mu dedin?”

“Demedim bir şey. Yok öyle,” dedi.

“Bende öyle düşünmüştüm.” dedim.

“Çiçekçiye alıştın mı?” dedi.

“Evet! O kadar güzel ki! Bayıldım.” dedim yerimde zıplayarak. “Şu sevincine değer zaten her şey. Gel öpeyim,” dedi.

“Ya küçük diyorum be adam! Küçük!” diye bağırdım.

“Lan ne bağırıyorsun dibimde? Ya psikolojimi bozdun sen benim. Yapmıyorum.” dedi.

“Bora! Gel şuraya ya.” dedim.

“Gelmiyorum. Bazıları masadaki bardağı bile kaldırmıyor biliyorsun değil mi? Ben her gün seninle iş yapıyorum.” dedi.

“Yapacaksın zaten?” dedim.

“Yapmayacağım demiyorum zaten Nazlı! Sinir etme beni.” Ayaklarıma gelen Naz’ı görmemle kucağıma aldım. “Oy, babacık biraz sinirli. Tırmala kızım, saldır.” dedim.

“Nazlı!” diye uyardı beni.

“Ay başladı bu yine, Nazlı da Nazlı.” dedim. Kediyi öpmemle kapı çaldı. Gelmişlerdi. Kapıyı açmamla abim ve Beren’i gördüm.

“Ay selam! Yürüyemiyorum Nazlı.” dedi ağlamaklı sesle Beren.

“Ne oldu?” dedim. Naz’ı yere bırakmamla koşturmuştu. “Karnımdan önümü göremiyorum! Görüyorsun değil mi? Çok kilo aldım! Peçete ver Gökay.” dedi. Abim elindeki peçeteyi ona uzattı.

Alık alık onları izliyordum. “Hamileliğin ne kadar korkunç bir şey olduğunu bana hatırlattığın için çok teşekkür ederim.” dedim.

Bora yanımıza gelmesiyle kahkaha attı. “Bu ne hal Beren? Kafandan çok karnın gözüküyor.” dedi.

Dirseğine karnımı geçirdim. “Komik mi? Üzmesene kızı.” dedim. Beren anında ağlamaya başladı. “Ne kızıyorsun ona? Doğru söylüyor. Çok şişti.” dedi.

“Valla iki tane kaşık getirin de davul gibi çalalım. O ne öyle?” dedi Bora.

“Lan valla bu peçeteyi ağzına sokarım ha! Karışma lan karıma.” dedi abim.

“Bora! Git salatayı bitir.” dedim.

“Hanımcı velet seni.” dedi abim.

“Sen nesin lan mal herif? Peçete taşıyor birde elinde. Düştüğün hale bak.” dedi gülerek. Bora’ya bakmamla anında düzeltti kendini. “Gülmedim ya, Allah Allah.” dedi.

“Bora mutfağa hadi!” dedim.

“İyi be.” deyip uzaklaştı yanımızdan. “Boşver sen o öküzü. Geç uzan hadi,” dedim.

“Sen neden bana sandalyeye otur demek yerine koltuğa uzan dedin? Sandalyeye sığmam diye değil mi? Sende beni şişko buluyorsun işte!” dedi ve abimden bir peçete daha istedi. Ağzım açık kaldı.

“Ne? Nereden ne çıkardın Beren!” dedim.

Beren içeri geçmesiyle abime baktım sorgularcasına. “Neler çektiğimi anlıyor musun şimdi?” dedi ve peşinden gitti.

Mutfağa geçtim. “Ay ben hamile olmak istemiyorum Bora. Ürktüm.” dedim.

“Ben olmak istiyorum.” dedi.

“Ne?” dedim.

“Lan öyle değil! Baba olmak istiyorum diyecektim.” dedi. Ağzında ne yiyorsa çiğniyordu. Masadaki kasenin içine baktım. “Ya Bora! Ömrümü yedin Bora, ömrümü! Hepsini yemesene ya!” dedim.

“Salatalıkları doğruyor musun yiyor musun belli değil be adam! Yeme şunları.” dedim sinirle.

“Seni çok sevdiğimi söylemiş miydim?” dedi.

“Ya yürü git be! Allah’ım sabır.” dedim.

Bunlarla ömür geçmezdi. Çok zordu.

Masayı kurmamla hepimiz oturduk. Beren hıçkıra hıçkıra yiyordu. “Ya Beren, Allah aşkına.” dedi abim.

“Diyet yapacağım ben.” dedi ve kollarını karnına sardı. “Ya ne diyeti be kızım? Güzelliğine güzellik gelmiş sen ne diyorsun?” dedi abim.

“Abim haklı. Çok çok güzelsin.” dedim öpücük atarak.

“Ee cinsiyeti ne?” dedim. Beren anında heyecanlandı. “Ay kız olacak!” dedi.

“Ne? Oha! Teyze oluyorum.” dedim ve duraksadım. “Ay yok hala oluyorum. Ay Bora,” dedim ve ona döndüm. “Ben ne olacağım?”

“Haltey olursun.” dedi sırıtarak. “O ne lan?” dedi abim.

“İkisi karışık işte ne malsınız sizde ya.” dedi Bora.

“Yavaş ye sende. Sanki kardeşim seni aç bırakıyor gibi,” dedi abim. Bora’ya baktım. Öksürmeye başladı. Sırtına vurdum. “Ben seni aç mı bırakıyorum Bora?” dedim.

“Ya ne alakası var? Saçma sapan şeyler getirme kızın aklına çatalı diline yapıştırırım!” dedi abime bakarak.

“Ay hiç değişmiyorsunuz ya! Hiç.” dedim ve yemeğe devam ettim.

Biraz atışmalar olsa da iyi geçmişti.

***

nazliekinsoydas; helloo yine been🫰🏻🫰🏻

borakaranyildirim ve diğer 230 beğeni, 5 yorum

borakaranyildirim; yine ben yokum

borakaranyildirim; ben hiç olmayayım zaten👍🏻👍🏻
nazliekinsoydas; @borakaranyildirim sen kalbimdesin yakısıklı
***
nasıl özlemisim nasıııllll
beklemiyordunuz değil mi özel bölümün gelmesini şaşırtırım böyle işte😏😏