İkinci Bölüm Karanlıkla İlk karşılaşma

İstanbul, Afra' yı beklediğinde daha sert karşıladı.
Otogardan indiğinde etrafındaki kalabalık onu adeta içine çekmişti. İnsanlar hızlı, Soğuk ve yabancıydı. Kimse kimseye bakmıyor, kimse kimseyi umursamıyordu. Afra çantasını sıkıca tuttu.
"Şimdi ne yapacağımı?" diye mırıldandı.
Cebindeki az parayla küçük bir pansıyon buldum. oda dar ve eskiydi ama en azından güvendeydi.Yatağa oturduğunda ilk kez yanlız olduğunu gerçekten hissetti.
Ama bu yanlızlık uzun sürmeyecekti.
Ertesi gün iş bulmak için sokak sokak dolaşırken yanlış bir yere girdiğini
Farkında değildi. Dar bir sokak... sessiz... ve tuhaf derecede ıssız.
Bir anda arkasınıdan gelen sesle irkildi.
"Kayboldun galiba."
Afra yavaşça döndü.
Karşısında siyah giyimiş.Sert bakışlı bir adam vardı. Gözleri karanlık ama bir o kadar da dikkat çekiciydi. Afra konşmadı.
Adam bir adım daha yaklaştı.
" Burası senin gibi bir için uyugun değil."
Afra korkusunu bastırmaya çalıştı.
"Sadece yolumu kaybettin."
Adam kısa bir süre ona baktı. Sanki onu çözmeye çalışıyordu.
"İstanbul' da yolunu kaybedersen... yanlış insanlara denk gelirsin."
Tam o sırada sokak başında başks adamlar belirdi. Hava bir anda gerildi.
Afra ne olduğunu anlamadan adam kolundan tuttu.
"Benimle gel."
Refleksle karşı koymak istedi ama adamın sesi sertti.
"Eğer burada kalırsan başın belaya girer."
Afra ilk defa bu kadar korkmuştu... ama içinden bir ses ona güvenmesi gerektiğini söylüyordu,
Adam onu arabaya bindirdi.
"Sen kimsin?" diye sordu titrek bir sesle.
Adam camdan dişarı bakarak cevap verdi:
"Bunu bilmesen daha iyi."
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra gözlerini ona çevirdi.
"Adım Alp."
Afra'nın nefesi kesildi.
İsmini duyduğu anda içinden tarfi edemeden bir his oluştu. Korku mu...
yoksa başka bir şey mi, bilmiyordu.
Ama bir şey kesindi...
Bu karşılaşma tesadüf değildi.
Ve Afra, farkında olmadan İstanbul'un en tehlikeli dünyasına ilk adımın atmıştı.
i