Bölümler 14Şu an: XII
İsimsiz birine, sessiz bir teşekkürle...
Bir gün sıradan gelirken dünya insana
Bir ses karışır kalabalığın arasına.
Ve insan, nedenini bilmeden, anlar:
Bazı karşılaşmalar yazılır ömrün en derin satırlarına.
Öyle ya, her ışık gökten düşmez,
Her yıldız gecenin koynunda büyümez.
Bazen bir insanın varlığı yeter,
En uzun kışın bile bahara dönüşmesine.
Adını emanet etmem hiçbir sayfaya,
Bir harf düşürmem bu saklı hikâyeye.
Çünkü bazı güzellikler anlatıldıkça eksilir,
Bazılarıysa sessizlikte kök salar kalbe.
Belki bir gün geçerim aynı yollardan,
Başka bir mevsim, başka bir gökyüzü altında.
Yine de bir şey kalır bütün değişimlerden:
Bir zamanlar içimde yanan o küçük ışıkta.
Ve yıllar sonra, dönüp baktığımda geriye,
Ne günleri sayarım ne de eski takvimi.
Yalnızca şunu bilirim, sessizce, kendimce:
Bazı insanlar güzelleştirir insanın geleceğini.
Bölüm etkileşimi
