10.Bölüm

İki parta böldüm yemek işinii 🤍🤍

İyi okumalarr

Destekleriniz ve güzel yorumlarınız içinde teşekkür ederim🩵🩵

***
“Bunlar oldu mu sence?” diye sordum anneme. Sarma sarıyorduk akşam için ve anneme şeklini sorup duruyordum. “İyi olmuş.” dedi.

Atakan mutfağa girmesiyle elindeki arabayı yere sürmeye başladı. “Ablacığım, git içeride oyna.” dedim. Omuz silkti. “Bora abi de gelecek mi?” diye sordu Atakan.

“Gelecek. Hem seni de çok özlemiş,” dememle gülümsedi. Annem de onu uyarmasıyla içeride oynamaya devam etmişti. “Bu Zehra’yla araları nasıl Bora’nın? Dün gördüm onları kapıda konuşuyorlardı.” dedi annem.

Kaşlarım çatıldı. “Ben ne bileyim anne? Nereden bileceğim? Her şeyi bana sorup duruyorsun!” dememle annem şaşkınlıkla bana bakıyordu. “Ne dedim ben şimdi Nazlı?” dedi.

“Bir şey demedin anne. Reglim yaklaşıyor sanırım o yüzden bir agresifim bugün kusura bakma.” diye yalan uydurdum. Annem başını sallamasıyla yemeğe odaklanmıştı.

Sarmalar bitmesiyle kurabiyeleri yapmaya başladım. Başımdaki fular kayarken, elimle düzeltiyordum. Bora’yı düşünüyordum tabii ki. O isterdi de ben yapmaz mıydım?

Kurabiyeleri fırına yollamamla salona geçtim ve beklemeye başladım. Beren sabahtan beri kıyafetlerini çekip, atıyordu. Bu kız neden bu kadar süslenmek istiyordu?

Abim odasından çıkmasıyla yanıma gelerek kafama vurdu. “Ya başım ağrıyor zaten yapma!” desem de nafileydi. Abime yapma desem, daha çok yapası tutuyordu adamın.

“Gökay, karışma kıza!” diye uyardı onu annem. Zaferle sırıtsam da abim yine vurmayı ihmal etmemişti. Kapı çalmasıyla koşarak kapıyı açtım.

Hepsi gelmişti. Beren en öndeydi. Hemen içeri girip boynuma atlamasıyla gülerek sarıldım bende. “Boğacaksın kızı Beren!” dedi Tülay abla.

“Yok sorun değil. Alıştım Beren’in bu hallerine,” dedim. Beren içeri geçerken, Tülay abla ve Hasan abiyle selamlaştım.

Bora’yı görmemle sırıttım. “Naber?” dedi göz kırparak. İçeri girmesiyle kapıyı örttüm. Ona yaklaşmamla, “İyi senden naber, Boracım?” dememle gözleri kısıldı.

“Abiyi yedin sanırım yemek niyetine?” demesiyle gülmeden edemedim. Bakışları gülüşüme kaymasıyla anında kaçırmıştı bakışlarını.

“Yedim vallahi. Abi falan kalmadı. Boracım olarak kal sen,” dedim.

“Ya sabır ya selamet.” diyerek içeri geçti.

Hepsi salonda sohbet ederken, mutfağa geçtim. Kurabiyelerimi kontrol etmemle pişmişlerdi. Tabağa hepsini koymamla işim bitmişti. Odama geçtim ve her şeyi anlatmamı bekleyen Beren’e baktım.

Biraz vakit geçsin diye Beren’e her şeyi anlatmıştım.

***
“Ne?” dedi şaşkınlıkla. “Bizim Zehra abla mı? Oha kızım!” dedi. Göz devirdim ve başımı salladım. “Aralarını yapmamı istedi resmen!” dedim hayretler içerisinde.

“Yuh!” dedi.

“Abimle olun vallahi çok isterim.” dedi ellerini birbirine çarparak. Gülmemle kapı tıklandı. Bora abiydi. “Bize az müsaade etsene Beren.” dedi.

“Peki.” dedi Beren ve bana göz kırparak çıktı odadan. Kucağımdaki peluşla oynuyordum. Bora yanıma oturmasıyla odağımı ona verdim. “Ne oldu?” dedim.

“Yüzüme de söyleyecek misin?” dedi.

“Neyi?” dedim.

“Beni sevdiğini.” dedi.

“Söylerim.” dedim omuz silkerek. Midem ağrımaya başlasa da, aldırmayıp yaklaştım ona. Kaşları hafif çatıldı. “Ben seni çok pis seviyorum. Gözlerin de yakından daha güzelmiş.” dememle geri çekildi.

Boğazını temizlemesiyle yine bana döndü. “Nazlı,” dedi.

“Efendim Karan?” dedim.

“Yine Zehra konusu açıldı içeride.” demesiyle yüzümdeki gülümseme silindi ve bakışlarımı kaçıran bu sefer ben olmuştum. Çenemde parmaklarını hissetmemle ona bakmamı sağladı. “Kaçırma gözlerini benden. Duyarsan üzülme diyorum,” dedi.

Bakışları saçlarıma kaymasıyla yutkunarak çekti elini çenemden. “Üzülmem.” dedim omuz silkerek ve iç çektim. “Annem dün sizi dışarıda görmüş, sordu bugün bana aralarında ne var diye,” dememle gözleri kısıldı.

“Yoktu bir şey. Eve gelmek için arabadan indiğimde sohbet etmeye çalıştı bende yorgun olduğumu söyleyip eve geçtim.” dedi.

“Bana neden açıklama yapıyorsun? Sevgime saygı duyduğunu mu kanıtlıyorsun?” dedim gülerek. Bir an şaşırdı.

“Yani Nazlı,” dedi. “Açıklamadım say o zaman. Niye açıkladığımı bende bilmiyorum.” dedi.

“Fotoğraflarımı silmemişsin,” dedim. Başını salladı. “Beren görmüş telefonunda, geldi sordu bana ‘yengem misin?’ falan diye.” dedim gülerek.

“Saçmalamış.” demesiyle gülüşüm silinmişti yüzümden. “Öyle cidden. Olmayacak bir şeyi düşünmüş.” dememle başını salladı.

“Silersin fotoğrafları da yanlış anlaşılıyor durmasın daha fazla.” dedim.

“Öyle yaparım.” dedi ve ayaklandı. Odadan çıkacağı sırada bana döndü ve yaklaştı. Elini çeneme yerleştirmesiyle varla yok arası okşamıştı. “Saçma sapan olaylardan da yüzünü asıp durma.” dedi.

“Öyle yaparım.” dememle saçımın bir tutamını kulağımın arkasına yerleştirdi. Elini çenemden uzaklaştırmasıyla çıkmıştı odadan. Tuttuğum nefesi salmamla çarpan kalbim kulaklarımda duyuluyordu.

“Ben bu adamı fazla seviyorum ya!” diye söylendim gülerek ve odadan çıktım bende.
***

nazliekinsoydas; 💛

borakaranyildirim, erenkorkmaz ve diğer 102 beğeni, yorumlar kapatılmıştır

***

Bora abi; Eren kim?

Görüldü

***

aboooo