KADER'İN OYUNLARI kitap kapağı

19. bölüm / 23

KADER'İN OYUNLARI

18. BÖLÜM: Eski Defterler

Vaveyla Yazarı: İrmik Helvası

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 23Şu an: 18. BÖLÜM: Eski Defterler

Herkese selam uzun bir zamandan
sonra yeni bölüm geldi. Bazı teknik
sıkıntılardan dolayı bölüm gelemedi.
Bakalım bu bölümde ne olacak?
İyi okumalar diliyorum.

*

Bu Arasla bugünkü son konuşmamız olmuştu. Bana babamın adını sorup gitmişti . Saat gece yarısına geliyordu. Aras'ın yapabilecekleri aklıma geldikçe gözüme uyku girmiyordu.

Ben babam olacak o adam için değil Aras'ın bana yardım ederken kendine bir zarar verebilmesinden korkuyordum çünkü öyle bir potansiyel vardı Aras'ta.

Eğer bana yardım ederken kendine bir zarar versin burnundan getirirdim onun. Oda üzerime gelmeye başlayınca odada daha fazla durmadan şu içmek için alt kata indim.

Araf'ın kapısının önünden geçerken odasından bir takım sesler duydum. Biriyle konuşuyor gibiydi. Ama gece yarısı kiminle konuşuyor olabilirdi ki?

Biraz daha yaklaşıp kulağımı kapıya dayadım. Oda sessizdi. Galiba konuşma sona ermişti. Tam kulağımı çekeceğim esnada Araf'ın sesi kulağıma ulaştı.

Dedikleri arasından sadece şunları anlayabilmiştim ve onlar bile şoka uğramamış sağlamıştı. ''kapatayım şimdi hayatımın anlamı. Yarın tekrar ararım.'' kapıdan kulağımı çektim.

İçeride haraketlilik olmuştu. O yüzden daha fazla durmadan mutfağa ilerledim. Hayatımın anlamı dedğii kim olabilirdi ki? Kardeşi olabilir miydi?

Ama Araf'ın bildiğim kadarıyla kardeşi yoktu. Bu olayı daha sonra düşünmek üzere beynimden uzaklaştırdım. Mutfakta çekmecelerde birinden su bardağı buldum.

Tam buzdolabının açacağım sıra dış kapının kapanma sesini duydum. Sessiz adımlarla mutfağın kapısına ilerledim.

Kafamı kapıdan uzatığımda Aras'ın dış kapının orada botlarını çıkardığını gördüm. Yorgun görünüyordu. Kafasını tam benim olduğum tarafa çevirecekken kafamı geriye çektim.

O sırada mutfağa doğru yaklaşan adım seslerini duydum. Kafamı arkama çevirip saklanacak bir yer aradım. Perde gözüme iliştiğinde hızlı ama sessiz adımlarla perdeye doğru ilerledim.

Perdenin arkasından Aras'ın mutfağa girdiğini gördüm. Yüzüne ciddi bir ifade vardı. Buzdolabının açıp içki şişelerinden birini aldı. Benim şu bardağı aldım çekmeceden içki bardaklarından birini aldı.

Aras mutfaktan çıkınca bunu fırsat bilip bende çıktım. Mutfağın kapısına ilerleyip Aras' baktım. Salona ilerliyordu. Bundan yararlanıp yavaş ve sessiz adımlarla mutfaktan çıkıp merdivenlere yöneldim.

Gayet sessiz adımlarla odama ulaştım. Bu gece bu kadar aksiyon yeterdi. Odanın kapısını sessizce kapatıp yatağıma ilerledim.

Sabah aniden bir irkilmeyle uyandım. Gözlerimi ovalayarak telefonumdan saate baktığım da saat dokuza geliyordu. Henüz erkendi ama uyandığım için geri yatmayacağım bildiğim için yataktan kalkıp topladım ve odadan çıktım.

Daha kimse uyanmamıştı. Utana sıkıla mutfağa giderken salonda üstü açık bir şekilde uyuyan Aras'ın gördüm. Sehpanın üzerinde boş içki şişesi duruyordu. Gece baya içmişti sanırım.

Yönümü değiştirip salona yürüdüm. Aras'ın uyuduğu koltuğa yaklaştım. Koltuğun başında duran battaniyeyi alıp Aras'ın yanına gittim.

Tam battaniyeyi üzerine örteceğim sıra Aras gözleri araladı. Bende o an ki telaşla ''özür dilerim. Ben mi uyandırdım?'' dedim. Aras doğrulurken ''özür dileme. Ben kendim uyandım sen uyandırmadın merak etme.'' dedi uykulı sesiyle. ''merak ettiğim yok zaten'' diye homurdandım.

Battaniyeyi yanına bırakıp karşısındaki tekli koltuğa oturdum. Aras'ın bakışları üzerimdeydi. Dediğimi duymuş olabilir miydi? O sırada kafamı üzerime çevidim.

Üzerimde gece siyahı renginde bir gecelik vardı. Şort ve kıa tişörtten oluşuyordu. Ev sıcaktı ama dışarısı soğuktu. Dışarıya çıkarken kat kat giyinirken evde şortla dolanabiliyordun.

Aras'ın üzerinde ise siyah bir gömlek ve aynı bir renkte pantolon vardı. Gömleğin iki düğmesi açıktı ve gözleri kanlanmıştı. Aras kendini toparlayınca bana ''dün gece rahat uyudun mu?'' diye sordu. Sesinde alaylı bir ton vardı.

Anında aklıma dün geceki yaşadıklarım geldi ama belli etmemeye çalıştım. Aras'ın kafamla onaylayacak ''evet sen gittikten sonra kafamı koyduğum gibi yatmışım.'' dedim.

Aras anında gülmeye başladı. Kaşlarımı çattım. Aras gülmesini tutmaya çalışarak sadece şunları söyledi: ''perdelerin arkasında uyuyabildiğini bilmiyordum''

******************************************************************

Yeni bölüm nasıldı? Beğendiniz mi?
Diğer bölümü ne zaman atarım bilmiyorum.
Sınavlarım yaklaştığı için biraz
Geç atabilirim şimdiden kusura bakmayın.
Bir sonraki bölümde görüşmek üzere.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

10okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.