Ailem

Arkadaşlarrr uzun zamandır yazamadım çok özür dilerimm aklımda bir sürü şey varr yeni bölümlerde görüşmek üzere bölüm hakkındaki düşüncelerinizi merak ediyorummm

dedim ciddiyetsiz bir şekilde. Arkama doğru yaslandığın sırada telefonum çaldı.
Göktuğ
Ekrana bir saniye bakıp telefonu açtım.
"Efendim?"
"Gökçe annemler aradı." ilk başta şaşırdım çünkü biz Bursa'daki taşınalı bir yıl kadar olmuştu o zamandan beri çok fazla aramamışlardı.
"Ee yani?"
"Bize geliyorlar"
" Tamam ta... NE!" Ne ara ve bana niye haber verilmemişti!
" nasıl ne arada neden yeni nolmuş!"
"Gökçe tek tek sor anlamıyorum."
Asel bana kaş göz hareketleri yapıyor elimle işaretler verdim.
O da benim el hareketlerimi taklit ediyordu.
"Peki... neden şuan geliyorlar?"
"Merak etmişler bizi öyle yani bugün akşam saat dokuz gibi geleceklermiş."
Saate baktım.
17.36
"Ben geleyim mi?"
"Gel bir zahmet evi bok götürüyor salak!"
"AA ben mi oturuyorum o evdi bi Hı sen nesin orda AYI!"
" Saygı Gökçe saygı neyse öğretememişim bunu sana olsun Uraz ve Asel'i de çağır Asel zaten seninledir Uraz'ın da evine gidin onda benim bir kaç eşyam var getirin lazım."
"Peki" Telefonu kapattım.
"Noldu?"
Ona anlattıktan sonra Uraz'ın evine doğru yol aldık.
Uraz'ın evine her gittiğimde şunu düşünüyorum.
Apartmanı bizimkinin kat kat lüksüydü.
Yinede bizim dairede çok vakit geçiriyordu.
Paranın kaynağı nerden geliyor Uraz bey.
Zillerden Uraz'ı buldum.
Uraz Alpagu
Bastım.
Direkt kapı açıldı ve içeri girdik içerinin bile farklı bir kokusu vardı.
Asansörden 18. Kata basıp yukarı çıktık.
Dairenin önünde durduk zile bastım.
5 saniye kadar sonra kapı açıldı.
Uraz.
Saçları dağılmış bir haldeydi. Üzerinde siyah basit bir tişört altı da bol bir pantolon vardı ve tabiki yine siyah.
"Hoşgeldiniz?"
dedi şaşkın bir tavırla.
Asel'le bir birimize baktık.
"Tahmin edeyim Göktuğ söylemedi."
"Yani bana bir şey söylemedi."
"Annemler gelecekte Göktuğ seni çağırmamızı söyledi"
Annemler lafını duyunca yüzü bir saniyeliğine değişti sonra geri hemen kendi ifadesine döndü.
"Ee içeri alsana." Dedi Asel.
"Ha doğru gelin." Girer girmez evin kokusu içimi kapladı burası çok Uraz gibiydi her türlü.
İçerisi hatıladığımdan da değişmişti.
En azından salonu.

Koltuklara oturduk urazda karşımıza oturdu son görmenin üzerinden çok geçmemesine rağmen bir değişiklik vardı yüzünde sanki... uyumuşmuydu?
Biraz sonra göz göze geldik Gözlerimi aşağı doğru indirdim.
"Göktuğ sende eşyalarını kaldığını söyledi onları alacağız birde seni."
"Beni mi?"
Hemen toparladım.
"Temizlik yapacağız!"
"İyi tamam gelirim siz bekleyinde eşyalarını vereyim Göktuğ'nun.
Uraz mutfağa doğru ilerledi.
Asel'le aynı anda birbirimize döndük.
"Gökçe Uraz bu kadar zengin miydi?!"
"Yani Evet ama baya değiştirmiş evi."
"Çüş!" Koltuğa biraz daha kendimi gömdüm ve derin bir nefes verdim.

~

Uraz Elinde üç tane saklama kabıyla geri geldi.
Şaşkınlık içinde Uraz'a baktım.
"Bu kadar mı?"
"Yani evet?"
"Öf Göktuğ... neyse sende hızlı ol çıkalım artık."
"Tamam ben üstümü değiştirip geleyim."
Yanımızdan ayrıldı.
"Uraz'ın moreli mi bozuk bana mı öyle geliyor?"
"Bilmem..."
?:
Herhangi bir mesaj veya bir gelişme almamıştım bu beni yeterince sinirlendirmiyormuş gibi ondan haberde alamıyordum. Ama bir gün hedefime ulaşacaktım onu çok görme fırsatım olmamıştı ama her zerresini aklıma kazımıştım benim olana kadar vazgeçmeyeceğim.
Gökçe:
Uraz üstünü değiştirip yanımıza geri geldi.
Evden çıkıp yürümeye başladık.
Üçümüzde anlaşmış gibi sessizce yürüyorduk ve bu sessizliği devam ettirmektedir kararlı gibiydik. Minik bir fırına girdik ve kuru pasta tarzı şeyler aldık.
Göktuğ'a çayı koyması için mesaj attım.

~

Eve geldiğimizde saat altıyı geçmişti içeri gelir gelmez göktuğ hepimiz eline bir iş tutuşturdu.
Ben dolapların tozunu alırken Asel sessizliği bozdu.
" Ay içim daraldı bir müzik açalım ya birisi söylesin " dedi.
Göktuğ onayladı.
"Harbi, Uraz sen bilirsin söyle bir şey."
Elimdeki bez bir saniyeliğine durdu.
"Dolu kadehi ters tut aldattın mı " dedi bir an duraksadım ve o konuşmalar aklıma geldi.
Sen o adamın... bir saniye yani Buse Uraz'ı aldatmış olabilrmiydi? Evet bir şeyler yolunda değildi ama daha önce hiç bu gözle bakmamıştım.
Aldattın mı beni
Bunu yaptın mı bana
Bir şey söyle, durma öyle...
Boğazım anlık şekilde kurudu ve yutkunmakta zorluk çektim.
Sakladın mı benden
İhanetin neden
Bir şey söyle durma öyle...
Göktuğ'a baktığımda onun bildiğine emin oldum Asel her şeyden Habersiz yerleri viladalamaya devam ediyordu.
Saatin yedi buçuğa yaklaştığını fark ettim.
" Yemek söyleyeceğim ne söyleyeyim?" Asel anlık olarak bağırdı.
"pizza!"
" tamamdır"
Hızlıca siparişi verip işime geri döndüm.
"Gökçe sende bir şarkı söyle açayım."
Biraz düşündükten sonra Cevapladım.
"Göksel ipekçi 34"
Şarkı arkada dönmeye başladı ve dolaplara eşyaları yerleştirmeye başladım.
"Gökçe odanı toplamayı unutma" anlık afalladım çünkü tamamen unutmuştum.
" Tamam hemen hallediyorum!"
Diyerek odama doğru koşturdum.
Uraz'dan:
Gökçe koşturmaya başlayınca elindeki bezleri bırakmıştı ona geri vermek için arkasından gittim.
Gökçe'den:
İçeri girince pek hoş bir manzaraylakarşılaşmadım kıyafetlerim ortalık yerdeydi masam Allah'a emanet yaşıyordu.
"Öf bu-" dememe kalmadan şalterin atma sesini duydum ve her yer karanlığa büründü.
Salona dönmek için geri dönecektim ki başımın birinin göğsüne çarptığını hissettim. çarptığı kişinin kim olduğunu anladım o parfüm kokusu Uraz'dan başkasına ait olamazdı.
Aramızda tehlikeli bir mesafe vardı nefesini saçımın üstünde hissediyordum.
Geri adım atmak istiyordum ama bedenim sözümü dinlemiyordu. Israrına gerilemiyordu sanki.
Aramızdaki havanın çekildiğini hissettim.
Kalmasam ya yan masamda
Yıkmadan bir kur kafanda
Bardağında buzlarınla eriyoruz aynı telaşla
Damla damla...
Heykel gibi sadece dikiliyorduk onun ne düşündüğünü anlamak çok zordu ve hadi ben çekilmiyorum sen çekil dimi yani.
Dıııt
Şalterin düzelme sesi geldiğinde bakışlarımı Uraz'a yönelttim. Bana doğru bakıyordu dahada yaklaştığını hissettim beynim kırmızı alarm veriyordu ama hareket edemiyordum
Kahretsin!
Özel alan özel alan!
biraz sonra durup odamı gösterdi.
"Toplaman uzun sürecek gibi."
Kirpiklerimi kırmıştırdım.
"Evet...doğru" Benden uzaklaşıp kapıya doğru yöneldi.
" bu arada bezlerin" deyip bezleri bana doğru fırlattı" ıslak bez yüzüme yapışıp yere doğru düştü. O bezin deterjan kokusu ve soğuk hissiyati beni kendime getirdi.
"Napıyorsun be! bez öyle mi verilir!"
Cevap vermeden odadan çıkıp gitti bende daha fazla beklemeden odamı toplamaya başladım. Çünkü kafamı meşgul etmeliydim.

~

Etrafı çok güzel toplamıştık yemek çöplerini atmıştık.
Şaheserimize bakıyorduk. O andan beri Uraz'la çok fazla göz teması kuramadım ve hiç birşey olamamış gibi yapıyordum.
Asel
"E bizde gidelim artık"
Demesiyle kapı çaldı.
Kameradan baktığımızda annemlerin geldiğini gördüm. Bakalım neden gelmişlerdi bunca ay neden neredeyse hiç aramamışlardı.