Sekizinci Bölüm Kaçış

Gece, İstanbul'un üzerine ağır bir örtü gibi çökmüştü.
Sokaklar karanlıkta ama tehlike... her zamankinde daha yakındı.
Afra çantasını sıkıcı tutarak binadan çıktı. Kapının önünde siyah araçlar hazır. bekliyordu. Motor sesleri, yaklaşan fırtınanın habercisi gibiydi.
Alp çoktan dışarıdaydu.
"Geç." dedi kısa bir şekilde.
Afra arka koltuğa bindi. Kapı kapanır kapanmaz araç hızla hareket etti.
Arkalarından diğer araçlar da konvoy halinde yola çıktı.
Afra camdan dişarı bakıyordu ama hiçbir şey göremiyordu. Sadece karanlık... ve belirsizlik.
"Bizi takip ediyorlar mı?"diye sordu.
Alp ön koltuktan cevap verdi:
"Henüz değil."
Bu " henüz"kelimesi Afra 'nın içini daha da daralttı.
Araçlar dar sokaklardan geçip ana yola çıktı. Hız arttı.
Bir süre her şey sakindi.
Sonra _
Şoför aniden bağırdı:
"Alp!"
Arkadan gelen farlar hızla yaklaşıyordu.
Afra'nın kalbi duracak gibi oldu.
Alp arkasına baktı.
"Başladılar."
Bir anda her şey hızlandı.
Arkzdab gelen araçlar konvoy yetişti. Farlar göz kamaştırıyordu. Ardından
Silah sesleri.
Afra çığlık attı ve koltuğa yapıştı.
"Eğil!"diye bağırdı Alp.
Cam parçalandı. Kurşun sesi kulaklarını doldurdu.
Araç zikzak çizerek ilerliyordu.
" Bu gerçek olamaz.."diye fısıldadı Afra.
Ama gerçekti.
Ve ölüm çok yakındı.
Alp silahını çıkarıp camdan dişarı uzandı. Soğukkanlıydı.
Bir el ateş etti.
Arkadaki araçlardan biri savruldu.
Ama diğerleri hala peşlerindeydi.
"Yolu değiştir!" dedi Alp şoföre.

Araç keskin bir dönüş yaptı. Lastik sesleri gecede yankılandı.
Afra gözlerini kapattı.
Her şey kontrol dışıydı.
Sonra aniden_
Büyük bir çarpma sesi.
Konvoydaki araçlardan biri vuruldu ve yolun ortaxında döndü.
Afa'nın nefesi kesildi.
"Duramayız!" diye bağırdı şoför.
Alp sertçe cevap verdi:
"Devam et!"
Araç hızlandı.
Ama bu kaçış sonsuza kadar süremezdi.
Bir anda Alp arkasına baktı.... sonra karar verdi.
" Sağa çek."
Araç sertçe durdu.
Afra şaşkınlıkla bağırdı:
" Ne yapıyorsunuz?!"
Alp kapıyı açtı.
" Bu işi burada bitiriyorum."
Afra'nın gözleri büyüdü.
"Delirdin mi!?"
Alp ona döndü.
Ve ilk kez sesi yumuşadı:
"Bu seni korumanın tek yolu."
Afra'nın kalbi sıkıştı.
" Ya sana bir şey olursa ?"
Alp kısa bir an ona baktı.
O bakış .... farklıydı.
" Olmaz."
Ama bu bir garanti değildi.
Alp kapıyı kapatıp karanlığa doğru ilerledi.
Silha sesleri tekrar yükseldi.
Afra arabada tek başına kaldı.
Ellerini sıjtı.
Kalbi çarpıyordu.
Dakikalar geçmek bilmiyordu.
Sonra_
Sesler kesildi.
Sessizlik çöktü.
Kapı yavaşça açıldı.
Alp geri gelmişti.
Üzerinde çatışmanın izleri vardı... ama ayaktaydı.
Afra derin bir nefes aldı.
Fark etmeden gözleri doldu.
Alp arabaya bindi.
"Bitti."
Araç tekrar hareket etti.
Ama hiçbir şey artık eskisi gibi değildi.
Afra yavaşça konuştu:
"Ben...bu hayattan kaçamayacağım, değil mi?"
Alp camdan dışarı bakarak cevap verdi:
"Artık hayır."
Afra başını koltuğa yasladı.
Kaderi mühürlenmiş gibiydi.
Ve bu kadar..
Onu Alp'e her geçen saniye daha da bağlıyordu.