İnsanlar Değişebilir Tanıdığın İnsanlardan Tanımadığın İnsanlara..

BÖLÜM 2

Adam yerde hareketsiz yatıyordu. Ellerim titriyordu. Gözlerimi Yankı'dan ayıramıyordum.

"Ö... Öldü mü?" diye fısıldadım.

Yankı derin bir nefes verdi.

"Hayır. Sadece bayıldı. Polisi aradım, birazdan gelirler."

Gerçekten de birkaç saniye sonra telefonunu gösterdi. Ekranda 112 araması görünüyordu. İçim biraz olsun rahatlamıştı.

Uzaklardan siren sesleri duyulmaya başlayınca Yankı bana döndü.

"İstersen sen gidebilirsin. İfadeni sonra da verebilirsin."

Başımı iki yana salladım.

"Hayır... Kaçmış gibi görünmek istemiyorum."

Kısa süre sonra polis ekipleri geldi. Bize tek tek sorular sordular. Adamın daha önce de birçok suç kaydı olduğu ortaya çıkmıştı. Polislerden biri bana geçmiş olsun dileyince içimde biriken korku yavaş yavaş dağıldı.

Eve vardığımda annem beni kapıda karşıladı.

"Gece, iyi misin? Yüzün bembeyaz."

"Biraz yoruldum."

Yaşananları anlatmak istemedim. Annem zaten yeterince üzülürdü.

Odama geçip yatağa uzandım. Tavana bakarken aklımda tek bir soru vardı.

Yankı tam zamanında oraya nasıl gelmişti?

Ertesi sabah okul her zamankinden sessizdi. Emir'in yaptığı olay hâlâ konuşuluyordu. Koridorlarda herkes fısıldaşıyordu.

Sınıfa girdiğimde Yankı yine yerine oturmuştu. Beni görünce hafifçe gülümsedi.

"Günaydın."

İlk defa bana kendiliğinden günaydın demişti.

"Günaydın."

Ders başladı ama dikkatim sürekli ona kayıyordu. Sanki bir şey söylemek istiyor ama söyleyemiyordu.

Teneffüste Umay yanıma geldi.

"Gece, sen Yankı'yla yakınlaştın mı?"

"Hayır."

"Ama sürekli seni izliyor."

Şaşkınlıkla ona baktım.

"Nereden çıkardın bunu?"

"Dünden beri seni gözünün önünden ayırmıyor."

İstemsizce Yankı'ya baktım. Gerçekten de bana bakıyordu. Göz göze gelince hemen başka tarafa döndü.

İçimde tuhaf bir his oluştu.

Bu sadece tesadüf olamazdı.

Son ders bitince çantamı toplarken sırama katlanmış küçük bir kâğıt bırakıldığını fark ettim.

Üzerinde sadece tek bir cümle yazıyordu.

"Yankı'ya güvenme."

Kalbim hızla atmaya başladı.

Arkamı döndüm.

Koridor bomboştu.