On birinci Bölüm Geçmiş kapıyı Çalıyor

Afra'nın kulakları uğulduyordu.
"Geçmişini de hedef alacakları."
Bu cümle zihninde yankılanıp duruyordu.
"Hayır..." dedi geri çekilerek. Hayır, bu olamaz..."
Alp bir adım yaklaştı.
"Afra_"
" Hayır!" diye çıkıştı bu kez. " Onlar benim kim olduğumu bilmiyor olmalıydı!"
Sesi titriyordu ama içinde büyüyen bir panik vardı.
Alp'in yüzü sertleşti.
"Artık biliyorlar."
Bu gerçek, odanın içindeki havayı ağırlaştırdı.
Afra başını iki eli arasına aldı.
"Mardin..."diye fısıldadı. Ailem...."
Alp dikkat kesildi.
"Orada kim var?"
Afra gözlerini kapattı.
"Annem...kardeşim..." sesi kırıldı.
"Ve beni zorla evlendirmek isteyen insanlar.:
"Kim?"
Afra tereddüt etti.
Ama artık saklamanın anlamı yoktu.
"Onun adı Cemal." dedi.
"Benimle evlenmek isteyen adam...ama bu bir evlilik değil."
Alp'in sessizce dinliyordu.
"Bir anlaşma gibi." diye devam etti Afra.
"Ailem borç içindeydi...beni vermek istediler."
Odanın içindeki hava buz kesti.
Alp 'in gözleri karardı.
"Ve sen kaçtın."
Afra başını salladı.
"Evet...ama şimdi..." Gözleri doldu.
"Şimdi onlar yüzünden aileme zarar verebilirler."
Bu ihtimal onu parçaladı.
Alp bir süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra sakin ama tehikeli bir tonla konuştu:
"Kimse senin ailene dokunamaz."
Afra başını kaldırdı.
"Bunu nasıl bu kadar emin söyleyebiliyorsun?"
Alp gözlerinin içine baktı.
"Çünkü ben izin vermem."
Bu cümle...bir söz gibiydi.
Ama aynı zamanda bir tehditti.
Afra'nın kalbi hızlandı.
"Sen her şey kontrol edemezsin, Alp."
Alp bu kez yakaşarak cevap ver:
"Dinemeden bilemezsin."
Tam o anda Alp'in telefonu çaldı.
Ekrana baktı.
Yüzü anında değişti.
"Ne oldu?" dedi sertçe.
Karşı taraf konuşurken Alp'in gözleri daha da karardı.
"Ne demek kayıp?!" diye bağırdı.
Afra'nın kalbi sıkıştı.
Alp...ne oldu?"
Alp tetefonu kapattı.
Sessizlik.
Sonra yavaşça konuştu:
"Onlar senden önce davrandı."
Afra'nın nefesi kesildi.
"Ne....?"
Alp gözlerini ondan kaçırmadan söyledi:
"Ailene ulaşmaya çalışmışlar."
Afra'nın dizleri çözüldü.
"Hayır..."
Alp henen onu tuttu.
"Dinle."dedi sert ama kontrollü bir sesle.
"Bu bir oyun. Seni zayıflatmak istiyorlar."
Afra gözyaşlarını tutamadı.
"Benim yüzümden..."
Alp onu durdurdu:
"Hayır."
Bu sefer sesi yumuşaktı.
"Bu benim savaşım."
Afra başını salladı.
"Artık değil...."
Göz göze geldiler.
Ve ilk kez ikisi de aynı şeyi anladı:
Bu savaş artık ortaktı.
Alp derin bir nefes aldı.
"Hazırlanıyoruz."
Afra şaşkınlıkla baktı.
"Ne için."
Alp'in cevabı netti:
"Geri dönüyoruz."
Afra'nın kalbi duracak gibi oldu.
"Nereye?"
Alp tek bir keleme söyledi.
"Mardin'e."
O an her şey değişti.
Afra'nın kaçtığı yer...
Şimdi geri dönmesi gereken yer olmuştu.
Ama bu sefer yalnız değildi.
Ve bu dönüş..
Bir kaçış değil_
Bir hesaplaşma olacaktı.