˖ ݁𖥔 ݁˖ 6. Bölüm˖ ݁𖥔 ݁˖

Yazardan

Herkes şokla kalmış yemek bile yiyemiyorlardı. Fatih bile yemek yemeyi bırakmış olayı anlamaya çalışıyordu. Bunca yıl tanıdığı arkadaşı bu olamazdı.

O böyle kararları hiçbir zaman ani bir şekilde vermez. Derince düşünür veya fatihe danışır öyle karar verir

Bunun sebebini düşünmekle meşgulken bugün onunla oturup konuşma kararı aldı. Tamam saygı duyuyordu kararına ama bu kadar ani olması onu rahatsız ve tedirgin etmişti nedense.

"bahar abla biliyorum biraz emrivaki oldu ama bizim de istediğimiz bu değildi. Biz sadece birimizi seviyoruz." sude elinden geldiğince samimi bir gülüş sergilemeye çalışıyordu ama ne kadar başardı tartışılır.

Bahar, ne kadar istemese de bu evliliği, oğlunun mutluluğunun önüne geçecek değildi. Açıkçası sudeyi de bu sözleriyle üzdüğünü düşündüğü için kendini daha suçlu hissetti.

Ne kadar istemese de bu onun hayatı değil oğlunun hayatıydı. O nasıl şekillendirmek istiyorsa onun gibi yapacaktı.

"asıl ben özür dilerim kızım. Sonuçta bu size bağlı bir karar. Ama sinirlendiğim bu kararın bu kadar ani bir şekilde verilmiş olması. Ama belli ki siz uzun zamandır görüşüyorsunuz. Yani bu karar size değil bize ani olmuş gibi. Hayırlısı diyelim."

"aynen. Ben de bahar'a katılıyorum. Bu sizin hayatınız ve sizin kararınız. Yakın zamanda kızım ailen gelsin Bi oturup konuşalım. Meliha bacımızdır ama bu konu takdir edersen ki hiç aramızda geçmedi. Onun da kararı neymiş Bi duyalım." nazlı da yan taraftan ekleme yaptı.

Bu süre boyunca herkes konuya dahil olmuş konuşuyordu. Bir kişi hariç.... Demir.

İçinden konuşmak bile geçmiyordu. Bu olaydan nasıl kurtulacağını düşünüyordu sadece.

Masadan aniden kalkışıyla herksin gözü ona dönmüştü. Bunu fark eden Demir olayı kurtarmaya çalışıyordu.

"şey Veysel arıyor da Bi cevap verip gelecem." sude onun yan tarafında oturduğu için işkillenmişti.

"çalmadı telefonun." sudeden gelen meydan okuma bakışı belli oluyordu. Bu gülü ararsan olacakları biliyorsun bakışıydı.

"sessizdeydi. Az önce WhatsApp'a girince gördüm." onlardan yayılan gergin enerjiyi herkes hissetmişti. Haliyle bu ilişkiden işkillenmeye başlamışlardı. Ama kimse konuşmadı. Sessizce oturuyorlardı.

Sude en son pes edip "öyle mi? anladım. O zaman sen git Veysel abi'ye cevap ver. "dedi

Farklı bir odaya geçen demir hemen Veyselin numarasını tuşladı.

Veysel ikinci çalıştı hemen açtı.

" kardeşim nasılsın? Bir şey mi lazımdı? "

" kötüyüm kardeşim.... Sana çok acil ihtiyacım var hatta ihtiyacımız var. "

Gül'den

Herkesten kaçıp seldayla kaldığımız odaya geçmiştim. Yatakta cenin pozisyonunda delicesine ağlıyordum.

Amcam evde olduğu için ses çıkarmamaya çalışıyordum. Çünkü ağladığımı bilirse kesin olay çıkarıp demiri döverdi.

Ama burada tek bir suçlu var o da benim. O başkasını seviyor... Bunu kabullenmeliyim. Çocukluk yapmamalıyım.

Ama nasıl yapayım içim acıyor.

Yanımda duran telefonum titreyince arayanın kim olduğuna bakmak için açıp baktım.

Veysel abi arıyor

Niye? Bir şey mi oldu? Acaba sude ve demirin olayını mı duydu?

Bu sorularımın cevabını öğrenmek istiyorsam önce aramayı açmam gerekiyordu.

"alo Veysel abi nasılsın?"

"iyiyim valla abim, sen nasılsın? Olayları duydun mu?"

Kırgın bir gülüş çıkmıştı benden istemeden "duymamak mümkün mü? Sevdiğin insan evlendiğinde direkt haberin oluyor dünyanın acımasızlığı işte." gözyaşlarım hala durmadan akıyordu.

"sen nereye gitmiştin bu arada?"

"şey Mehmet amcamlara geldim de. Onlar evlenene kadar da burada kalacam. Onları yan yana görmek çok zorlar beni. Hatta belki hiç mahalleye dönmem burada bir dükkan açarım. Hemen paramı kazanırım hem kendime yep yeni bir hayat kurarım. " böyle bir şey benim için kabus olurdu ama hayat bana başka seçenek bırakmamıştı.

"biliyor musun? Ben de sıkılmıştım evde. Geliyorum. Mehmet amcaya söyle bir kişiye daha yer var mı diye."

Veysel abim arada Bi amcamlara ziyarete geliyordu zaten ama bu gelişinin arkasında kesin bir şey vardı.

"tabii ki var. Ben yine de yengemlere haber vereyim. Ama geldiğinde amcam sorduğun için seni dövecek kesin." Veysel abi karşıdan gülüyordu bu dediğime.

Amcamalar eskiden bizimle aynı mahallede yaşıyorlardı onun için Veysel abimi çok seviyordu. Hep oğlu gibi görürdü.

Gözyaşlarımı sildim. Yüzümdeki kızarıklıkları makyajla kapatmaya çalıştım elimden geldiğince ama gözlerimin kırmızılığı her şeyi ele veriyordu.

Yengemler mutfaktaydı. hemen yanlarına geçtim.

"amca, başak yenge size bir şey söyleyecem. Şey az önce Veysel abi aradı da beni. İşte gelebilir miyim falan dedi."

"hergeleye bak bide gelebilir miyim diyor. Gelsin bakalım da görsün gününü." amcam ve yengem gülmeye başlamıştı bile. Veysel abi buraya her geldiğinde kendini maymuna çevirip herkesi eğlendirirdi.

Gelen mesaja bakınca vesyel abiden geldiğini gördüm

Veysel abi : gülüm bugün geliyorum.

Ben : tamam abi ben de amcamlara haber verdim. Kaskla gelsen daha iyi olur senin için sanki.

Veysel abi : mehmet amcam istediğini yapabilir döven razı dövülen razı.

Sessiz olan masada benden gülme sesi gelince herkes bana döndü. Açıklama isteği uyandı bende. Telefonu onlara çevirip Veysel abinin mesajını gösterdim onlara.

Amcam mesajı görünce hemen gülmeye başladı.

"özlemişim bu çocuğu valla. Uzun zamandır gelmemişti zaten."

Aniden mutfağa giren seldayla şoka uğramıştım resmen.

"Kızım bu ne heyecan" amcamı da şok etmiş olacak ki o da tepkisini hemen verdi.

"babam, canımın içi, yakışıklılar yakışık.."

Selda, yalaka cümlesine devam ederken amcam sözünü kesmişti. Eğer amcam öyle yapmasaydı akşama kadar seldanın bitirmesini beklerdik herhalde.

"babam, yarın arkadaşlarla buluşacaz ve dedim ki acaba gülle alışverişe de mi gitsek....

Selda heyecanlı bir şekilde babasının vereceği cevabı bekliyordu.

" kızım sen şaka falan mı yapıyorsun bana? Bunu bana niye soruyorsun git ne istiyorsan al. "

Amcamların maddi durumları hep çok iyiydi hatta babamlar vefat ettiğinde falan da bize bütün maddi destekleri yapmaya hazırdı ama annem ve bahar abla istememişlerdi.

Ama tabii amcam yine de annemlerin kızmayacağı kadar veriyordu.

Selda babasının yanağından öpüp annesine sarıldı. Kıskanmadım desem yalan olur galiba ama kötü anlamda değil. Yaşamak isterdim böyle bir duyguyu.....

Amcam yüzümün düştüğünü görmüş olacakki beni de yanına çağırdı.

"gül kızım gel bakıyım amcana sarıl sen de yoksa ikinizi de göndermem."

Buna o kadar ihtiyacım vardı ki o an. Bir an fazla duygulandım sanırım. Umarım beni çocukça bulmazlar. Sonuçta babamın ölümünden baya bir zaman geçmişti ve belki de beni artık bu kadar etkilememesi gerekiyor ama ne yapayım kalbim acıyor.

Hemen koşup amcama sarıldım. O da sırtımı sıvazlamaya başladı. Babam ve amcam şekil olarak çok benziyorlardı ve onu her gördüğümde yüzümde bir hüzün oluşuyordu istemsizce.

Yazardan

Demir Veyselden istediği şeyi düşünürken derin derin dalmıştı.

Birden telefonuna bir bildirim geldi

Fatih : kardeşim tepeye gelsene

Fatih ve demirin dertleşme yeri.. Tepe

Hep birinin bir sıkıntısı olduğunda orada buluşurlardı ama bu aralar hem iş'te hem de özel hayatlarında hep bir yoğunluk olduğu için Bayadır gitmiyorlardı ama Demir biliyordu ona şu an en iyi gelecek şey o tepeydi.

Demir : geliyorum

Bu tek kelimelik mesajında bile bir çok duygu vardı ; hüzün, aşk, kırgınlık.....

Demirin bu dünyada en değer verdiği şey gül'ken onun canının tehlikede olduğunu bilmesi onu korkutuyordu.

Veyseli yollama fikri çok iyidi. Bu şekilde kalbi daha rahattı. Ama bir şeyden korkuyordu. Gülü takip eden kişi sudeye veyseli gönderdiğimi söyleyebilirdi ve bu gülü daha da tehlikeye sokabilirdi

Her hareketim gülü başka bir tehlikeye sokuyordu ne yapacağını bilemiyordu artık.