7. BÖLÜM: Karşılaşma

Yeni bölüm geldi. İnşallah zevkle okursunuz.
Bazı nedenlerden dolayı bölüm atamamıştım
ama bugün geldi.

*

Sevgi'den...

Aras'ın teklifını kabul etmiştim. Çünkü buradan kurtulmak istiyordum. Aras
odadan çıktıktan 10 dakika sonra biriyle geri geldi. Çocuk bana tanıdık
geliyordu.

Çocuk konuşmaya başladı. "Merhaba küçük hanım. Ben Araf. Araf Akıncı." dediğinde
Şaka yapıyor olmalıydı. Bu benim liseden eski sevgilim olamazdı değil mi?

Bende "Me-Merhaba bende Sevgi Alp" dediğimde Araf'ın yüzü şekilden
şekile girmişti. Aras'ın kulağına eğilip bireyler söyledi. Aras bir küfür savurdu.

Araş *hass... Siktir lan bu lisede peşinden koştuğun kız mı? Ben işim benzerliği sanıyordum ln! " dedi şaşkın bir sesle.

Araf üzgün ve şaşkın karışık bir surat ifadesiyle " Keşke işim benzerliği olsaydı."
Derin bir nefes alıp devam etti. "Aldattığım kız şimdi karşımda duruyor." dedi.

Durun bir dakika. Araf ne dedi? Aldattığım kız mı? Ne yani Araf beni aldattığı için mi bırakmıştı. Araf dediklerinin farkına varmış olmalı ki gözleri korkuyla açıldı.

Araf'a "ne demek aldattığım kız lan adı herif. Gerizekalı!" diyip Araf'ın üzerine yürümeye başladım. Aras beni tutup geri çekmeye çalıştı ama ne fayda.

Ben Araf'ın üzerine gitmeye devam ediyordum. Sinirlenmemin sebebi sevgili olduğumuz yıllarda bana yalan sölemesiydi. Tam iki buçuk yıl sevgili kalmıştık.

Araf onu üzerine gitmeye başladığımda geri geri gitmişti. En sonunda da sırtını kapıya çarpmıştı ve kaçacak yeri kalmamıştı. Kafasını korkuyla sağa sola çeviriyodu ki kaçıcak yer bulsun.

Araf en sonunda kafasını bana çevirdi. Bana korku dolu gözlerle bakıyordu. Ben
"Yalancı, senle sevgilimi olduğum yıllara lanet olsun Araf." yüzüne tükürür gibi.

Araf benden korktuğu için arkasına dönüp kapıyı açtı ve hızlı adımlarla odadan çıktı.
Araf çıktığı gibi Araş beni camın heme yanında duran sandalyeye oturtmuştu. Ama ben sinirden yerimde duramıyordum.

Yarım Saat Sonra...

Yarın bana dedikleri planı uygulayacaktım. İçimde bir korku vardı. Ama aynı zamanda heyecanlıydım da. Çünkü aileme kavuşabilecektim.

Araş oraya giderken giyeceğim ve onunla iletişim kurabileceğim bir kulaklık bırakmıştı.
Erkenden yatmamı söyleyip gitmişti.

Uyandığımda saat on ikiydi. Banyoya girip hızlaca sıcak bir duş almıştım. Getirdiği kıyafet bir elbiseyi. Dizlerimin bir karış üstünde bitiyordu.

Omuzlarımı işe açıkta bırakıyordu. Elbise üstümde güzel duruyordu ve elbiseyi sevmiştim.

Kulaklık küpeye bağlı olduğu için kulaklık olduğu belli olmuyordu. Ama saçlarını yaparken açık bırakacaktım bir tehlikeye karşı.

Saçlarımın uçlarına düzleştirici vurup diğer takılarımı taktım. En sonunda da ayakkabılarımı giydim. Herşey hazırdı.

Çantama takip cihazını telefonumu ve Aras'ın verdiği kartı koydum. Odadan çıktım ve aşağı indim.

Evin önünde beni bekleyen arabaya bindim. Saat ikiye yaklaşıyordu. Arabayla restoranın önüne geldim. Arabadan indim ve restoranın önünde durdum. Şimdi başlıyorum .

İyi okumalar
Yeni bölümğ beğendiniz mi
Yorum atmayı ve beğenmeyi
unutmayın iyi akşamlar görüşürüz
💖💝💕😻